II SA/Wa 2522/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] S. A. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz Przedsiębiorstwa [...] S. A. z siedzibą w P. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2020 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej także: "SKO w [...]" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 1, art. 2, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 570) oraz art. 104 i art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. - dalej: "k.p.a.") po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez spółkę Przedsiębiorstwo [...] z siedzibą w P. (dalej także: "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca") od decyzji Wójta Gminy L. (dalej także: "organ pierwszej instancji") z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...], odmawiającej udostępnienia skarżącej spółce informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa - uchyliło sporną decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] maja 2020 r. skarżąca spółka Przedsiębiorstwo [...] z siedzibą w P., powołując się na przepis art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 - dalej także: "u.d.i.p."), skierowała do Wójta Gminy L. wniosek o udostępnienie, w trybie dostępu do informacji publicznej, informacji dotyczącej przebiegu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nr [...], pn. [...], w zakresie: 1. udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy wykonawca, który zwyciężył w powyżej opisanym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego przedstawił Wójtowi Gminy L. (zamawiającemu) wszystkie deklaracje zgodności i certyfikaty opisane w pkt 1.32.1 Specyfikacji [...], stanowiących element dokumentacji przetargowej, 2. udostępnienia na rzecz spółki przez Wójta Gminy L. potwierdzeń złożenia przez wykonawcę powyższych deklaracji zgodności i certyfikatów, jeśli zostały one zamawiającemu przez wykonawcę przedstawione, 3. udostępnienia na rzecz spółki przez Wójta Gminy L. potwierdzeń podpisanych z wykonawcą wniosków materiałowych dotyczących samej technologii oczyszczania ścieków opisanej w dokumentacji przetargowej (pkt 1.32.1 [...]). Ustosunkowując się do powyższego wniosku skarżącej spółki, Wójt Gminy L. w piśmie z dnia [...] maja 2020 r. poinformował stronę skarżącą, iż deklaracje i certyfikaty, co do których informacji - w trybie dostępu do informacji publicznej - żąda skarżąca spółka, zostaną przedstawione przez wykonawcę wraz z dokumentacją powykonawczą przed zgłoszeniem przedmiotu umowy do odbioru końcowego. Następnie, wobec ponowienia przez skarżącą spółkę w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r. żądania udzielenia informacji publicznej w powyższym zakresie, a także wskazania organowi pierwszej instancji, iż zgodnie z dokumentacją przetargową przedmiotowe deklaracje i certyfikaty winny zostać przekazane przez wykonawcę wraz z ofertą, a na pewno nie dopiero po wykonaniu przedmiotu umowy, Wójt Gminy L. w piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. wskazał, iż nie może udzielić informacji, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej, wobec rozdysponowania wszystkich egzemplarzy dokumentacji, co do której informacji żądała skarżąca spółka, podmiotom realizującym inwestycję, w tym m.in. nadzorowi inwestorskiemu. Mając na uwadze zwartą w projektach wykonawczych klauzulę: "Prawa autorskie zastrzeżone. Kopiowanie bez zgody autora zastrzeżone", Wójt Gminy L. wystąpił w dniu [...] lipca 2020 r. do autora opracowania rysunków wykonawczych technologii oczyszczalni ścieków z zapytaniem o wyrażenie zgody na skopiowanie i przekazanie w/w rysunków osobom trzecim. W piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. autor opracowania nie wyraził zgody na udostępnianie rysunków i zawartych w nich rozwiązań osobom lub firmom nieumocowanych w przedmiotowej budowie. W dniu [...] lipca 2020 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata, wniosła ponownie o udzielenie informacji publicznej dotyczącej technologii oczyszczalni ścieków rozbudowywanej Gminnej Oczyszczalni Ścieków Komunalnych w L., w tym wniosków materiałowych zawierających rysunki wykonawcze technologii oczyszczalni ścieków wraz z deklaracjami i certyfikatami. Ustosunkowując się do powyższego wezwania, w dniu [...] sierpnia 2020 r. Wójt Gminy L. poinformował skarżącą spółkę o braku wyrażenia zgody przez autora opracowania rysunków wykonawczych technologii wspomnianej oczyszczalni ścieków na skopiowanie i przekazanie w/w rysunków osobom trzecim. W związku z takim stanem rzeczy, w dniu [...] sierpnia 2020 r. skarżąca spółka złożyła ponaglenie w związku z bezczynnością organu pierwszej instancji. W dniu [...] sierpnia 2020 r. Wójt Gminy L. - działając na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 104 k.p.a. - wydał decyzję nr [...], na mocy której odmówił skarżącej spółce udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. W uzasadnieniu decyzji Wójt Gminy L. stwierdził, że wnioskowane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Powołując się na treść przepisu art. 5 ust 2 zdanie pierwsze ustawy o dostępne do informacji publicznej, a także na przepisy art. 11 ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 1010 - dalej także: "u.z.n.k."), organ pierwszej instancji stwierdził, że w związku z treścią powyższych przepisów, w ocenie organu, zachodzą przesłanki do odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji. W związku z powyższym, Wójt Gminy L. uznał, że brak jest podstaw do udzielenia informacji publicznej dotyczącej technologii oczyszczalni ścieków rozbudowywanej Gminnej Oczyszczalni Ścieków Komunalnych w L., w tym wniosków materiałowych zawierających rysunki wykonawcze technologii oczyszczalni ścieków wraz z deklaracjami i certyfikatami. W piśmie z dnia [...] września 2020 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata, wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołanie od powyższej decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] sierpnia 2020 r. Wnosząc w petitum odwołania o uchylenie spornej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, strona skarżąca zarzuciła Wójtowi Gminy L.: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 w zw. z art 77, art. 11 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. - poprzez niepodjęcie przez organ pierwszej instancji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nierozpatrzenie zebranego materiału w sposób kompleksowy, co doprowadziło organ do mylnego przekonania, iż zachodzi przesłanka do odmowy udzielenia informacji publicznej, a także poprzez lakoniczne uzasadnienie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, z powołaniem się na przesłankę nieznajdującą poparcia w zebranym materiale dowodowym postępowania, która to przesłanka była jedną z wielu różnych okoliczności, na które organ powoływał się na różnych etapach postępowania w sprawie udzielenie informacji publicznej, w sytuacji kiedy - po pierwsze - w zgromadzonym materiale dowodowym nie sposób wskazać na okoliczności, które uzasadniałyby odmowę udzielenia dostępu do informacji publicznej, a - po drugie - sposób uzasadnienia decyzji odmownej, jak i sposób prowadzenia całego postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej, nie prowadzi strony skarżącej do przekonania, iż organ zgodnie z prawem odmówił dostępu do informacji publicznej, a wręcz przeciwnie, sugeruje, iż organ szuka kolejnych to nowych przesłanek, niepowiązanych w żaden sposób ze sobą, celowo dla potrzeb uniemożliwienia skarżącej spółce zapoznania się z informacją publiczną; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 zd. