Sygnatura
III FSK 1081/26
Postanowienie NSA z 28 października 2026 r., III FSK 1081/26 – podatki od nieruchomości
Wynik
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 28 października 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 28 październik 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 maja 2026 r. sygn. akt I SA/Łd 351/25 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi B. Ł. i H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 11 kwietnia 2025 r. nr SKO.4100.3,4.2025 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 27 maja 2026 r., I SA/Łd 351/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. Ł. i H. K. (dalej: "skarżąca", "strona") na Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 11 kwietnia 2025 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. 2. Od tego wyroku, 15 lipca 2026 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę kasacyjną, w której na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżąca uzasadniając wskazany wcześniej wniosek wskazał, że sytuacja zarówno materialna jak i rodzinna skarżących jest zauważalnie trudna. Skarżąca utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń pobieranych w związku z opieką nad córką, która od urodzenia choruje na autyzm sprzężony z niepełnosprawnością intelektualną oraz padaczkę. Córka wymaga zaopatrzenia w specjalistyczny sprzęt, lekarstwa. Nadto mąż skarżącej kasacyjnie cierpi na niestabilną chorobę wieńcową i nadciśnienie tętnicze. Niespełna rok temu przebył ostry, rozległy zawał serca. Jego aktualny stan zdrowia uniemożliwia jakiekolwiek zarobkowanie. Leczenie wiąże się z wielkimi kosztami, które skarżąca nie jest w stanie ponieść. Rodzina nie posiada i nie jest w stanie wygenerować oszczędności. Z tego względu natychmiastowe wykonanie decyzji, będącej przedmiotem niniejszego postępowania nie będzie skutkować dla skarżącej normalnym obciążeniem finansowym, lecz doprowadziłoby niewątpliwie do całkowitego uniemożliwienia skarżącej kasacyjnie zapewnienia sobie jak i rodzinie podstawowych środków do życia, w szczególności leczenia chorej córki oraz męża. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 3. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA: z 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10; z 26 września 2013 r., II FZ 718/13, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej: "CBOSA"). W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. nieostre pojęcia – "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15, CBOSA). Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku w oparciu o konkretne okoliczności faktyczne i prawne. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło sprowadzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumenty przywołane przez skarżącą mają charakter bardzo ogólny i nie zostały poparte żadnymi dowodami (np. dokumentami, wyliczeniami), co prowadzi do wniosku, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub że istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zaznaczyć, że egzekwowanie zobowiązania pieniężnego co prawda powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który nie jest jednak pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonych kwot. Ponadto wymaga podkreślenia, że w świetle art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r., poz. 2505 ze zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji jest ograniczona do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 28 września 2026
- Symbol z opisem
- 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
- Hasła tematyczne
- Wstrzymanie wykonania aktu
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 61 § 3 · Dz.U. 2026 poz. 143
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I SA/Ol 328/26 · 28 października 2026
Wyrok WSA w Olsztynie z 28 października 2026 r., I SA/Ol 328/26 – podatki od nieruchomości
Sygnatura: I SA/Sz 53/26 · 28 października 2026
Wyrok WSA w Szczecinie z 28 października 2026 r., I SA/Sz 53/26 – podatki od nieruchomości
Sygnatura: I SA/Gl 773/26 · 28 października 2026
Postanowienie WSA w Gliwicach z 28 października 2026 r., I SA/Gl 773/26 – podatki od nieruchomości
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny