II SAB/Wa 947/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Cichoń (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi W. R. na bezczynność Prokuratora Regionalnego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę

W. R. (dalej: "Wnioskodawca", "Skarżący", "Strona") wnioskiem z dnia [...] września 2025 r., (wpływ do organu [...].09.2025 r.) na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm. - dalej: "u.d.i.p.") zwrócił się do Prokuratury Regionalnej w [...] (dalej: "organ", "Prokurator") z żądaniem informacji jakiego rodzaju i w jakiej wysokości koszty zostały poniesione w okresie od [...] lutego 2025 roku do [...] września 2025 roku w związku z prowadzeniem śledztwa przez Prokuraturę: 1. w sprawie o sygn. [...], 2. w sprawie o sygn. [...] prowadzonej pod innymi sygnaturami na etapie prowadzenia ich przez tut. Prokuraturę, 3. w sprawach połączonych do sprawy o sygn. [...] na etapie prowadzenia ich przez tut. Prokuraturę, 4. w sprawie o sygn. [...], 5. w sprawie o sygn. [...], prowadzonej pod innymi sygnaturami na etapie prowadzenia ich przez tut. Prokuraturę, z wyłączeniem sprawy o sygn. [...], 6. w sprawach dołączonych do sprawy o sygn. [...] na etapie prowadzenia ich przez tut. Prokuraturę. W odpowiedzi na ten wniosek prokurator Prokuratury Regionalnej w [...] zarządzeniem z [...] września 2025 r. stosując tryb z art. 156 § 5 k.p.k. odmówił udostępnienia akt postępowania przygotowawczego z uwagi na konieczność zabezpieczenia toku postępowania karnego. W podjętym rozstrzygnięciu Prokurator wskazał, że w Prokuraturze Regionalnej w [...], nadzorowane jest śledztwo o sygn. [...], prowadzone przez Komendę [...] Policji Wydział [...], m.in. przeciwko F. R. podejrzanemu o popełnienie występków z art. 258 § 3 kk i inne. Śledztwo swoim zakresem obejmuje funkcjonowanie na terenie Polski zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez F. Z.. Grupa ta trudniła się praniem pieniędzy pochodzących z przestępstw, najczęściej oszustw, popełnianych na terenie Europy zachodniej. Jej członkowie, na terenie Polski, zawiązywali na podstawione osoby, tzw. "słupy", spółki prawa handlowego oraz otwierali rachunki bankowe. Rachunki te były wykorzystywane przez przestępców działających na terenie państw Europy zachodniej, gównie [...], [...], [...] i [...], którzy podawali je pokrzywdzonym, jednocześnie zapewniając, że przelewane tam pieniądze będą wykorzystane do różnego rodzaju inwestycji, najczęściej w kryptowaluty. W taki sposób kierowana przez F. Z. grupa przestępcza wytransferowała z polskich banków setki milionów euro, pochodzącą z oszustw popełnianych na szkodę obywateli państw Europy zachodniej, w szczególności [...], [...], [...] oraz [...]. W tym śledztwie obrońcą F. Z. jest adwokat W. R., czyli Skarżący. W toku śledztwa adw. W. R. złożył trzy wniosku datowane na dzień [...] czerwca 2025 r., tj. o: - udzielenie informacji publicznej, - udostępnienie protokołów przesłuchania podejrzanych oraz - udostępnienie całości akt postępowania przygotowawczego. Prokurator te trzy wnioski rozpoznał łącznie uznając, że właściwym do tego trybem jest ten wskazany w art. 156 § 5 k.p.k. W wydanym zarządzeniu Prokurator wskazał, że z uwagi na charakter śledztwa, ilość osób powiązanych w przestępczy proceder oraz fakt, że do tej pory nie udało się ogłosić zarzutów wszystkim podejrzanym, w tym kierownikowi grupy- F. Z. udostępnienie akt śledztwa stwarzałoby zagrożenie dla realizacji celów postępowania przygotowawczego. Udostępnienie obrońcy podejrzanego F. Z. akt śledztwa, stwarzałoby ryzyko przedwczesnego ujawnienia dowodów, ich zniekształcenia lub utraty, wpływania na osobowe źródła dowodowe, niszczenia lub ukrywania dowodów rzeczowych. Dla Prokuratora nie bez znaczenia była również okoliczność, że F. Z., którego reprezentuje adw. W. R., wielokrotnie instruował współpodejrzanych, jak mają się zachowywać w kontaktach z organami ścigania. Pismem z [...] października 2025 r. