II SAB/Wr 1138/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 13 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 5 sierpnia 2025 r. skarżąca wniosła za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego skargę na bezczynność organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 września 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania, przez podanie numeru PESEL strony skarżącej bądź złożenie oświadczenia o jego nieposiadaniu. Również zarządzeniem z dnia 4 września 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania kierowana do skarżącej na adres zamieszkania podany w skardze, została dwukrotnie awizowana - w dniu 19 września 2025 r. i w dniu 29 września 2025 r., a zwrócona (jako niepodjęta w terminie) – w dniu 7 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Ponadto zgodnie z art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że pismem, o którym mowa w § 1 jest m.in. skarga (§ 2). Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a Zauważyć w tym miejscu trzeba, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Stosownie zaś do art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W niniejszej sprawie przyjąć więc należy, że przesyłka zawierająca wezwania została doręczona skarżącej z dniem 3 października 2025 r. Termin do wykonania zarządzeń upłynął zatem z dniem 10 października 2025 r. Jak ustalono, wezwania pozostały bezskuteczne. Mając zatem na uwadze stan faktyczny sprawy i fakt, że skarżąca, mimo zakreślonego terminu, do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uiściła należnego wpisu sądowego i nie usunęła braków formalnych skargi, złożona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a