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i art. 8 ust. 1 i 3 w zw. z art. 96 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - poprzez odmowę udzielenia dostępu do informacji publicznej, na którą składały się dokumenty stanowiące element dokumentacji zamówienia publicznego, z powołaniem się na przesłankę ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa wykonawcy, w sytuacji kiedy dokumenty, o których udostępnienie wnosiła skarżąca spółka, stanowią załącznik do protokołu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, który to protokół wraz z załącznikami jest jawny i podlega udostępnieniu z mocy prawa, natomiast tak czy inaczej tajemnica przedsiębiorstwa wykonawcy podlega ochronie tylko, jeśli w odpowiednim terminie dany wykonawca zastrzegł taką ochronę, a z treści uzasadnienia decyzji nie wynika, żeby taka czynność została dokonana przez wykonawcę w odpowiednim czasie. W wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez skarżącą spółkę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] - działając na podstawie art. 1, art. 2, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz art. 104 i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. - uchyliło sporną decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...], odmawiającą udostępnienia skarżącej spółce informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu wydanej decyzji SKO w [...] uznało, że złożony w niniejszej sprawie przez skarżąca spółkę wniosek nie dotyczył udostępnienia konkretnej opisanej szczegółowo informacji, lecz w istocie zbioru dokumentów odnoszących się do procesu inwestycyjnego - w postaci wniosków materiałowych. Zdaniem organu odwoławczego, oznacza to, że wniosek dotyczył w istocie udostępnienia zbioru dokumentów procesu inwestycyjnego, jako całości, nie zaś informacji publicznej o zasadach działania podmiotu realizującego zadania publiczne (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 603/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). SKO w [...] zauważyło, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 7/13, przyjął, iż: "żądanie udostępnienia akt sprawy jako całości, (...) nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, ale żądaniem udostępnienia określonego zbioru materiałów. Tak sformułowany wniosek nie wskazuje na informacje publiczne, których udostępnienia domaga się wnioskodawca. Należy przy tym mieć na uwadze, że prawo do informacji dotyczy informacji o sprawie publicznej, a więc informacji o czymś, a nie udostępnienia zbioru materiałów, jako takich. Wniosek taki nie zawiera zatem jednego z elementów niezbędnych do jego rozpoznania i nie może być załatwiony w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej". W konsekwencji, organ odwoławczy uznał, że wniosek skarżącej spółki nie dotyczy w istocie informacji publicznej. Ponadto, organ odwoławczy - powołując się na w/w wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 226/17 – wskazało, że wprawdzie na gruncie u.d.i.p. prawo do żądania udzielenia informacji publicznej przysługuje każdemu, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego i faktycznego, niemniej jednak - według organu odwoławczego - podmiot występujący z takim żądaniem powinien mieć tzw. obiektywny interes w jej uzyskaniu, co wymaga od podmiotu zobowiązanego swoistej obiektywizacji treści wniosku. Mając powyższe na względzie, organ odwoławczy zauważył, że w okolicznościach niniejszej sprawy można tymczasem przyjąć, że skarżąca spółka wykazuje tzw. subiektywny interes, gdyż domagając się udzielenia przez kontrahenta umowy informacji polegającej na udostępnieniu treści całej dokumentacji konkretnego przedsięwzięcia inwestycyjnego, a więc w istocie zmierza do oceny (weryfikacji) realizacji przedmiotowej inwestycji. Według SKO w [...], pamiętać jednak należy, że zgodnie z poglądami orzecznictwa, ustalenie prawidłowości i sposobu wykonania umowy cywilnoprawnej nie jest przedmiotem mieszczącym się w pojęciu informacji publicznej (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12 września 2006 r., sygn. akt IV SAB/Wr 568/06, niepubl.). Organ odwoławczy wskazał, że powoływanie się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, celem uzyskania możliwości weryfikacji sposobu wykonania umowy wynika z niewłaściwego rozumienia przepisu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. SKO w [...] zauważyło, że o ile za sprawę publiczną uznać należy przeprowadzanie inwestycji, której realizacja ma nastąpić ze środków publicznych, o tyle charakteru takiego nie mogą mieć kwestie sprowadzające się do weryfikacji sposobu realizacji tej inwestycji Ponadto, organ odwoławczy wskazał również, że wniosek skarżącej spółki dotyczył postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nr [...], które - jak wynika z informacji znajdujących się w aktach sprawy - aktualnie znajduje się w trakcie realizacji. Tymczasem, jak zauważył organ odwoławczy, odwołując się do stanowiska wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 202/19 oraz w wyroku z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1265/16, skoro przepis art. 139 ust. 3 ustawy - Prawo zamówień publicznych stanowi, że umowy są jawne i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w przepisach o dostępnie do informacji publicznej, to przepis ten stanowi lex specialis w stosunku do przepisów u.d.i.p. Skoro ustawodawca wprost wskazał, że umowy na realizację zamówienia publicznego są jawne i podlegają udostępnieniu w trybie przewidzianym w u.d.i.p., to a contrario - informacje związane z realizacją umowy nie są jawne i nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p. Nie są więc one, zdaniem organu odwoławczego, informacją publiczną, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ odwoławczy podniósł, że analogiczny pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 1 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Gd 69/10, w którym stwierdził, że nie stanowią informacji publicznej dokumenty lub dane dotyczące jedynie realizacji umów w sprawach zamówień publicznych, takie jak np. informacje dotyczące terminowego i zgodnego z umową wykonania robót. Organ odwoławczy zauważył, że podobne stanowisko zajął też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 11 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Op 109/07. Mając więc na uwadze, iż objęte wnioskiem skarżącej spółki informacje nie stanowiły w istocie informacji publicznej podlegającej udostępnieniu, SKO w [...] stwierdziło, iż bezzasadne było rozważanie skuteczności zastrzeżenia ich jako tajemnicy przedsiębiorstwa. W tej sytuacji, SKO w [...] podniosło, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, że gdy żądanie udostępnienia informacji nie dotyczy w istocie informacji objętej pojęciem publiczna (co ma miejsce w niniejszej sprawie), bądź organ nie dysponuje w ogóle żądaną informacją, powiadamia się o tym wnioskodawcę pismem (tak m.in. /w:/ wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 2867/02, czy też wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2020 r. sygn. akt II SAB/Wa 836/19). W konsekwencji, SKO w [...] uznało, że dla załatwienia wniosku w niniejszej sprawie, który - jak wykazano - nie dotyczył informacji publicznej, należało pisemnie poinformować skarżącą spółkę, jako wnioskodawcę, wskazując jej, iż wnioskuje ona o dane niebędące przedmiotem informacji publicznej. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, skoro w sprawie wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej w odniesieniu do danych nie mających takiego charakteru, konieczna okazała się eliminacja spornej decyzji organu pierwszej instancji z obrotu prawnego. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], należało zatem uznać, że nie jest aktualnie celowe dalsze prowadzenie postępowania w trybie ustawy o udostępnieniu informacji publicznej, co skutkowało koniecznością jego umorzenia przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata, działając za pośrednictwem organu odwoławczego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020r., zaskarżając ją w całości. Wnosząc w petitum skargi o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO w [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] sierpnia 2020 r., a także o zobowiązanie Wójta Gminy L. do udostępnienia informacji składających się na dokumentację postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, zgodnie z wnioskiem skarżącej spółki z dnia [...] maja 2020 r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącej spółki zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych, strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji organu odwoławczego: 1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. - poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego zebranego w sprawie i niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, czego skutkiem było błędne uznanie, że informacje dotyczące postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego nr [...], których ujawnienia domagała się skarżąca spółka, nie mają przymiotu informacji publicznej i w związku z czym nie podlegają ujawnieniu, w sytuacji, kiedy informacje te zawierały się w dokumentach stanowiących elementy protokołu postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego i jako takie winny były podlegać udostępnieniu; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 8 ust 1 w zw. z art. 96 ust 2 i 3 i art. 139 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz. U. 2019 r., poz. 1843 ze zm. - dalej także "P.z.p.") - poprzez uznanie, iż w sprawie zachodzi konieczność odmowy udzielenia dostępu do informacji publicznej, na którą składały się dokumenty stanowiące element dokumentacji zamówienia publicznego, z powołaniem się na okoliczność, iż nie stanowią one informacji publicznej i jako takie nie podlegają ujawnieniu, w sytuacji kiedy z przepisów ustawy - Prawo zamówień publicznych wprost wynika zasada jawności postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego oraz jawności dokumentów zawierających się w protokole lub załącznikach do protokołu postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, a co więcej przepisy P.z.p. wskazują na specjalny tryb ujawniania takich informacji, jako tryb stanowiący lex specialis względem trybu udostępnienia informacji publicznej na podstawie u.d.i.p.; 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 139 ust 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - poprzez jego błędną wykładnię sprowadzającą się do stwierdzenia, iż o ile umowy o udzielenie zamówienia publicznego są jawne i podlegają udostępnianiu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej, o tyle a contrario inne dokumenty związane z postępowaniem w sprawie udzielenia zamówienia publicznego nie są jawne i w konsekwencji udostępnieniu nie podlegają, w sytuacji kiedy taka wykładania przeczy podstawowym zasadom przeprowadzania rozumowania a contrario, jako że prowadzi do wniosku sprzecznego z ogólną zasadą jawności postępowań w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, jawności protokołów i załączników do protokołów z takich postępowań, a przez to prowadzi również do wniosku niezgodnego z regułami wykładni celowościowej i systemowej. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca zarzuciła przede wszystkim, iż zasadniczym naruszeniem, jakie można przypisać organowi odwoławczemu, jest stwierdzenie, że objęte wnioskiem skarżącej spółki informacje dotyczące postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego pn. Rozbudowa gminnej oczyszczalni ścieków komunalnych w L. - I etap - dokończenie poprzez dostawę urządzeń wraz z robotami towarzyszącymi oraz rozruch oczyszczalni, nie mają przymiotu informacji publicznej, a w związku z tym nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Według strony skarżącej, organ odwoławczy całkowicie zapomniał jednak o okoliczności, iż informacja, której ujawnienia domagała się skarżąca spółka, objęta jest zasadą jawności wynikającą z przepisów ustawy - Prawo zamówień publicznych i w oparciu o przepisy tejże ustawy winna być udostępniona zgodnie z wnioskiem skarżącej spółki. Strona skarżąca zauważył, że przedmiotem jej wniosku o udzielenie informacji dotyczącej postępowania w sprawie udzielenia wskazanego wyżej zamówienia publicznego były deklaracje zgodności, certyfikaty i wnioski materiałowe, stanowiące elementy dokumentacji przetargowej. Skarżąca spółka wskazała, że zgodnie z art. 96 ust. 2 P.z.p., takie dokumenty stanowią załączniki do protokołu postępowania o udzielenie zamówienia, który to protokół wraz z załącznikami jest jawny i podlega ujawnieniu na szczególnych zasadach, stanowiących lex specialis względem u.d.i.p. W tym miejscu, strona skarżąca przywołała stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2009 r., sygn. akt I OSK 322/09, LEX nr 573272), w którym NSA stwierdził, iż art. 96 ust. 3 P.z.p. i wydane na podstawie art. 96 ust. 5 P.z.p. rozporządzenie stanowią lex specialis w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżąca spółka zauważyła, iż NSA uznał w tym orzeczeniu, iż wskazane przepisy określają jednak sposób udostępniania informacji publicznych dotyczących zamówień publicznych, natomiast nie eliminują uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej dotyczących sposobu załatwiania wniosku, tj. m.in. art. 14 ust. 2 i art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżąca spółka stwierdziła ponadto, że o nieuzasadnionej odmowie przyznania informacjom, o których ujawnienie wnosiła, waloru informacji publicznej, świadczyć może chociażby stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1372/11, LEX nr 1069588), w którym to NSA uznał, iż "W ujęciu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują względnie gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie tych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść dokumentów urzędowych, wystąpień, a także ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej bądź podmioty gospodarujące mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, niezależnie od tego, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Zatem będą to także informacje związane z zamówieniami publicznymi, w zakresie objętym regulacjami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych". Strona skarżąca podniosła, że istota pojęcia "informacji publicznej" w kontekście postępowań w sprawie udzielenia zamówienia publicznego została ujęta w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 588/19, LEX nr 3014945, w którym ów Sąd zauważył, że: "Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę ustawy, a także konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Są nią zatem zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. (...) do spraw wszczętych w trybie dostępu do informacji publicznej, podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej stosuje przepisy u.d.i.p. przy uwzględnieniu unormowań P.z.p. W szczególności, chodzi tu o art. 96 ust. 3 i art. 139 ust. 3 P.z.p. W myśl tych przepisów protokoły i umowy w sprawach zamówień publicznych są jawne i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej. W orzecznictwie podkreśla się przy tym wyraźnie, że tego rodzaju