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prokuratury Regionalnej w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z wniosku z [...] września 2025 r. W złożonym środku zaskarżenia Strona podniosła, że wniosek o analogicznej treści (dotyczący innego okresu trwania ww. postępowań) został skierowany przez Skarżącego w dniu [...] lutego 2025 roku i został rozpatrzony pozytywnie, a żądane informacje zostały udzielone. W piśmie z dnia [...] marca 2025 roku znak [...] Organ przedstawił zestawienie opłat i innych wydatków poniesionych w postępowaniu przygotowawczym o sygn. [...] i o sygn. [...]. Zdaniem Skarżącego wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien być rozpatrywany na podstawie przepisów UDIP, a nie KPK bądź innych ustaw, w związku z czym Organ nie mógł zinterpretować wniesionego wniosku o udostępnienie informacji publicznej jako wniosek o udostępnienie akt sprawy. Strona w skardze powoływała się na orzecznictwo sądowoadministracyjne a tym m.in. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2013 roku, w sprawie do sygn. akt II SAB/Wa 471/12: “Niezastosowanie się przez organ do nakazów przepisów ustawy z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez niezasadne twierdzenie, iż ustawa ta nie ma zastosowania w danej sprawie, albo niezasadne pozbawienie żądanej informacji przymiotu informacji publicznej w rozumieniu powyższej ustawy, albo nierozpatrzenie wniosku o udostępnienie takiej informacji w sposób przewidziany, stanowi także bezczynność organu." Na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 października 2015 roku, w sprawie o sygn. akt II SAB/Op 56/15: “Dla uznania, że organ nie pozostaje w bezczynności nie jest wystarczające wdanie się w korespondencję wyjaśniającą wątpliwości, bez podejmowania czynności proceduralnych. Skoro zatem organ nie udzielił informacji, co do których posiada ustawowy obowiązek ich udostępnienia, to nie ulega wątpliwości, że pozostaje on w bezczynności. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że w przekonaniu organu, żądane informacje nie stanowiły informacji publicznej oraz że nie ciążył na nim obowiązek udzielenia informacji." A także na pogląd zaprezentowany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2013 roku wydanym w sprawie do sygn. akt I OSK 1748/13 gdzie podkreślono, że "cel, dla którego osoba ta chce informację wykorzystać, jest z tego punktu widzenia obojętny. Niepodobna zatem uzależniać prawa do informacji publicznej, a tym samym również ograniczać obowiązku jej udzielenia, od przyczyny, dla której wnioskodawca tej informacji się domaga". W złożonym środku zaskarżenia Skarżący wniósł o zobowiązanie Prokuratury Regionalnej w [...] do rozpatrzenia wniosku w trybie Ustawy o dostępie do informacji publicznej, stwierdzenie rażącego naruszenia prawa, przyznanie sumy pieniężnej w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 w zw. z art. 154 § 7 UDIP, a także zasądzenie kosztów postępowania wedle norm praw przepisanych. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że kwestie udostępniania informacji z akt toczącego się postępowania przygotowawczego regulują przepisy Kodeksu postępowania karnego, a nie - jak twierdzi skarżący - przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Do informacji z tych akt, a takimi informacjami są dane o kosztach postępowania nie mają zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ ponadto podkreślił, że do wydania decyzji administracyjnej byłby zobowiązany jedynie wówczas, gdy żądana informacja stanowi informację publiczną a organ odmawia jej udostępnienia jednak taka sytuacja nie mała miejsca w niniejszej sprawie. Prawidłowo więc wniosek z [...].09.2025 r. uznano za wniosek o udostępnienie akt sprawy i wydano w tym zakresie stosowne zarządzenie. W zakresie natomiast poprzedniego wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2025 r. zatytułowany "Wniosek o udzielenie informacji publicznej", który również dotyczył informacji o kosztach postępowania a skarżący otrzymał na niego odpowiedź prokurator uznał, że błędnie wówczas zastosowano tryb udzielenia odpowiedzi gdyż tamten wniosek również rozpoznany być winien w trybie art. 156 § 5 k.p.k. