II SO/Wa 42/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie całości akt sprawy postanawia: wymierzyć Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych.

Pismem z dnia 13 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 386/17 K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji z uwagi na niewykonanie przez organ zobowiązania przesłania do Sądu odpisu odpowiedzi na skargę, celem jej doręczenia stronie. K. J. pismem z dnia 8 września 2017 r. został wezwany do udzielenia informacji – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy pismo z dnia 13 sierpnia 2017 r. stanowi wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tj. Dz. U. z 2017 r. poz.1369 ze zm.) za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. K. J. w piśmie z dnia 14 września 2017 r. wskazał, że pismo z dnia 13 sierpnia 2017 r. stanowi wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Minister Spraw Wewnętrznych w odpowiedzi na wniosek wskazał, że zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działalnie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zostało zaskarżone, zobowiązany jest do przekazania skargi sądowi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi. W wykonaniu obowiązku upoważniony pracownik, pismem z dnia 3 sierpnia 2017 r. udzielił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie odpowiedzi na skargę K. J. z dnia 27 czerwca 2017 r. W celu zapoznania skarżącego ze stanowiskiem organu, treść odpowiedzi na skargę została przesłana do skarżącego jako strony postępowania. Odnośnie zarzutu skarżącego dotyczącego kwestii przekazania Sądowi niekompletnych akt postępowania organ stwierdził, że jest on bezpodstawny, bowiem przesłał całą posiadaną w przedmiotowej sprawie dokumentację, począwszy od wniesionego przez stronę zażalenia na Komendanta Głównego Policji z dnia 28 marca 2017 r. Organ podkreślił, że podjęcie wstępnych czynności polegających na analizie treści wystąpienia skarżącego oraz przepisów prawa materialnego określających właściwość Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Komendanta Głównego Policji, pozwoliło na uznaniu braku swojej właściwości, wobec czego żadne inne dokumenty nie były konieczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), powoływanej dalej jako P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Praw o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 621/10 publ. cbois.nsa.gov.pl). Skarga K. J. z dnia 27 czerwca 2017 r. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania pisma z dnia 28 marca 2017 r. wpłynęła do organu w dniu 30 czerwca 2017 r. Potwierdza to prezentata organu. Zatem termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. upływał w dniu 30 lipca 2017 r. W związku z tym, że była to niedziela, przyjąć należy, że termin ten upłynął w poniedziałek 31 lipca 2017 r. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 7 sierpnia 2017 r., a zatem 7 dni po upływie ustawowego terminu. W świetle powyższego oraz z uwagi na to, że w sprawie nie zaszły żadne szczególne okoliczności, które uniemożliwiły podmiotowi zobowiązanemu przekazanie skargi w ustawowym terminie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaszła podstawa do wymierzenia grzywny. Opóźnienie w przekazaniu skargi nie było efektem celowego działania organu administracji, jednakże nie stanowi to powodu do odstąpienia od wymierzenia grzywny (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2014 r. sygn. akt I OZ 645/14). Przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Nieprzekazanie skargi, odpowiedzi i akt sprawy zgodnie z wymogami art. 54 § 2 P.p.s.a. ogranicza stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Na wysokość grzywny miało wpływ wypełnienie przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji ustawowego obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., jak też czas, jaki upłynął od wniesienia skargi do dnia jej przekazania. Sąd wziął też pod uwagę, że opóźnione działanie organu nie miało na celu faktycznego pozbawienia strony prawa do Sądu. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2016 r. M.P. z 2017 r., poz. 183) wyniosło 4.047,21 zł (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Z przyczyn wskazanych wyżej, w ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 100 złotych pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.