regulacja nie oznacza Jednak, że inne niż umowy i protokoły dokumenty, dotyczące postępowań przetargowych i szeroko pojętej realizacji zamówień nie zawierają informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu. Zasada jawności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego rozciąga się również na inne dokumenty związane z postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego. Zatem z u.d.i.p. wynika także obowiązek udostępniania innych, niż protokoły i umowy, dokumentów posiadających walor informacji publicznej, a dotyczących postępowań przetargowych i szeroko pojętej realizacji zamówień, skoro dostęp do informacji publicznej dotyczy sfery faktów. Ustawa ta zawiera zatem uregulowania szczególne, które należy uwzględniać przy stosowaniu trybu dostępu do informacji publicznej (por. wyroki NSA: z dnia 9 października 2009 r., sygn. akt I OSK 322/09; z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 155/12; z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2208/12; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)". Strona skarżąca stwierdziła jednocześnie, powołując się na stanowisko wyrażone w dalszej części uzasadnienia wskazanego powyżej wyroku WSA w Warszawie, iż wszelkie dokumenty związane z wykonywaniem, czy też wykonaniem umów w sprawach zamówień publicznych, w szczególności dokumenty dotyczące złożonych zamówień, informacje o postępie prac, faktury, reklamacje, noty odsetkowe i obciążeniowe oraz dokumenty związane ze sporami pomiędzy zamawiającym a wykonawcami, posiadają walor dokumentacji urzędowej, stanowiącej informację publiczną. Dotyczą bowiem sfery faktów, zostały wytworzone w ramach sfery działalności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, zawierają informację o sposobie prowadzenia sprawy, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d i pkt 4 lit. a, lit. b i lit. c u.d.i.p., a więc tworzą informację o sprawach publicznych zgodnie z jej art. 1 ust 1, podlegając udostępnieniu w trybie i na zasadach w niej określonych. Mając na względzie powyższe, skarżąca spółka zarzuciła, iż nieuprawniony jest zatem całkowicie argument organu odwoławczego, jakoby dokumentacja dotycząca postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego nie stanowił informacji publicznej i nie podlega ujawnieniu. Ponadto, strona skarżąca zauważyła, że WSA w Warszawie w przytoczonym powyżej wyroku zasadnie uznał, że nawet, jeśli wnioskodawca wystąpił do organu o udostępnienie informacji, zawierającej się w dokumentacji postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, w trybie u.d.i.p., to organ winien był rozpatrzyć wniosek stosując równocześnie przepisy u.d.i.p. i P.z.p. Powołując się z kolei na w/w wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2011 r., skarżąca spółka zwróciła uwagę na jeszcze jedną kwestię, a mianowicie kwestię wykładni przepisu art. 139 ust. 3 P.z.p. Strona skarżąca zauważyła bowiem, iż w świetle art. 139 ust. 3 ustawy - Prawo zamówień publicznych, przyjąć należy, że "(...) z udostępnienia umów wynika także obowiązek udostępniania innych, niż umowy, dokumentów posiadających walor informacji publicznej, skoro dostęp do informacji publicznej dotyczy sfery faktów, a do takich niewątpliwie należy postęp wykonywanych robót realizowanych w ramach umowy zawartej w trybie Prawa zamówień publicznych, który ma odzwierciedlenie w sporządzanych na bieżąco dokumentach". Tymczasem, jak podniosła skarżąca spółka, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy niezasadnie stwierdził, że skoro przepis art. 139 ust. 3 P.z.p. mówi o jawności umów o udzielenie zamówienie publicznego, to a contrario inne dokumenty dotyczące owego postępowania nie są objęte zasadą jawności, w konsekwencji czego w sposób nieuprawniony nie dostrzega podstaw do udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem strony skarżącej. Zdaniem strony skarżącej, SKO w [...] wadliwie stosuje rozumowanie a contrario, albowiem wynik przeprowadzonego przez organ odwoławczy rozumowania prowadzi do wniosku sprzecznego z ogólną zasadą jawności postępowań w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, jawności protokołów i załączników do protokołów z takich postępowań, a przez to prowadzi również do wniosku niezgodnego z regułami wykładni celowościowej i systemowej. Na marginesie, strona skarżąca podniosła, iż przytoczone przez organ odwoławczy orzeczenia sądów administracyjnych, stanowiących rzekomo poparcie dla tezy przyjętej przez organ, dotyczyły zgoła innych stanów faktycznych i nie powinny być stosowane na zasadzie analogii w niniejszej sprawie. Zdaniem strony skarżącej, o jawności informacji, jakich udostępnienia domaga się skarżąca spółka, jako elementów protokołu lub załączników do protokołu postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, rozstrzygają wprost przepisy art. 8 i art. 96 ust. 1, 2 i 3 P.z.p. Tymczasem, jak podniosła strona skarżąca, wynik rozumowania organu odwoławczego przeczy zatem przede wszystkim przepisom prawa. Według skarżącej spółki, przeprowadzając rozumowanie a contrario, organ winien mieć każdorazowo na uwadze wykładnię celowościową i systemową danego przepisu. W tej sytuacji, jak zauważyła skarżąca spółka, skoro ogólną zasadą postępowań w sprawie udzielenia zamówienia publicznego jest jego jawność, a nadto poszczególne przepisy P.z.p. tę jawność, w stosunku do poszczególnych elementów dokumentacji tego postępowania, potwierdzają, to całkowicie chybione i wykraczające poza granice rozumowania a contrario jest dokonywanie interpretacji ograniczającej zasadę jawności. Taka interpretacja stanowi bowiem godzące w zasadę praworządności sztuczne zawężenie rozumienia pojęcia "informacji publicznej", prowadzące do nieuzasadnionej odmowy udzielenia określonych informacji. Według strony skarżącej, stanowi to - niedające się pogodzić z zasadą praworządności - sztuczne zawężenie. Mając na względzie powyższe wywody, skarżąca spółka zarzuciła, że przeprowadzone przez organ odwoławczy rozumowanie a contratio w stosunku do przepisu art. 139 ust. 3 P.z.p. jest zdecydowanie nieuprawnione i jako takie nie powinno być przesłanką dla stwierdzenia, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą podstawy do udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem skarżącej spółki. W tej sytuacji, strona skarżąca uznała, że zaskarżona decyzja SKO w [...], jako obarczona istotną wadliwością, winna podlegać wyeliminowaniu z obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej, SKO w [...] zauważyło na wstępie, że w analizowanej sprawie z treści skierowanego do Wójta Gminy L. wniosku o udostępnienie informacji publicznej wynikało, iż dotyczył on udostępnienia potwierdzeń podpisanych wniosków materiałowych dotyczących technologii oczyszczania ścieków opisanej w dokumentacji przetargowej W tej sytuacji, w ocenie SKO w [...], należy uznać, iż - wbrew twierdzeniom skargi - objętych wnioskiem informacji nie można zakwalifikować jako podlegających udostępnieniu informacji publicznych. Organ odwoławczy uznał, że sporny wniosek skarżącej spółki nie dotyczył udostępnienia konkretnej opisanej szczegółowo informacji, lecz w istocie zbioru dokumentów odnoszących się do procesu inwestycyjnego - w postaci wniosków materiałowych. Organ odwoławczy stwierdził, że z treści wniosku nie można wywnioskować, jakiej konkretnie informacji domaga się skarżąca spółka, wnosząc o udostępnienie potwierdzeń podpisanych wniosków materiałowych dotyczących technologii oczyszczania ścieków. Organ odwoławczy zauważył, że z treści pisma skarżącej spółki wynika, iż w istocie jego celem jest wykazanie nieprawidłowości w