II SO/Gl 8/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wojewody Śląskiego w przedmiocie wymierzenia Burmistrzowi Miasta i Gminy O. grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy p o s t a n a w i a: wymierzyć Burmistrzowi Miasta i Gminy O. grzywnę w wysokości 300 (trzysta) zł.

Pismem z 11 lipca 2025 r. Wojewoda Śląski (dalej: wnioskodawca), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta i Gminy O. grzywny z tytułu nieprzekazania do tut. Sądu skargi na uchwałę Rady Miejskiej w O. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie określenia zasad zwrotu wydatków za świadczenia z pomocy społecznej będących w zakresie zadań własnych gminy – pomoc rzeczowa, zasiłki na ekonomiczne usamodzielnienie, zasiłki okresowe i celowe przyznane pod warunkiem zwrotu. Wnioskodawca podniósł, że skarga została przesłana do organu w dniu 1 lipca 2024 r. za pośrednictwem platformy ePuap i na dzień złożenia wniosku nie została przekazana wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Z tego względu wnioskodawca wniósł o wymierzenie organowi grzywny. Wniosek wnioskodawcy przekazano organowi celem ustosunkowania się. W odpowiedzi na wniosek organ w dniu 23 lipca 2025 r. wniósł o niewymierzanie grzywny. Nie zakwestionował, że skarga nie została przekazana do tut. Sądu wskazując, że przyczyną uchybienia były okoliczności o charakterze organizacyjnym, związane ze zmianami kadrowymi i reorganizacją zadań, utworzenie nowego stanowiska oraz zmiana na stanowisku informatyka odpowiedzialnego za obsługę systemu ePuap. Wskazał, że zaniedbanie miało charakter incydentalny i niezamierzony, a organ nie działał w złej wierze. Jednocześnie skarga została przekazana do tut. Sądu i w dniu 1 sierpnia 2025 r. została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Gl 1003/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ jest zobowiązany do przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się organu do wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzenie organowi grzywny jest więc uzależnione od stwierdzenia dwóch warunków: uchybienia przez organ trzydziestodniowego terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na przyczyny, oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 231/14). W rozpatrywanej sprawie skarga wpłynęła do organu w dniu 1 lipca 2024 r., jednak nie została ona - wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy - przekazana do sądu w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania, czyli w terminie określonym przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a. Nastąpiło to dopiero rok później, po złożeniu przedmiotowego wniosku przez Wojewodę. Za spełnione należy zatem uznać przesłanki wymierzenia grzywny w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a., albowiem organ nie dochował ustawowo przewidzianego terminu na dokonanie tych czynności. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). W ocenie Sądu bez znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny pozostają wyjaśnienia przedstawione przez organ w odpowiedzi na wniosek, iż nieprzekazanie skargi było wynikiem okoliczności techniczno-organizacyjnych i nie było zawinione. Wskazać bowiem przyjdzie, że na organach administracji państwowej ciąży szczególny obowiązek takiej organizacji pracy poszczególnych komórek organizacyjnych, ażeby wszelkie postępowania przez nie prowadzone były zgodne z literą prawa. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd nie jest związany wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny, na co wskazuje zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny". W rozpatrywanej sprawie, zdaniem Sądu, wymierzenie organowi grzywny jest uzasadnione. Określając wysokość grzywny Sąd miał jednak na uwadze fakt, że choć organ przekroczył wskazany w ustawie termin, to jednak przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu przed rozpatrzeniem przedmiotowego wniosku. W tej sytuacji grzywna nie może mieć charakteru dyscyplinującego, skoro organ wykonał już obowiązek, nałożony ustawą. W tym stanie rzeczy wymierzenie organowi grzywny w wysokości 300 zł spełni swą rolę represyjną i prewencyjną. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Na podstawie 55 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.