III FSK 2049/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak (sprawozdawca), Protokolant Natalia Zawadka, po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2023 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej F. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Sz 865/18 w sprawie ze skargi F. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 5 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych oddala skargę kasacyjną.

Zaskarżonym wyrokiem z 4 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 865/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecnie oddalił skargę F. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z 5 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2017 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a." F. L. zaskarżył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, a w rezultacie, że nie wystąpiły podstawy do umorzenia zaległości podatkowej przez organ, podczas gdy z przedstawionej przez skarżącego sytuacji majątkowej i jej całościowej, zgodnej z zasadami logicznego rozumowania oceny, wynika, że nie jest on w stanie uregulować zaległości podatkowej. Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania kasacyjnego; ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia i orzeczenie co do istoty sprawy wraz z zasądzeniem na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest zasadna i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności i należy podkreślić, że zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej "P.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. (Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził przesłanek nieważności postępowania). Skargę kasacyjną, w granicach której operuje Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a., można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega więc zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. Spór w sprawie został wywołany wnioskiem skarżącego o umorzenie zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2017 (III i IV rata podatku). W ocenie skarżącego, jego aktualna sytuacja życiowa i finansowa uzasadnia zastosowanie ulgi w spłacie należności z ww. tytułu. W ocenie organów, sytuacja skarżącego nie uzasadnia zastosowania przedmiotowej ulgi, bowiem nie przedstawił w sposób wyczerpujący swojej sytuacji materialnej i osobistej. Nie podał też żadnych racjonalnych, niezawinionych przez niego przyczyn powstania zadłużenia, poprzestając na przedstawieniu siebie jako ofiary oszustwa, bez podania jakichkolwiek dowodów potwierdzających okoliczności przedstawione we wniosku. Należy przypomnieć, że w świetle art. 176 P.p.s.a. skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym i powinna czynić zadość nie tylko wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, lecz także przewidzianym dla niej wymaganiom, tzn. powinna zawierać poza innymi wymogami, m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Koniecznym warunkiem uznania, że strona prawidłowo powołuje się na jedną z podstaw kasacyjnych, jest wskazanie, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało oraz jaki mogło mieć to wpływ na wynik sprawy. To na autorze skargi kasacyjnej ciąży zatem obowiązek konkretnego wskazania, które przepisy prawa materialnego zostały przez sąd naruszone zaskarżonym orzeczeniem, na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być prawidłowa wykładnia i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez sąd i wpływ naruszenia na wynik sprawy, czyli treść zaskarżonego orzeczenia (wyroki NSA z: 1 lipca 2020 r., sygn. akt II GSK 2790/17, 8 października 2020 r., sygn. akt II GSK 1136/18; treść tych, jak i dalej wskazywanych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej podniesiony został zarzut tylko naruszenia art. 67a O.p. bez podania, o którą konkretnie jednostkę redakcyjną tego przepisu chodzi. Natomiast w uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor kwestionuje stan faktyczny, przy czym brak jest jednak adekwatnych zarzutów procesowych, powiązanych z naruszeniem przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przytoczenie fragmentu uzasadnienia innego wyroku NSA wadliwości tej nie konwaliduje. Zatem ocena zasadności zarzutu naruszenia art. 67a O.p. wymyka się spod kontroli kasacyjnej. W tym stanie rzeczy, skoro w skardze kasacyjnej nie zostały sformułowane zasadne podstawy naruszenia przepisów prawa, na mocy art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak sędzia NSA Bogusław Dauter sędzia NSA Jolanta Sokołowska