II SAB/Wr 34/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 20 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie pismem z dnia 27 grudnia 2022 r. została wniesiona skarga na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Następnie pismem z dnia 3 marca 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa wniesioną skargę, informując jednocześnie, że w dniu 30 stycznia 2023 r. doręczono mu odpis decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 24 stycznia 2023 r. uchylającej decyzję Starosty K. z dnia 7 lipca 3021 r. o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia. Czynność procesowa strony skarżącej nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w myśl art. 60 P.p.s.a., zgodnie z którym skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Podstawę orzeczenia w punkcie drugim stanowi natomiast przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.