prowadzonym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, w szczególności odnośnie wyboru oferty. Tymczasem, zdaniem SKO w [...], tego typu weryfikacja wyników postępowania o udzielenie zamówienia publicznego winna odbywać się w przewidzianym ustawa trybie, w którym skarżąca spółka mogła podnosić zarzuty co do wybranej oferty. Według SKO w [...], podkreślić należy, iż celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji, które wprawdzie są publiczne, lecz które są przeznaczonych dla celów innych aniżeli troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej. Zdaniem organu odwoławczego, informacje służące innym celom, niż wyżej wymienione, mogą być uzyskiwane na zasadach przyjętych dla danego rodzaju stosunków (vide: J. Drachal, Prawo do informacji publicznej w świetle wykładni funkcjonalnej /w:/ Sądownictwo administracyjne gwarantem wolności i praw obywatelskich 1980-2005, pod red. J. Górala, R. Hausera i J. Trzcińskiego, Naczelny Sąd Administracyjny, Warszawa 2005, s. 146-147). Ponadto, SKO w [...] uznało, że samo sformułowanie wniosku przez stronę skarżąca wskazuje, że dotyczył on udostępnienia zbioru dokumentów trwającego procesu inwestycyjnego, jako całości, nie zaś informacji publicznej o zasadach działania podmiotu realizującego zadania publiczne (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 603/14, publikowany: orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem, jak zauważył organ odwoławczy, Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 7/13, przyjął, iż "żądanie udostępnienia akt sprawy jako całości, (...) nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, ale żądaniem udostępnienia określonego zbioru materiałów. Tak sformułowany wniosek nie wskazuje na informacje publiczne, których udostępnienia domaga się wnioskodawca. Należy przy tym mieć na uwadze, że prawo do informacji dotyczy informacji o sprawie publicznej, a więc informacji o czymś, a nie udostępnienia zbioru materiałów jako takich. Wniosek taki nie zawiera zatem jednego z elementów niezbędnych do jego rozpoznania i nie może być załatwiony w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej". Mając na względzie powyższe, SKO w [...] stwierdziło, że wniosek skarżącej spółki nie dotyczył informacji publicznej. Jednocześnie, organ odwoławczy uznał, że podmiot występujący z żądaniem udostępnienia informacji publicznej powinien mieć tzw. obiektywny interes w jej uzyskaniu, co wymaga od podmiotu zobowiązanego swoistej obiektywizacji treści wniosku. Tymczasem, jak wskazało SKO w [...], w okolicznościach niniejszej sprawy można przyjąć, że skarżąca spółka wykazuje jedynie tzw. subiektywny interes, gdyż domagając się udzielenia przez kontrahenta umowy - informacji polegającej na udostępnieniu treści całej dokumentacji konkretnego przedsięwzięcia inwestycyjnego, tj. w istocie zmierza do oceny (weryfikacji) realizacji przedmiotowej inwestycji. W tym miejscu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z poglądami orzecznictwa, ustalenie prawidłowości i sposobu wykonania umowy cywilnoprawnej nie jest przedmiotem mieszczącym się w pojęciu informacji publicznej (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12 września 2006 r., sygn. akt sygn. akt IV SA/Wr 568/06, niepubl.). W konsekwencji, SKO w [...] stwierdziło, że powoływanie się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, celem uzyskania możliwości weryfikacji sposobu wykonania umowy wynika z niewłaściwego rozumienia przepisu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. O ile bowiem, jak zauważył organ odwoławczy, za sprawę publiczną uznać należy przeprowadzanie inwestycji, której realizacja ma nastąpić ze środków publicznych, o tyle charakteru takiego nie mogą mieć kwestie sprowadzające się do weryfikacji sposobu realizacji tej inwestycji. Ponownie powołując się na stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 202/19, a także na pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 1 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Gd 69/10 - organ odwoławczy stwierdził, że skoro przepis art. 139 ust. 3 ustawy - Prawo zamówień publicznych stanowi, że umowy są jawne i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w przepisach o dostępnie do informacji publicznej, to - a contrario - informacje związane z realizacją umowy nie są jawne i nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p. Nie są więc one, zdaniem organu odwoławczego, informacją publiczną, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W konsekwencji, mając na uwadze, iż objęte wnioskiem informacje nie stanowiły w istocie informacji publicznej podlegającej udostępnieniu, SKO w [...] uznało, że bezzasadne było rozważanie skuteczności zastrzeżenia ich jako tajemnicy przedsiębiorstwa. W tej sytuacji, organ odwoławczy stwierdził, że dla załatwienia wniosku skarżącej spółki należało jedynie pisemnie poinformować stronę skarżącą, że wnioskuje ona o dane nie będące przedmiotem informacji publicznej. Tym samym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że skoro w sprawie wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej w odniesieniu do danych, które nie miały takiego charakteru, konieczna okazała się eliminacja spornej decyzji organu pierwszej instancji z obrotu prawnego i umorzenie postępowania pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej także: "P.p.s.a."). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga spółki Przedsiębiorstwo [...] z siedzibą w P. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020 r., nr [...], uchylająca decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...], odmawiającą udostępnienia skarżącej spółce informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa i umarzająca postępowanie pierwszej instancji w całości - narusza obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że SKO w [...], wydając zaskarżoną decyzję administracyjną, dopuściło się - mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. z uwagi na nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego zebranego w sprawie i niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, czego skutkiem było błędne uznanie przez organ odwoławczy, że informacje dotyczące postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, których ujawnienia domagała się skarżąca spółka we wniosku z dnia [...] maja 2020 r., nie mają przymiotu informacji publicznej i w związku z czym nie podlegają ujawnieniu, w sytuacji, w której informacje te zawierały się w dokumentach stanowiących elementy protokołu postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego i jako takie winny były podlegać udostępnieniu. Sąd uznał ponadto, że niezależnie od wskazanego powyżej uchybienia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], wydając sporną decyzję z dnia [...] października 2020 r., dopuściło się istotnego naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 8 ust 1 w zw. z art. 96 ust 2 i 3 oraz art. 139 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych z uwagi na ich nieprawidłową interpretację i w konsekwencji wadliwe uznanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż w analizowanej sprawie zachodzi konieczność odmowy udzielenia dostępu do informacji publicznej z powołaniem się na okoliczność, iż rzekomo wnioskowane dokumenty, będące elementem dokumentacji zamówienia publicznego, nie stanowią informacji publicznej i jako takie nie podlegają ujawnieniu, gdy tymczasem - zdaniem Sądu - z przepisów ustawy - Prawo zamówień publicznych wprost wynika zasada jawności postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego oraz jawności dokumentów zawierających się