I SA/Ol 410/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi K.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 4 września 2024 r. nr SKO.55.18.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia o nieuwzględnieniu zarzutów postanawia odrzucić skargę

Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I skarżący został wezwany do uiszczenia należnego w niniejszej sprawie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do podania numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia, skarżący nie odebrał adresowanej do niego przesyłki pocztowej zawierającej ww. wezwanie, wobec czego została ona uznana za doręczoną z dniem 22 listopada 2024 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych zaniedbania nałożonemu obowiązkowi, w zakreślonym terminie nie został jednak ani podany numer PESEL skarżącego, ani nie został uiszczony należny w sprawie wpis. Na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "ppsa") skarga od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ww. ustawy skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej skargę, będącej osobą fizyczną. Na podstawie art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zaś w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odnosząc treść przytoczonych przepisów do rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że wystąpiły aż dwie, niezależne od siebie przesłanki do odrzucenia skargi. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji.