II SO/Kr 31/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 7 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.P. o wymierzenie grzywny Zakładowi [...] w N. Sp. z o.o. w N. za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi i akt postanawia: 1) wymierzyć Zakładowi [...] w N. Sp. z o.o. w N. grzywnę w wysokości 100 (słownie: sto) złotych, 2) zasądzić od Zakładu [...] w N. Sp. z o.o. w N. na rzecz skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 18 sierpnia 2026 r. R. P. (zwana dalej także skarżącą) wniosła o wymierzenie Zakładowi [...] w N. Sp. z o.o. w N. grzywny za przekazanie po upływie ustawowego terminu jej skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami oraz przekazanie akt sprawy w stanie niekompletnym, wymagającym następnie wielokrotnych czynności Sądu i kolejnych wezwań do ich uzupełnienia. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że skarga została przez nią sporządzona i podpisana elektronicznie w dniu 23 marca 2026 r. Z akt sądowych wynika, że pełnomocnik organu sporządził odpowiedź na skargę w dniu 30 marca 2026 r., którą wraz z aktami przekazano do Sądu w dniu 25 maja 2026 r., a więc z przekroczeniem 15-dniowego terminu przewidzianego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek Zakład [...] w N. Sp. z o.o. w N. wniósł o jego oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko organ przyznał, że w sprawie rozpoznawanej pod sygn. akt II SAB/Kr 239/26 doszło do nieterminowego przekazania akt sprawy. Nie wpłynęło to jednak na rozpoznanie sprawy, gdyż skarżąca cofnęła skargę, a postępowanie zostało umorzone. Zdaniem organu, los postępowania głównego nie pozostaje bez znaczenia dla niniejszego postępowania. Organ dodał także, że konieczne jest również wzięcie pod uwagę ilości skarg i wniosków, które w bardzo krótkim terminie składa skarżąca na pracę organu, co stanowi nadużycie prawa do informacji publicznej oraz faktu otrzymania przez nią żądanych informacji w ustawowym terminie, a następnie cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej obowiązują przepisy szczególne, modyfikujące termin przekazania skargi wraz z aktami do sądu. Jak wynika z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., zwanej dalej u.d.i.p.), przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Powinien przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono w treści art. 54 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu, złożony przez stronę skarżącą wniosek o wymierzenie Zakładowi [...] w N. Sp. z o.o. w N. grzywny jest zasadny. Jak wynika z akt sprawy II SAB/Kr 239/26 skarga skarżącej została sporządzona i wniesiona drogą elektroniczną w dniu 23 marca 2026 r. Oznacza to, że zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., piętnastodniowy termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi upływał w dniu 7 kwietnia 2026 r. Natomiast skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy zostały przekazane do tut. Sądu w dniu 25 maja 2026 r. (data prezentaty Sądu), a więc po upływie przewidzianego do tego terminu. Wskazać należy, że w odpowiedzi na wniosek organ przyznał, że uchybił terminowi na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy do Sądu. Ustalając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę, że uchybienie terminu nie było znaczne i nie spowodowało dla skarżącej negatywnych konsekwencji, gdyż cofnęła skargę, a postępowanie sądowe zainicjowane tą skargą zostało umorzone. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął w punkcie 2 postanowienia na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.