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143) – dalej: "P.p.s.a.". Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa art. 149 § 1a P.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że o bezczynności organu można mówić wówczas, gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia, w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie sprawy, co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy organ nie podjął żadnych czynności, jak i takiej, gdy czynności zostały wprawdzie podjęte, ale organ nie zakończył ich stosownym aktem. Dla zasadności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną, czy też niezawinioną opieszałością organu. Wniesienie skargi jest zatem uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności. Odnosząc powyższe rozważania do realiów opisywanej sprawy Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022r. poz. 902) dalej- u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Jednocześnie stosownie do art. 1 ust. 2 u.d.i.p., przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Ustawodawca stworzył w ten sposób normę kolizyjną, która wyłącza stosowanie przepisów ustawy tylko w sytuacji, w której inna ustawa reguluje ten sam zakres. Pozwala to na wyodrębnienie dwóch grup informacji: podlegających udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz takich, które ujawnia się na zasadach i w trybie przewidzianym w ustawach szczególnych. W przypadku kolizji przepisy zawarte w ustawach odrębnych mają pierwszeństwo i wyłączają też stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W takiej sytuacji podmiot zobowiązany zawiadamia jedynie wnioskodawcę pismem, że żądana informacja nie może być udostępniona w trybie przewidzianym w omawianej ustawie (tak m.in. G. Sibiga, Prawne formy działania podmiotów udostępniających informację publiczną na żądanie indywidualne, Przegląd Prawa Publicznego 2007/3, s. 12). Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p), do których zalicza się niewątpliwie Prokuraturę i jej organy, w tym prokuratorów prokuratur regionalnych (ustawa z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 390). Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje natomiast uprawnienie do żądania udostępnienia treści i postaci dokumentów urzędowych podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Uprawnienie to nie jest jednak bezwarunkowe i niepodlegające ograniczeniom. W sytuacji, gdy dostęp do określonej kategorii dokumentów urzędowych regulowany jest innymi przepisami, zastosowanie znajduje norma kolizyjna z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Zaznaczenia wymaga zaś, że dostęp do akt sprawy postępowania prowadzonego przez organy Prokuratury jest regulowany przepisami ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks postępowania karnego ( t.j Dz. U z 2024 poz. 37) dalej k.p.k. Zgodnie z art. 156 § 1 k.p.k., stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta sprawy sądowej oraz daje możność sporządzenia z nich odpisów lub kopii. Za zgodą prezesa sądu akta te mogą być udostępnione również innym osobom. Informacje o aktach sprawy mogą być udostępnione także za pomocą systemu teleinformatycznego, jeżeli względy techniczne nie stoją temu na przeszkodzie. Ponadto z art. 156 § 5 k.p.k. wynika, że w toku postępowania przygotowawczego akta sprawy mogą być w wyjątkowych wypadkach za zgodą prokuratora akta udostępnione innym osobom. Z kolei stosownie do art. 156 § 5b k.p.k., przepis § 5 stosuje się odpowiednio do udostępniania akt