III FSK 1183/25

Dnia 26 września 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 26 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2309/24 w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 17 lipca 2024 r., nr 1401-IEW4.4123.16.2023.7.MS w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

1. Wyrokiem z 12.03.2025 r. o sygn. III SA/Wa 2309/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. P. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 17.07.2024 r. wydaną w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu – ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, będące formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, jest wyjątkiem od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), według którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ten stosuje się odpowiednio w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania i uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (art. 61 § 3 p.p.s.a.). 3.2. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że niezbędną przesłanką uwzględnienia wniosku jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Natomiast brak uzasadnienia wniosku lub jego nieodpowiednie uzasadnienie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wniosek taki jako bezzasadny podlega oddaleniu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że skarżący wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w ogóle nie uzasadnił. We wniosku skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w żaden sposób nie wykazał, że spełniona została choć jedna z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie poparł swojego wniosku jakimikolwiek dokumentami, które uprawdopodobniałyby jego twierdzenie odnośnie do tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tych okolicznościach brak jest podstaw do zastosowania wobec skarżącego ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że WSA w Warszawie postanowieniem z 12.12.2024 r. o sygn. III SA/Wa 2309/24 również odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. 3.3. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sędzia NSA Stanisław Bogucki