II SAB/Wa 387/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2017 r. o wyłączenie stosowania przepisów ustawy postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 11 czerwca 2020 r. J.M. (zwany dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej jako: organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2017 r. (data wpływu do organu - 5 września 2017 r.) o wyłączenie stosowania przepisów ustawy. Pismem z dnia 2 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wezwał organ do nadesłania oryginału ponaglenia z dnia [...] listopada 2018 r. (na niezałatwienie sprawy z wniosku skarżącego z dnia [...] września 2017 r.) złożonego w trybie art. 37 k.p.a. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ oświadczył (pismo z dnia 13 października 2020 r.), iż w zgromadzonym materiale dowodowym brak jest ponaglenia. W związku z treścią pisma organu z dnia 13 października 2020 r. pismem z dnia 27 października 2020 r., do którego załączono kserokopię skargi z dnia 11 czerwca 2020 r. oraz załączonego do skargi "ponaglenia" z dnia [...] listopada 2018 r. wezwano organ do zajęcia w stanowiska w terminie 7 dni w zakresie złożonego przez skarżącego ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. W odpowiedzi na wezwanie organ ponownie oświadczył (pismo z dnia 26 listopada 2020 r.), iż w zgromadzonym materiale dowodowym brak jest ponaglenia. Pismem z dnia 14 grudnia 2020 r. wezwano skarżącego do przedłożenia dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, w trybie art. 37 k.p.a. w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania sprawy na postawie dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2021 r. (k. 37 akt sądowych). Wezwanie skierowane do skarżącego pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, tj. określenie, od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i przesłanki podmiotowe, tj. określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Warunkami formalnymi skutecznego złożenia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 p.p.s.a., wniesienie skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub 2 p.p.s.a. przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie, zatem stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Treść przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Dodać należy, że w aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256, zwana dalej: "k p a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W przypadku zatem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowanie takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że uprzednie wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowi niezbędny warunek skutecznego złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dowodu złożenia ponaglenia, jest ona niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.