II SO/Bk 31/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2017 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego i ryczałtu na zakup opału p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

T. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem. Źródło miesięcznego dochodu rodziny skarżącej stanowi emerytura w kwocie 750 zł oraz renta syna w kwocie 740 zł i zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku i zamieszkuje wraz z synem w mieszkaniu komunalnym. Poza tym wnioskodawczyni nie posiada oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podniosła, iż bieżące utrzymanie, w całości pochłania uzyskiwane dochody. Bieżące wydatki przedstawiają się następująco: czynsz i woda – 300 zł; energia elektryczna – 80 zł; media (telewizor i Internet) – 70 zł; leki– 25 zł; odzież, obuwie – 150 zł; środki czystości – 50 zł; żywność – 500 zł oraz raty za sprzęt – 50 zł (k. 8-9). Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 j.t.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy dodatku mieszkaniowego, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W konsekwencji skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. h ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie I sentencji. Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącą podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku wnioskodawczyni dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego. W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała, iż miesięczny dochód jej dwuosobowej rodziny wynosi 1.643 zł z tytułu emerytury i renty syna oraz jego zasiłku pielęgnacyjnego. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym i nie posiada zgromadzonych oszczędności. Całość uzyskiwanych dochodów przeznaczane jest na bieżące koszty utrzymania. W tej sytuacji należy zatem stwierdzić, iż skarżąca nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienia radcy prawnego w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie II sentencji.