II SO/Bd 6/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Raciążek postanawia 1. wymierzyć Wójtowi Gminy Raciążek grzywnę w wysokości 300 zł (trzysta złotych); 2. zasądzić od Wójta Gminy Raciążek na rzecz skarżącej 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia 11 kwietnia 2024 r. B. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Raciążek w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu nieprzekazania w ustawowym terminie skargi z dnia 26 lutego 2024 r. - odwołania od decyzji administracyjnej – informacji o [...]. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wójt Gminy Raciążek wyjaśnił, że pismo skarżącej z dnia 26 lutego 2024 r. potraktował jako skargę i przekazał ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 25 kwietnia 2024r. Podkreślił, że nieprzekazanie skargi skarżącej w terminie 30 dniu spowodowane było koniecznością analizy przepisów proceduralnych i ustalenia jakie czynności należy podjąć w niniejszej sprawie, a także okolicznościami natury faktycznej. Ustalenie toku postępowania wymagało przeprowadzenia szeregu konsultacji z zakresu postępowania administracyjnego i sądowo-administracyjnego, co wydłużyło termin przekazania dokumentów. Dodatkowo podkreślił, że Urząd Gminy Raciążek obsługuje niewielką jednostkę samorządu terytorialnego i w związku z tym zatrudnia niewielu pracowników merytorycznych, co utrudnia szybkie rozpoznawanie spraw, szczególnie tych skomplikowanych, do których należy zaliczyć przedmiotową sprawę. Podniósł również, że niniejsza sprawa rozpoznawana była przez organ w okresie przygotowań i przeprowadzania wyborów samorządowych, kiedy to konieczne było podjęcie dodatkowej intensywnej pracy, zarówno przez Wójta jak i pracowników urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do ogólnej zasady wynikającej z treści art. 54 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - zwanej dalej jako P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Przyjdzie następnie zauważyć, że art. 55 § 1 P.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżąca pismem z dnia 26 lutego 2024 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Wójta Gminy Raciążek skargę na rozstrzygnięcie [...]. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ obowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 30 dni, a nie zaistniały żadne znane nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku. Należy podkreślić, że przedmiotowa skarga nie została przekazana do sądu administracyjnego we wskazanym wyżej terminie. Skarga została przekazana do sądu administracyjnego dopiero w dniu 25 kwietnia 2024 r. (29 kwietnia 2024 r. – data wpływu do Sądu). Tym samym skoro wskazana powinność nie została spełniona w terminie określonym przepisami, to okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie wniosku zgłoszonego przez skarżącą. Jednocześnie trzeba zaakcentować, że obowiązek organu przekazania Sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy organ ten uznaje, że skarga nie należy do kognicji sądu administracyjnego, czy też uzna, że w istocie nie jest organem administracji, czy nawet dysponentem żądnych informacji. Już samo żądnie strony nadania skardze określonego biegu obliguje organ do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero bowiem Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych. Zatem nawet uzasadnione przekonanie, że skarga nie jest dopuszczalna z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, nie zwalnia organu od obowiązku przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego. To bowiem rolą sądu jest dokonanie oceny skargi zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym w oparciu o skargę i akta administracyjne, a organ nie może go w tym zastępować, nawet pozostając w uzasadnionym przekonaniu o niedopuszczalności skargi. (por. postanowienia NSA: z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt II OZ 799/11, z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 495/10; z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 996/10; z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I OZ 410/11 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy Raciążek był zobligowany na podstawie art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. do przekazania w ustawowym terminie skargi B. S. na rozstrzygnięcie o [...]. Wobec tego, należało uznać zasadność żądania zgłoszonego we wniosku z uwagi na bezsporne uchybienie terminu przekazania skargi do sądu. Przy tym wskazać należy, że wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest nieterminowe wykonanie wskazanych w ustawie obowiązków. Co istotne, próba wyjaśnienia czym zostało spowodowane uchybienie terminowi do przekazania skargi jest dosyć nieudolna i nie może przynieść efektu w postaci odstąpienia przez Sąd od ukarania w istocie organu za brak realizacji ustawowych obowiązków. Nie stanowi uzasadnienia brak właściwej organizacji pracy w organie, ani braki kadrowe czy też narzucone tryby wyłaniania pracowników. Organ winien być tak zorganizowany i zarządzany, aby zapewniona była ciągłość działania, zasady zastępstw tak określone, aby nie zdarzały się takie sytuacje jak w niniejszej sprawie. A nadto osoby zatrudnione w organie winny znać zasady postępowania tak w sytuacji wniosku, jaki trafia do organu, jak także w sytuacji wpływu skargi adresowanej do Sądu. W sprawie ziściły się zatem przesłanki warunkujące możliwość wymierzenia organowi grzywny za niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie 30-dniowego terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi (od 26 lutego 2024 r.). Należy podkreślić, że do wysokości grzywny określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. znajduje zastosowanie art. 154 § 3 p.p.s.a. ustalający jej górną granicę w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast dolna granica grzywny nie została określona. Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy za adekwatną do stopnia przewinienia organu uznano kwotę 300 złotych. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącej 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.