II SO/Łd 3/17

Dnia 5 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. M. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie legalności budowy ogrodzenia między posesjami postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – S. M. kwotę 100,00 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku, zaksięgowaną w dniu 30 stycznia 2017 roku, pod pozycją [...]. A. P.

W dniu 17 stycznia 2017r. S. M. złożył do sądu administracyjnego wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie do sądu jego skargi z dnia 28 października 2016r. na bezczynność tego organu w sprawie legalności budowy ogrodzenia między posesjami przy ulicy A 23 w B. Na wezwanie sądu S. M. uiścił w ustawowym terminie wymagany wpis sądowy. W odpowiedzi na ww. wniosek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wyjaśnił, że skarga S. M. z dnia 28 października 2016r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie legalności budowy ogrodzenia między posesjami, została przekazana przez organ do sądu w dniu 28 listopada 2016r. W związku z tym organ wniósł o oddalenie wniosku. Pismem z dnia 11 marca 2017r. S. M. oświadczył, że cofa wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie do sądu jego skargi z dnia 28 października 2016r. na bezczynność tego organu w sprawie legalności budowy ogrodzenia między posesjami przy ulicy A 23 w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. wnioskujący może cofnąć wniosek, a cofnięcie wniosku wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie wniosku za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie sąd uznał cofnięcie wniosku za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Z kolei przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. A. P.