II SAB/Wr 5/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno – budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę odrzucić skargę.

Pismem złożonym z dnia 6 grudnia 2022 r. J. D. wniósł skargę na opisaną w osnowie bezczynność Wojewody Dolnośląskiego. Zarządzeniami z dnia 5 stycznia 2023 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 złotych oraz do sprecyzowania przedmiotu skargi, tj. wskazania czy dotyczy ona bezczynności czy bezczynności i przewlekłości. Wezwania to doręczono skarżącemu w dniu 15 lutego 2023 r. Termin do uzupełnienia braków wniesionej skargi upłynął bezskutecznie w dniu 22 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.259 t.j..; dalej jako: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie uiszczono wpisu od skargi, pomimo stosownego wezwania. Nie uzupełniono również braku formalnego wniesionej skargi w zakreślonym terminie. Wobec tego Sąd był zobligowany do jej odrzucenia, o czym postanowił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.