II SO/Sz 23/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie pokrycia kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

D. R. za pomocą poczty elektronicznej skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek (uzupełniony na wezwanie sądowe własnoręcznym podpisem) o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie dotyczącej pokrycia kosztów sądowych - sygn. akt [...], wskazując jako zaskarżony organ Sąd Rejonowy w S., w związku z wezwaniem z dnia 7 sierpnia 2018 r. do udokumentowania sytuacji rodzinnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (postanowienie NSA z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I OZ 918/09, opubl. w Lex nr 573308). Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., znajduje również zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przed wszczęciem postępowania sądowego, tzn. wtedy gdy skarga (pismo procesowe) nie została jeszcze wniesiona do sądu, zaś z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w celu wszczęcia postępowania sądowego, wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia nie jest działalność, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach administracyjnych polegających kontroli sądu administracyjnego. Skarga w podnoszonej przez skarżącego sprawie przed Sądem Rejonowym w S. sygn. akt I Ns 309/18, jest oczywiście bezzasadna, ponieważ jej rozpoznanie nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Skarżący domaga się bowiem rozpoznania sprawy prowadzonej przed sądem cywilnym, a więc sprawy należącej do właściwości sądu powszechnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Powyższe oznacza, że prawo pomocy skarżącemu nie przysługuje. Z tych względów Sąd, orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.