zakończonego postępowania przygotowawczego. Przepisy art. 156 § 1 i 5 k.p.k. adresowane są do każdego oraz zawierają zamkniętą i zupełną regulację zasad dostępu do akt postępowania karnego i znajdujących się w nich informacji publicznych, tak na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego (a wraz z innymi przepisami także do akt postępowania już zakończonego). Ponadto powołane przepisy k.p.k. stanowią "przepisy innych ustaw", w rozumieniu art. 1 ust. 2 u.d.i.p., określające odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, które w całości wyłączają zastosowanie przepisów u.d.i.p. do informacji publicznych znajdujących się w aktach sprawy karnej. Przepisy u.d.i.p. nie stanowią alternatywnego i konkurencyjnego wobec przepisów k.p.k. sposobu pozyskiwania odpisów dokumentów czy informacji znajdujących się w aktach postępowania przygotowawczego. Dokumenty zgromadzone przez organ w aktach, podlegają "udostępnieniu" wyłącznie na podstawie przepisów k.p.k. (por. wyrok NSA z 29 listopad 2023 r. III OSK 486/23, wyrok WSA w Rzeszowie z 8 listopada 2022 r. II SAB/Rz 175/22; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że w realiach niniejszej sprawy Organ nie pozostawał w bezczynności odnośnie rozpatrzenia wniosku skarżącego z [...] września 2025 r. Skarżący domagał się bowiem udostępnienia informacji publicznej z akt objętych postępowaniami o sygn. [...] i [...] podnosząc konkretne zapytania dotyczące rodzaju i w wysokości kosztów jakie zostały poniesione w okresie od [...] lutego 2025 roku do [...] września 2025 roku w tym śledztwie. Ponieważ jednak Strona pismo zawierające żądanie oparła na przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej a w istocie rzeczy domagała się udzielenia informacji oraz udostępnienia wglądu do akt prowadzonego śledztwa słusznie Organ uznał, iż adekwatnym do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i znajdującym w niej uzasadnienie sposobem załatwienia żądania strony będzie pismo informujące o braku takiej możliwości prawnej. Tak należy ocenić zarządzenie Prokuratora Prokuratury Regionalnej z dnia [...].09. 2025 r. podjęte w trybie art. 156 § 5 k.p.k., o nie wyrażeniu zgody na udostępnienie akt śledztwa. Jakkolwiek Prokurator nie poinformował Skarżącego o braku prawnej możliwości uwzględnienia zgłoszonego żądania i udostępnienia żądanych dokumentów na podstawie u.d.i.p. jednak powyższe pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Prawidłowo bowiem wskazano, iż dostęp przez Skarżącego do żądanych informacji, akt trwającego postępowania regulowany jest przepisami art. 156 k.p.k., które zezwalają na dostęp doń jedynie w sytuacji gdy nie zachodzi potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. W tej sprawie taka sytuacja nie występuje a Prokurator uznał, że udostępnienie akt toczącego się śledztwa Skarżącemu, który jest obrońcą podejrzanego F. Z. stwarzałoby ryzyko przedwczesnego ujawnienia dowodów, ich zniekształcenia lub utraty, wpływania na osobowe źródła dowodowe, niszczenia lub ukrywania dowodów rzeczowych. Reasumując, skoro wnioskowana informacja nie mogła zostać udostępniona w trybie określonym u.d.i.p., a organ w zakreślonym, ustawowym 14 dniowym terminie poinformował o tym fakcie stronę, to organ nie pozostaje w bezczynności polegającej na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek. W zakresie natomiast prawidłowości rozpatrzenia przez organ poprzedniego wniosku Strony z dnia [...] lutego 2025 r. Sąd się nie może wypowiedzieć, gdyż wykracza to poza granice zaskarżenia. Sąd bada w tej sprawie wyłącznie wystąpienie stanu bezczynności organu z wniosku Skarżącego z dnia [...].09.2025 r. A taki stan bezczynności, jak wskazano wyżej, w tej sprawie nie wystąpił, organ bowiem we właściwym terminie i prawnie dopuszczalnie formie udzielił odpowiedzi na wniosek Strony. Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.