w protokole lub załącznikach do protokołu postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego. W ocenie Sądu, organ odwoławczy naruszył ponadto przepis art. 139 ust 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, albowiem dokonując jego błędnej wykładni, stwierdził w sposób nieuprawniony, iż o ile umowy o udzielenie zamówienia publicznego są jawne i podlegają udostępnianiu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej, o tyle a contrario inne dokumenty związane z postępowaniem w sprawie udzielenia zamówienia publicznego nie są jawne i w konsekwencji udostępnieniu nie podlegają, w sytuacji kiedy taka wykładania prowadzi do wniosku sprzecznego z ogólną zasadą jawności postępowań w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, jawności protokołów i załączników do protokołów z takich postępowań, a przez to prowadzi również do wniosku niezgodnego z regułami wykładni celowościowej i systemowej. Tym samym, Sąd stwierdził, że SKO w [...], wydając sporną decyzję administracyjną z dnia [...] października 2020 r. - dopuściło się w powyższym zakresie istotnego naruszenia zasady praworządności wyrażonej w przepisach art. 6 k.p.a. i art. 7 in principio k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP. Zdaniem Sądu, zarówno naruszenie powołanych wyżej przepisów procedury administracyjnej, jak i niewłaściwa interpretacja oraz zastosowanie wskazanych norm prawa materialnego, mogły mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, a więc stanowią dostateczną podstawę prawną do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020 r. Na wstępie, warto zauważyć, iż Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, będąca regulacją prawną uszczegóławiającą realizację konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych. Wskazuje też, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną było to, iż spełniony został zakres podmiotowy stosowania wspomnianej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca - Wójt Gminy L., jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia posiadanej informacji. Natomiast przedmiotem zasadniczego sporu jest to, czy informacje, o których ujawnienia domagała się skarżąca spółka we wniosku z dnia [...] maja 2020 r., mają walor informacji publicznej, pomimo, iż wiążą się niewątpliwie z działalności podmiotu, do którego wystosowano wniosek, a także związane są z dysponowaniem przez ten podmiot mieniem publicznym. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dla porządku należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie informacji publicznej, każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną, w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Zakres przedmiotowy informacji publicznej wymienia art. 6 ustawy. Na podstawie powyższych regulacji przyjmuje się, iż każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz, podmiotów sprawujących funkcje publiczne albo odnosząca się do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu. Podkreśla się przy tym, że przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi ustawową regulację konstytucyjnej normy zawartej w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, która daje obywatelowi prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to w sposób otwarty, czemu służy zwrot "w szczególności". Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę ustawy, a także konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Są nią zatem zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Oczywiście wspomnieć należy w tym miejscu, iż z treści przepisu art. 61 ust. 3 Konstytucji RP wynika, że dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniom, zaś ograniczenie to może nastąpić wyłącznie ze względu na konkretne, określone ustawowo okoliczności. W tym miejscu warto zauważyć jednocześnie, iż ograniczenie dostępu do informacji publicznej ma charakter wyjątku od ogólnej zasady, co oznacza, że przesłanki, którymi kieruje się podmiot, odmawiając udostępnienia informacji publicznej, czy też stwierdzając, że dana informacja nie stanowi w ogóle informacji publicznej, muszą być w spornym rozstrzygnięciu wyjaśnione w sposób wyczerpujący i zarazem precyzyjny. W tej sytuacji, skoro podstawowy spór między stroną skarżącą a organem odwoławczym sprowadzał się do ustalenia tego, czy dokumenty, o których udostepnienie zwróciła się skarżąca spółka, stanowią informację publiczną, rolą Sądu było zbadanie, czy organ odwoławczy zasadnie przyjął, że żądana przez stronę skarżącą informacja stanowi informację publiczną. Nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącej spółki dotyczył dokumentów związanych z realizacją postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] - Rozbudowa gminnej oczyszczalni ścieków komunalnych w L. - I etap - dokończenie poprzez dostawę urządzeń wraz z robotami towarzyszącymi oraz rozruch oczyszczalni. Strona skarżąca zawnioskowała o udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy wykonawca, który zwyciężył w powyżej opisanym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego przedstawił Wójtowi Gminy L., jako zamawiającemu, wszystkie deklaracje zgodności i certyfikaty opisane w pkt 1.32.1 Specyfikacji [...] stanowiących element dokumentacji przetargowej. Ponadto, skarżąca spółka wniosła o udostępnieni przez Wójta Gminy L. potwierdzeń złożenia przez wykonawcę powyższych deklaracji zgodności i certyfikatów, jeśli zostały one zamawiającemu przedstawione przez wykonawcę, a także udostępnienia na rzecz spółki potwierdzeń podpisanych z wykonawcą wniosków materiałowych dotyczących samej technologii oczyszczania ścieków opisanej w dokumentacji przetargowej (pkt 1.32.1 [...]). W tym miejscu, podkreślić należy, że w dotychczasowym orzecznictwie sądów w administracyjnych ugruntowane jest stanowisko dotyczące wzajemnych relacji pomiędzy ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz ustawą z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych. Przyjmuje się mianowicie, że przepisy tych dwóch ustaw pozostają w stosunku do siebie w relacji przepisu ogólnego do szczególnego. Wynika z tego, że do spraw wszczętych w trybie dostępu do informacji publicznej, podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej stosuje przepisy u.d.i.p. przy uwzględnieniu stosownych unormowań zawartych w P.z.p. W szczególności chodzi tu o art. 8 ust. 1 w związku z art. 96 ust. 3 i art. 139 ust. 3 P.z.p. Należy zauważyć, że art. 8 w ust. 1 P.z.p. statuuje zasadę jawności postępowania, wzmocnioną stwierdzeniem, że wyłączenia od powołanej zasady mogą być określone tylko w ustawie (ust. 2). Natomiast w kolejnych jednostkach redakcyjnych przepisu zostały określone wyłączenia od zasady jawności - w ust. 2a wskazano uprawnienie zamawiającego do określenia poufności danych przekazywanych wykonawcom, w ust. 3 przewidziano zaś, że nie ujawnia się danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, z kolei w ust. 4 określono przypadki, w których nie ujawnia się niektórych danych ze względu na ochronę prywatności lub interes publiczny. Nie ulega wątpliwości, że zasada jawności nakazuje zamawiającemu zapewnić powszechny dostęp do informacji o zamówieniu. Jawność postępowania o zamówienie publiczne wynika z treści art. 61 Konstytucji RP, który stanowi, że obywatelowi przysługuje prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej. Rozwinięciem przepisu konstytucyjnego są zapisy wspomnianej już wyżej ustawy o dostępie do informacji publicznej, która wyraźnie wskazuje uprawnienia każdej osoby zainteresowanej do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Oczywiste jest, że zamówienia publiczne, jako instrument wydatkowania publicznych środków, nie mogą być pozostawione poza możliwością ujawniania informacji. Tym bardziej, że "jawność przesądza o skuteczności weryfikacji działań zamawiającego, sformułowanie jednoznacznie brzmiącej zasady stało się niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania systemu zamówień publicznych" (por. J. Pieróg, Prawa zamówień publicznych. