III FSK 1326/24

III FSK 1326/24 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku I. sp. z o.o. z siedzibą w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej I. sp. z o.o. z siedzibą w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 września 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 201/24 w sprawie ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 29 marca 2024 r., nr 2001-IEE.7192.24.2024 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

III FSK 1326/24 UZASADNIENIE I. Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: skarżąca, spółka) reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 29 marca 2024 r., zawierając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 12 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 201/24 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując że obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Następnie, została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika skarga kasacyjna skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 września 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 201/24 wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do wniosku skarżąca spółka wskazała, że egzekwowanie od skarżącej na dzień dzisiejszy całości wymaganej przez organ kwoty tj. [...] złotych narazi spółkę na znaczne niebezpieczeństwo niepowetowanych strat, utraty płynności finansowej, a nawet konieczności zakończenia działalności gospodarczej. I. Sp. z o.o. ma za główny przedmiot działalności sprzedaż artykułów sanitarnych, zatem musi mieć dostępne środki celem bieżącego opłacania zamówień u kontrahentów. Ponadto trzeba mieć na uwadze, iż skarżąca spółka egzekwowaną przez organ kwotę uiściła już na rzecz nowych wierzycieli wskazanych umową przekazu, zatem konieczność uiszczenia tak dużego zobowiązania po raz kolejny jest obecnie niemożliwa, gdyż Skarżąca nie ma zabezpieczonych na to środków. Jednorazowa konieczność uiszczenia na dzień dzisiejszy kwoty [...] złotych spowodowałaby uniemożliwienie prowadzenia działalności, utratę zaufania u klientów i kontrahentów, a w dłuższej perspektywie konieczność zakończenia aktywności biznesowej spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że instytucja wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielonej stronie postępowania stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935, t.j., dalej p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że we wniosku nie zawarto żadnych informacji popartych odpowiednimi dokumentami, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku, nie jest uprawniony przed jego rozpoznaniem, do wzywania strony o ich przedstawienie. W tym miejscu należy przypomnieć, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o potrzebie udzielenia ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony lub sam wniosek złożony w skardze. Wniosek ten musi zostać uzasadniony, a jego uzasadnienie powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (zob. post. NSA z dnia 6 kwietnia 2022 r., II GZ 76/22; publik. CBOSA). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawić konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonego postanowienia, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżąca ograniczyła się do wskazania hipotetycznych negatywnych skutków, do jakich spłata wierzytelności mogłaby doprowadzić. Brak jakiegokolwiek materiału źródłowego, a także skrupulatnego opisu związku przyczynowo-skutkowego między wykonaniem zaskarżonego postanowienia, a zaistnieniem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie pozwala na stwierdzenie, że uprawdopodobniono "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Sama wysokość ciążącej na skarżącej należności, choćby mogła być subiektywnie uznana za znaczącą, nie stanowi samodzielnej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, okoliczność ta powinna być zestawiona z materiałem źródłowym obrazującym sytuację finansową (majątkową) spółki. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.