II SO/Rz 4/24

9 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu 9 maja 2024 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku TW o wymierzenie Prezesowi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p o s t a n a w i a - I. wymierzyć Prezesowi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie grzywnę w wysokości 8 000 zł /słownie: osiem tysięcy złotych/ za nieprzekazanie w terminie skargi TW; II. zasądzić od Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz TW kwotę 100 zł /słownie: stu złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wnioskiem z 28 lutego 2024 r. TW zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wymierzenie Prezesowi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa". Uzasadniając zgłoszone żądanie Wnioskodawca podał, że 22 grudnia 2023 r. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej i pomimo upływu terminu organ nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Zdaniem wnioskodawcy, powyższe winno skutkować uwzględnieniem wniosku i wymierzeniem grzywny w celu zdyscyplinowania organu. Zarządzeniem z 28 lutego 2024 r. Sąd wezwał Prezesa SKO w Rzeszowie do nadesłania akt sprawy oraz udzielenia odpowiedzi na wniosek. Wezwanie zostało doręczone Organowi 4 marca 2024 r. i pomimo upływu termie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 Ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 tej ustawy, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 Ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymaga podkreślenia, że regulacja art. 55 § 1 Ppsa, ma charakter tak dyscyplinujący jak i represyjny oraz prewencyjny, a jedyną okolicznością dającą podstawę do uwzględnienia wniosku jest ustalenie faktu niewypełnienia ww. obowiązków w przewidzianym ustawą terminie (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r. II OSK 1024/06 oraz uchwałę NSA z dnia 3 listopada 2009 r. II GPS 3/09; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca 22 grudnia 2024 r. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Po stronie organu powstał zatem wynikający z art. 54 § 2 Ppsa w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: "udip", obowiązek przesłania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, a w razie jego niewykonania w terminie – uprawnienie po stronie skarżącego do skutecznego złożenia wniosku o wymierzenie grzywny. Z analizy urządzeń biurowych Sądu wynika, że skarga TW do dnia wydania niniejszego postanowienia nie została przekazana do Sądu. Mając na uwadze powyższe wniosek skarżącego uznać należało za zasadny. Organ w sposób oczywisty nie wywiązał się z obowiązku przekazania skargi do Sądu, i to pomimo aktywności samego Skarżącego oraz wezwania Sądu do złożenia odpowiedzi na wniosek. Uwzględniając całokształt okoliczności opisywanej sprawy, w tym lekceważące podejście Prezesa SKO do wywiązania się z ciążących na nim obowiązków procesowych, Sąd za zasadne uznał wymierzenie Organowi grzywny w wysokości 8 000 zł. Sąd miarkując wysokość sankcji uwzględnił pięciomiesięczne opóźnienie w przekazaniu skargi oraz potrzebę ochrony konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki, w tym również charakter informacji, których udostępnienia żądał wnioskodawca. Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 Ppsa. Wysokość zasądzonych kosztów stanowi równowartość uiszczonego przez Skarżącego wpisu sądowego.