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2019, teza 1 komentarza do art. 8 P.z.p.), a zatem jest ona niezbędnym elementem kontroli także przez społeczeństwo sposobu wydatkowania pieniędzy publicznych. Jawność zamówień publicznych ma więc bardzo duże znaczenie w zwalczaniu patologii systemu. Osoby, które chcą używać zamówień do bezprawnych celów, muszą się liczyć z tym, że postępowanie jest jawne nie tylko dla uczestników, lecz także dla innych osób. Istnieje zatem duże prawdopodobieństwo ujawnienia nieuczciwych działań (por. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, pod. red. dr hab. M. Sieradzkiej, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018, teza 2 komentarza do art. 8 P.z.p.). Warto jednocześnie wskazać, iż przepis art. 139 ust. 3 P.z.p. wzmacnia zasadę jawności zamówień publicznych, której podstawowym przejawem jest jawność wszelkich dokumentów sporządzanych przez zamawiającego oraz jawność ofert (art. 96 ust. 3 P.z.p.). W konsekwencji, przyjmuje się, że zasada jawności czyni otwartą dla ogółu fazę realizacji zamówienia publicznego, a nie tylko fazę zmierzającą do jego udzielenia (tak m.in. J. Pieróg, Prawa zamówień publicznych. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2019, teza 1 do cz. IV komentarza do art. 139 P.z.p.). Ponadto, wskazać należy, że zarówno w doktrynie, jak i judykaturze przyjmuje się, że art. 139 ust. 3 P.z.p. określa zasadę powszechnego dostępu do umów zawartych w wyniku przeprowadzonej na podstawie ustawy - Prawo zamówień publicznych procedury, co oznacza, że umowy są udostępniane na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jawność umów jest podstawowym elementem umożliwiającym społeczną kontrolę nad sposobem wydatkowania środków publicznych przez podmioty zobowiązane do stosowania trybów określonych w ustawie - Prawo zamówień publicznych. W tej sytuacji, za pomocą narzędzi prawnych określonych w u.d.i.p. obywatele mogą bowiem sprawdzać, co zostało zakupione, za jaką cenę oraz czy istotnie został zakupiony przedmiot zgodny z SIWZ. Co więcej, wskazać należy, że - wbrew twierdzeniom SKO w [...] - przepis art. 139 ust. 3 P.z.p. nie stanowi lex specialis w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej, a więc błędne jest stanowisko przyjmujące, że dokumentami, które podlegają ujawnieniu w toku postępowania o zamówienie publiczne, są tylko umowy. Owszem, w świetle literalnego brzmienia przepisów art. 96 ust. 3 i art. 139 ust. 3 P.z.p., protokoły i umowy w sprawach zamówień publicznych są jawne i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej, niemniej zarówno w orzecznictwie, jak i literaturze przedmiotu podkreśla się wyraźnie, że tego rodzaju regulacja nie oznacza jednak, że inne - niż umowy i protokoły - dokumenty, które dotyczą postępowań przetargowych i szeroko pojętej realizacji zamówień nie zawierają informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu. W konsekwencji, nie ulega wątpliwości, że zasada jawności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego rozciąga się również na inne dokumenty związane z postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego. Mając powyższe na względzie, uznać należy zatem, iż z ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika także obowiązek udostępniania innych, niż protokoły i umowy, dokumentów posiadających walor informacji publicznej, a dotyczących postępowań przetargowych i szeroko pojętej realizacji zamówień publicznych, skoro dostęp do informacji publicznej dotyczy sfery faktów. Ustawa ta zawiera zatem uregulowania szczególne, które należy uwzględniać przy stosowaniu trybu dostępu do informacji publicznej (por. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 588/19 i powołane tam wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2009 r., sygn. akt I OSK 322/09, z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 155/12, czy też z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2208/12; dostępne /w:/ internetowa baza orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, wbrew sugestiom organu odwoławczego, nie można w tej sytuacji a contrario do wskazanego powyżej art. 139 ust. 3 P.z.p. uznać, że skoro ustawa ta ustanawia zasadę jawności dla umów i przewiduje ich udostępnianie na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej, to do innych, niż umowy, dokumentów wyłącza stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tej sytuacji, uznać należy - zdaniem Sądu - inne dokumenty wytworzone w toku postępowania o udzielenie zamówienia również podlegają ujawnieniu, co wynika z wykładni historycznej i systemowej art. 139 ust. 3 P.z.p. (por. m.in. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, pod. red. dr hab. M. Sieradzkiej, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018, teza 6 komentarza do art. 139 P.z.p. i powołane tam przykłady orzeczeń). W stanie faktycznym kontrolowanej sprawy zasadne jest również odwołanie się do stanowiska wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 listopada 2011 r., wydanego w sprawie sygn. akt I OSK 1372/11, w którym NSA zauważył, że skoro w art. 139 ust. 3 P.z.p. stwierdzono, że umowy są jawne i podlegają udostępnianiu na zasadach określonych w u.d.i.p., to stan realizacji takich umów, mający odzwierciedlenie w dokumentach znajdujących się u zamawiającego, stanowi również informację publiczną, w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. NSA wskazał jednocześnie, aprobując pogląd sądu pierwszej instancji, że wszelkie dokumenty związane z wykonywaniem, czy też wykonaniem umów w sprawach zamówień publicznych, w szczególności dokumenty dotyczące złożonych zamówień, informacje o postępie prac, faktury, reklamacje, noty odsetkowe i obciążeniowe oraz dokumenty związane ze sporami pomiędzy zamawiającym a wykonawcą, posiadają walor dokumentacji urzędowej, stanowiącej informację publiczną. Dotyczą bowiem - jak wskazał NSA - sfery faktów, zostały wytworzone w ramach sfery działalności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, a także zawierają informację o sposobie prowadzenia sprawy, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d i pkt 4 lit. a, b, c u.d.i.p., a więc tworzą informację o sprawach publicznych zgodnie z jej art. 1 ust. 1, podlegając udostępnieniu w trybie i na zasadach w niej określonych. Przenosząc powyższe na grunt kontrolowanej sprawy, Sąd stwierdza, że informacje, o które wystąpiła skarżąca spółka we wniosku z dnia [...] maja 2020 r., miały walor informacji o charakterze publicznym i podlegały udostępnieniu na wniosek, w trybie przepisów u.d.i.p., z uwzględnieniem regulacji szczególnych zawartych w ustawie - Prawo zamówień publicznych. Według Sądu, uznać należy, że SKO w [...] zignorowała kluczową okoliczności, iż informacja, której ujawnienia domagała się strona skarżąca, objęta jest zasadą jawności wynikającą z przepisów ustawy - Prawo zamówień publicznych i w oparciu o przepisy tejże ustawy winna być udostępniona zgodnie z wnioskiem skarżącej spółki. Skoro przedmiotem wniosku skarżącej spółki o udzielenie informacji dotyczącej postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego były deklaracje zgodności, certyfikaty i wnioski materiałowe, stanowiące elementy dokumentacji przetargowej, to