III FSK 144/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 października 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 263/22 na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 14 grudnia 2021 r. nr 2401-IEW2.4253.75.2021 UNP: 2401-21-269093 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić wniosek.

III FSK 144/23 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 25 października 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 263/22 oddalił skargę M. W. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 14 grudnia 2021 r., nr 2401-IEW2.4253.75.2021 UNP: 2401-21-269093 w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w całości, nie uzasadniając go w żaden sposób. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z 25 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w postępowaniu poprzedzającym wydanie wyroku, rozpoznając wniosek analogiczny w swej treści do obecnie analizowanego, odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Sąd uznał, że przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej, sformułowane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: P.p.s.a.) nie zostały przez skarżącego uprawdopodobnione, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został w żaden sposób uzasadniony. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia stanowi powielenie wniosku zawartego w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i również nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia na etapie postępowania kasacyjnego od oceny wyrażonej wcześniej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważywszy na równie ogólnikową treść obecnie rozpoznawanego wniosku. W aktualnym wniosku nie udzielono Sądowi żadnych informacji ani też nie przedstawiono żadnych dokumentów źródłowych o sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego, które pozwoliłyby zweryfikować wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Innymi słowy uznać należy, że możliwości płatnicze skarżącego nie są Sądowi znane. W judykaturze dominuje stanowisko - akceptowane przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu - kładące nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10.05.2011 r., sygn. akt II FZ 106/11; z dnia 9.09.2011 r., sygn. akt II FSK 1501/11; z dnia 28.09.2011 r., sygn. akt I FZ 219/11 czy z dnia 26.11.2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Za zasadne uznać należy przyjęcie, że skoro postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania postanowienia, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od Sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14.11.2006 r., sygn. akt II FZ 585/06; z dnia 18.05.2004 r, sygn. akt FZ 65/04). W niniejszej sprawie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie przedstawiono danych pozwalających na stwierdzenie, że przymusowa zapłata zobowiązania przekracza zdolności płatnicze skarżącego w stopniu uprawdopodabniającym wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wniosek nie może zostać uwzględniony - pomijając już okoliczność, że spełnienie zobowiązania pieniężnego z natury rzeczy ma charakter odwracalny, toteż wystąpienie w takim wypadku trudnych do odwrócenia skutków występować może zupełnie wyjątkowo. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Sędzia Jacek Pruszyński