II SO/Wa 8/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. L. o wymierzenie grzywny Głównemu Rzecznikowi Dyscyplinarnemu [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Głównemu Rzecznikowi Dyscyplinarnemu [...] grzywnę w kwocie 1000 (słownie: tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego [...] na rzecz wnioskodawcy J. L. kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku.

Wnioskiem z dnia 12 stycznia 2021 r. J. L. (zwany dalej wnioskodawcą), reprezentowany przez pełnomocnika, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Głównemu Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Polskiego [...] (zwanej dalej organem) grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w sprawie bezczynności dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. Uzasadniając swoje żądanie wnioskodawca wskazał, że w dniu 21 marca 2018 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego [...] w zakresie udzielenia informacji publicznej na wniosek z [...] sierpnia 2017 r. W dniu 9 lipca 2018 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wobec niezastosowania się przez organ do obowiązków , o których mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 września 2018 r. sygn. akt II SO/Wa 27/18 wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 lutego 2019 r. sygn. akt I OZ 105/19 oddalił zażalenie organu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2018 r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyniku ponownie złożonego przez J. L. wniosku, postanowieniem z dnia 28 października 2019 r. sygn. akt II SO/Wa 33/19 wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. W dniu 23 grudnia 2020 r. Przewodnicząca Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie poinformowała J. L. , że do Sądu nadal nie wpłynął oryginał skargi na bezczynność z dnia 21 marca 2018 r. Mimo upływu piętnastodniowego terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej u.d.i.p.), organ nie przekazał Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, co uniemożliwia rozpoznanie sprawy. W związku z powyższym wnioskodawca wniósł o wymierzenie organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy piśmie z dnia 29 stycznia 2021 r. doręczył organowi odpis wniosku o wymierzenie grzywny, wzywając jednocześnie do złożenia odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni. Wezwanie z dnia 29 stycznia 2021 r. zostało doręczone organowi w dniu 3 lutego 2021 r. Do dnia rozpatrzenia wniosku o wymierzenie grzywny organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Ponadto nie przekazał skargi z 21 marca 2018 r., jak również odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych niezbędnych do rozpatrzenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Stosownie natomiast do art. 21 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarga J. L. wpłynęła do organu w dniu 26 marca 2018 r. Organ obowiązany był nadesłać skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do dnia 10 kwietnia 2018 r. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy, do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny, nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W świetle powyższego oraz z uwagi na to, że w sprawie nie zaszły żadne szczególne okoliczności, które uniemożliwiły przekazanie skargi w ustawowym terminie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaszła podstawa do wymierzenia grzywny. Przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Nieprzekazanie skargi ogranicza stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Sąd przy wymierzaniu organowi grzywny wziął pod okres zwłoki w przekazaniu skargi wraz ze stosowną dokumentacją. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2020 r. (M.P. z 2021 r., poz. 137) wyniosło 5167,47 zł (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Z przyczyn wskazanych wyżej, w ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 1000 złotych pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.