organ odwoławczy winien uwzględnić to, iż - zgodnie z art. 96 ust. 2 P.z.p. - takie dokumenty stanowią załączniki do protokołu postępowania o udzielenie zamówienia, który to protokół wraz z załącznikami jest jawny i podlega ujawnieniu na szczególnych zasadach, stanowiących lex specialis względem u.d.i.p Nie sposób uznać, że informacje, o których ujawnienie wnosiła skarżąca spółka, nie posiadają waloru informacji publicznej, skoro Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie wskazał w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1372/11, LEX nr 1069588, że - mając na względzie przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p., który stanowi, iż informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują względnie gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa - przyjąć należy w konsekwencji, że informację publiczną stanową także informacje związane z zamówieniami publicznymi, w zakresie objętym regulacjami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych. W związku z powyższym, Sąd uznał, że nieuprawnione jest zatem stanowisko organu odwoławczego, że dokumentacja dotycząca postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego nie stanowi informacji publicznej i nie podlega ujawnieniu. W tej sytuacji, skoro skarżąca spółka wystąpiła do Wójta Gminy L. o udostępnienie informacji, zawierającej się w dokumentacji postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, w trybie u.d.i.p., to organ ten winien był rozpatrzyć wniosek stosując równocześnie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych. Wójt Gminy L., jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, rozstrzygając wniosek skarżącej spółki winien uwzględnić przede wszystkim fakt, iż ogólną zasadą postępowań w sprawie udzielenia zamówienia publicznego jest jego jawność, co potwierdzają poszczególne przepisy P.z.p. Również organ odwoławczy, analizując odwołanie strony skarżącej, nie powinien więc wykraczać poza granice rozumowania a contrario i dokonywać w konsekwencji interpretacji ograniczającej wspomnianą wyżej zasadę jawności. Odnosząc się z kolei do podniesionych przez SKO w [...] tak naprawdę dopiero na etapie udzielania odpowiedzi na skargę okoliczności sugerujących, że skarżąca spółka nadużywa instytucji dostępu do informacji publicznej, wykazują przy tym jedynie tzw. subiektywny interes, uznać trzeba, iż kwestia ta powinna być przedmiotem szczegółowej analizy przeprowadzonej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu, a nie w odpowiedzi na skargę. W ocenie Sądu, z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca spółka nie był uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, skoro takie prawo gwarantowała jej nie tylko Konstytucja RP, ale również art. 2 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, prawo do informacji publicznej przysługuje "każdemu", z zastrzeżeniem art. 5 tej ustawy, który ogranicza je z uwagi na ochronę informacji niejawnych oraz ochronę innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest przy tym wymagane wykazanie ani interesu publicznego, ani celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Niemniej jednak, jeśli SKO w [...] uważa, że skarżąca spółka, składając wniosek z dnia [...] maja 2020 r., nadużyła instytucji dostępu do informacji publicznej, wypaczając w ten sposób istotę konstytucyjnego prawa do informacji, to organ ten winien swoje szczegółowe argumenty w tym zakresie zamieścić w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a nie dopiero na etapie odpowiedzi na skargę. Mając na względzie powyższe, uznać należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], wydając sporną decyzję z dnia [...] października 2020 r., dopuściło się - mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia zarówno przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., a także naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 8 ust 1 w zw. z art. 96 ust 2 i 3 oraz art. 139 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych z uwagi na ich nieprawidłową interpretację i w konsekwencji wadliwe uznanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż w analizowanej sprawie dokumenty, będące elementem dokumentacji zamówienia publicznego, nie stanowią informacji publicznej i jako takie nie podlegają ujawnieniu, gdy tymczasem - jak uznał Sąd - z powołanych przepisów P.z.p. wprost wynika zasada jawności postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego oraz jawności dokumentów zawierających się w protokole lub załącznikach do protokołu postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego. W konsekwencji wskazanego powyżej uchybienia, skład WSA w Warszawie orzekający w niniejszej sprawie uznał, iż organ odwoławczy, zamiast dokonać prawidłowych ustaleń w zakresie zasadności stwierdzenia zaistnienia przesłanek zastosowanych przez organ pierwszej instancji przepisów art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wadliwie uchylił sporną decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] sierpnia 2020 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości, naruszając tym nie tylko art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., ale również naruszając w sposób ewidentny zarówno zasadę praworządności wyrażoną w przepisach art. 6 k.p.a. i art. 7 in principio k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP, jak i zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów praworządnego Państwa, o której mowa w art. 8 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu, uzasadnieniu spornej decyzji organ odwoławczy w sposób nad wyraz lakoniczny odniósł się do argumentów przywołanych przez stronę skarżąca, gdy tymczasem nie ulega wątpliwości, iż na organie administracji publicznej rozpatrującym sprawę o udostepnienie informacji publicznej - zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. - ciążył ewidentny obowiązek wyraźnego wskazania w uzasadnieniu decyzji, dlaczego organ ten przyjął, w przeciwieństwie do organu pierwszej instancji, że wnioskowana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tym stanie rzeczy, wspomniana decyzja SKO w [...] z dnia [...] października 2020 r. nie mogła ostać się w obrocie prawnym. Rozpatrując sprawę ponownie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], jako podmiot zobowiązany do rozpatrzenia odwołania strony skarżącej, weźmie pod uwagę dokonaną powyżej ocenę prawną Sądu, a następnie - mając na względzie zarówno uwarunkowania formalne, wyrażone m.in. w k.p.a., jak i materialne przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz ustawy - Prawo zamówień publicznych, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wykaże, czy rzeczywiście zachodzą - jak przyjął Wójt Gminy L. - przesłanki do zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, w rozumieniu przepisu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Ponadto, jeśli organ odwoławczy, będzie jednak nadal podtrzymywał swój zarzut, iż strona skarżąca, występując do Wójta Gminy L. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, w sposób niedopuszczalny dopuściła się wykorzystania instytucji prawa dostępu do informacji publicznej, to zobowiązany będzie w wydanym rozstrzygnięciu precyzyjnie - a nie arbitralne - wyjaśnić, na czym opiera swoje przekonanie. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. - orzekł, jak w pkt. 1 sentencji wyroku. Zasądzając jednocześnie od SKO w [...] na rzecz skarżącej spółki kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego adwokata, Sąd działał na podstawie przepisów art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 209 P.p.s.a.