II SAB/Wa 117/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Janusz Walawski (spr), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 lipca 2016 r. sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2015 r. o udzielenie informacji publicznej oddala skargę.

A. Z. w dniu 12 stycznia 2015 r. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej SKO) wniosek o udostępnienie informacji publicznej na temat sposobu doboru przewodniczących, sprawozdawców członków SKO do poszczególnych kategorii spraw i do poszczególnych spraw SKO w W. Ponadto zwrócił się o przesłanie posiadanych statystyk w zakresie wpływu spraw do SKO w 2014 r. z wyszczególnieniem nazwisk członków orzekających według różnych kategorii spraw oznaczonych symbolami stosowanymi w SKO, w tym z podziałem na sprawy zakończone i niezakończone. Podkreślił, że żądana informacja jest informacją publiczną i jest w posiadaniu organu. W dniu 10 lutego 2015 r. ww. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wobec załatwienia wniosku i podał, że w sprawie została wydana w dniu [...] marca 2015 r. decyzja. Wskazał ponadto, że w dniu 30 stycznia 2015 r. A. Z. został wezwany do wykazania, że żądana przez niego informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Wezwanie zostało doręczone w dniu 14 lutego 2015 r., a do dnia wydania decyzji nie wpłynęła odpowiedz od skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 575/15 wydał wyrok, w którym: 1. zobowiązał SKO do rozpatrzenia wniosku skarżącego A.Z. z dnia 12 stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądził o SKO na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 357 złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że wydanie przez organ w dniu [...] marca 2015 r. decyzji administracyjnej odmawiającej skarżącemu dostępu do informacji publicznej co do wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r., nie czyni postępowania sądowoadministracyjnego w tym zakresie bezprzedmiotowym, gdyż na dzień orzekania organ pozostawał w bezczynności. Sąd wskazał, że wobec tego, że skarżący we wniosku o udzielenie informacji publicznej wyraźnie złożył oświadczenie, że wnosi o doręczanie mu korespondencji w sposób tradycyjny, na piśmie, a organ nie doręczył mu żadnej korespondencji w taki sposób – w tym wezwania, do wykazania, że żądana przez niego informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, to organ pozostaje w bezczynności. Wobec powyższego A. Z. , w formie elektronicznej, w dniu 26 stycznia 2016 r. przesłał do SKO, skierowaną do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r. W tym samym dniu do organu i w tej samej formie wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane "wezwanie do wykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2015 r." Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 575/15 organ został zobowiązany do ponownego rozpatrzenia jego wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem zostały przesłane do organu pod koniec listopada 2015 r. SKO w dniu 9 grudnia 2015 r. przesłało w załączeniu kopię wcześniejszej decyzji, czego nie można nazwać udostępnieniem informacji publicznej, jak również ponownym rozpatrzeniem wniosku skarżącego. Do chwili wniesienia skargi, pomimo wyroku Sądu oraz upływu ustawowego terminu na udostępnienie informacji publicznej, organ zobowiązany pozostaje w bezczynności. Skarżący oświadczył w skardze, że rezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej zgodnie z art. 39¹ § 1d k.p.a. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o umorzenie postępowania wobec rozpatrzenia wniosku skarżącego przed złożeniem skargi (vide decyzja Kolegium z dnia [...] marca 2015 r. sygn. akt [...]). Zatem brak jest podstaw do uznania, że Kolegium znajduje się w bezprawnej bezczynności. W dniu 27 czerwca 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe ustanowionego przez skarżącego pełnomocnika, w którym podniósł on, że organ po wyroku Sądu winien od początku rozpatrzyć wniosek skarżącego z dnia 12 stycznia 2015 r. Takim rozpatrzeniem wniosku nie było przesłanie pisma z dnia 9 grudnia 2015 r. wraz z potwierdzoną kopią wydanej wcześniej decyzji, która nie została doręczona skarżącemu. Decyzja mogła zostać wydana, ale po przeprowadzeniu postępowania na skutek rozpatrzenia wniosku. Ponieważ do chwili obecnej organ nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, jak również nie wydał decyzji odmownej, w sprawie uznać należy, że pozostaje w bezprawnej bezczynności. Co więcej organ nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zobowiązującego do rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...), przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zgodnie z art. 119 pkt 4 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponadto w rozpatrywanej sprawie należy odwołać się do art. 153 P.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem skargi. Na wstępie podać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 sierpnia 2015 r. przesądził, że SKO jest podmiotem obowiązanym w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 z późn. zm.) do udostępnienia takiej informacji. Sąd w powołanym wyroku przesądził jednocześnie, że SKO pozostaje w bezczynności w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 12 stycznia 2015 r., a bezczynność, która nie ma miejsca z rażącym naruszeniem prawa, spowodowana jest niedoręczeniem skarżącemu korespondencji w sposób tradycyjny na piśmie, o co wnosił. Z akt sprawy wynika, że odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 575/15 wraz z aktami sprawy wpłynęły do organu w dniu 1 grudnia 2015 r. W dniu 9 grudnia 2015 r. SKO przesłało skarżącemu potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię decyzji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], którą organ odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w zakresie określonym w jego wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r. Przesłana decyzja zawiera pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka została odebrana osobiście przez skarżącego w dniu 28 grudnia 2015 r. Wobec powyższego wyjaśnić należy, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy jest on zobowiązany do podjęcia określonego działania – w rozpoznawanej sprawie sposób działania wskazał Sąd w wyroku z dnia 18 sierpnia 2015 r. Takie działanie zostało przez organ podjęte, gdyż doszło do skutecznego doręczenia decyzji z dnia [...] marca 2015 r., którą organ rozpatrzył wniosek skarżącego z dnia 12 stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślić należy, że rozpoznając skargę na bezczynność Sąd nie dokonuje kontroli merytorycznej wydanego przez organ rozstrzygnięcia. Taka kontrola jest możliwa dopiero w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym i po wyczerpaniu przysługujących w toku postępowania administracyjnego środków zaskarżenia. Nie ma racji skarżący, jak i jego pełnomocnik, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2015 r., organ zobowiązany był ponownie rozpatrzyć wniosek skarżącego z dnia 12 stycznia 2015 r. Wniosek ten został bowiem rozpatrzony poprzez wydanie przez organ decyzji z dnia [...] marca 2015 r., a Sąd w powyżej powołanym wyroku przesądził jedynie, że organ pozostawał w bezczynności w zakresie skutecznego doręczenia decyzji skarżącemu we wskazanej przez niego formie. Reasumując stwierdzić należy, że skoro skarga została wniesiona dopiero 26 stycznia 2016 r., a decyzja organu była w obrocie prawnym w dniu 28 grudnia 2015 r. (potwierdzenie odbioru przez skarżącego), to nie sposób uznać, by organ w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 12 stycznia 2015 r. pozostawał w bezczynności. Ponadto podać również należy, że zgodnie z art. 154 § 1 P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z akt sprawy wynika, że skarżący wezwał organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2015 r. w dniu 25 stycznia 2016 r. Oznacza to, że wezwanie nastąpiło po doręczeniu skarżącemu decyzji z dnia [...] marca 2015 r. W tej sytuacji trudno nawet przyjąć, że ww. wyrok nie został przez organ wykonany. Podkreślić jednocześnie należy, że przedmiotem rozpoznawanej sprawy była bezczynność organu, a nie niewykonanie wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2015 r. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.