II SO/Kr 23/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w O. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 28 grudnia 2022 r. przez Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w S. – postanawia – 1. wymierzyć Dyrektorowi Szkoły Podstawowej im. [...] w S. grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych); 2. zasądzić od Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w S. na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w O. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z 9 października 2023 r. Stowarzyszenie [...] w O. z siedzibą w O. (dalej: wnioskodawca) zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o ukaranie grzywną Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w S. . Wnioskodawca wskazał, że za pośrednictwem tego organu złożył skargę z 13 września 2023 r. na bezczynność w rozpatrzeniu wniosku o udzielenie o informacji publicznej z 28 sierpnia 2023 r. Jak podał wnioskodawca, skarga nie została przekazana do Sądu. Dodał, że grzywna w wysokości 500 zł będzie dla organu dostatecznie uciążliwa i motywująca do spełniania obowiązków ustawowych. Wnioskodawca wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Odnosząc się do powyższego organ wskazał, że brak odpowiedzi na e-mail z 28 sierpnia 2023 r. wynikał z dwóch powodów: w polu nadawcy widniało tylko imię i nazwisko (nic nie wskazywało na nadawcę innego niż osoba prywatna), a wiadomość trafiła do folderu spam. Z kolei pismo z 13 września 2023 r. przesłane do organu przez e-puap było nazwane "Pismo ogólne do podmiotu publicznego – stary wzór", co spowodowało ponowne pominięcie korespondencji od wnioskodawcy. Organ dodał, że cała sprawa dotyczy udostępnienia statutu szkoły, który jest na stronie internetowej szkoły. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 1a P.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Co do zasady organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Natomiast w niniejszej sprawie powyższy termin jest uregulowany przepisem szczególnym. Zgodnie bowiem z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902) w sprawach skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 P.p.s.a.). Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga, jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w odpowiednim terminie liczonym od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 P.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Celem przedmiotowej grzywny jest pełnienie funkcji dyscyplinującej i represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto grzywna pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 11 maja 2012 r., sygn. I OZ 328/12). Orzeczenie sądu o grzywnie ma charakter uznaniowy, a sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy, jak również czy organ wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że wnioskodawca skierował w dniu 13 września 2023 r. za pośrednictwem organu skargę adresowaną do Sądu. Ostatnim dniem piętnastodniowego terminu na przekazanie skargi przez organ do Sądu był zatem 28 września 2023 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie uczynił zadość obowiązkom przewidzianym w art. 54 § 2 P.p.s.a. Trzeba podkreślić, że Dyrektor Szkoły potwierdził w piśmie z 22 stycznia 2024 r. otrzymanie skargi. Godzi się zauważyć, że brak przekazania skargi nie może być usprawiedliwiony podnoszonym przez organ tytułem dokumentu. "Pismo ogólne do podmiotu publicznego – stary wzór" jest nazwą formularza dla pisma elektronicznego możliwego do przesłania za pośrednictwem e-puap. Trzeba zaznaczyć, że treść samej wiadomości z 13 września 2023 r. (karta 12 akt sądowych) była jednoznacznie oznaczona "SKARGA na bezczynność" i odsyłała do załącznika, który również był tak samo zatytułowany i adresowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Szkoły (k. 40). Już zatem z pobieżnej lektury pisma widać wyraźnie jaki ma ono charakter. Nie można więc uznać, że przyczyny opóźnienia w przesłaniu skargi do Sądu miały charakter obiektywny, lecz ich źródłem była nieodpowiednia organizacja pracy po stronie organu. Przyczyny te nie mogą usprawiedliwiać niedopełnienia obowiązków, które nakłada na organ art. 54 § 2 P.p.s.a., jednak Sąd wziął je pod uwagę wymierzając wysokość grzywny i przyjął, że opóźnienie nie wynikało z intencjonalnego ignorowania wystąpienia wnioskodawcy. Powyższe potwierdza również fakt udostępnienia na stronie internetowej szkoły statutu, którego domagał się wnioskodawca. Jednocześnie trzeba zaakcentować, że rozstrzygając o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi, Sąd nie orzeka o zasadności samej skargi. Wobec tego na niniejsze rozstrzygnięcie nie mogły mieć wpływu wywody organu odnoszące się do samego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono w punkcie 2. sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i 64 § 3 P.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się kwota 100 zł tytułem uiszczonego przez wnioskodawcę wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie grzywny (k. 15 akt sądowych).