II SAB/Wa 509/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak, Andrzej Góraj (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] w przedmiocie przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów na kierunku kulturoznawstwo postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zwrócić P. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

P. B. dnia [...] października 2013 r. złożył wniosek o przyznanie stypendium rektora na kierunku kulturoznawstwo. Decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r., rozstrzygającą powyższy wniosek, otrzymał [...] kwietnia 2014 r. Dnia [...] maja 2014 r. strona wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy przez Odwoławczą Komisję Stypendialną dla Studentów Uniwersytetu [...]. Powyższy wniosek dotarł do organu w dniu [...] maja 2014 r. Dnia [...] czerwca 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga strony na bezczynność i przewlekłość prowadzenia postępowania przez organ. W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Stypendialna dla Studentów Uniwersytetu [...] wniosła o jej oddalenie lub o umorzenie postępowania. Podniosła, że nie prowadziła postępowania w sposób przewlekły, oraz że w dniu [...] czerwca 2014 r. została wydana decyzja o utrzymaniu w mocy decyzji z [...] stycznia 2014 r. Pismem procesowym z dnia 7 stycznia 2015 r. P. B. cofnął skargę w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem, poprawności działania organów administracji w tym rozstrzygnięć przez nie wydawanych. Postępowanie toczące się wskutek wniesienia skargi i analizowane pod tym kątem podlegało umorzeniu. Strona skarżąca w sposób skuteczny cofnęła bowiem swoją skargę. Tutejszy Sąd nie dopatrzył się zaś tego, aby powyższa czynność strony była niedopuszczalna, czy też zmierzała do obejścia prawa. W tym stanie rzeczy, uznając iż na dzień orzekania przez Sąd, nie zachodziła konieczność merytorycznego rozpoznawania skargi, bowiem Sąd, w myśl normy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, był związany wolą wyrażoną przez stronę w piśmie procesowym cofającym skargę - na mocy art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia. Zgodnie z treścią art. 232 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrócono stronie cały uiszczony przez nią wpis od skargi.