II SAB/Wa 106/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Andrzej Góraj, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 października 2025 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] września 2023 r. 1. zobowiązuje Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych do rozpoznania skargi w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje M. G. od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych sumę pieniężną w wysokości 2.000 (słownie: dwa tysiące złotych); 4. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz M. G. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarżący zwany dalej "Wnioskodawcą", zarzucił Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych, zwanemu dalej "organem", bezczynność przy rozpatrywaniu jego skargi z [...] września 2023 r., w zakresie przetwarzania danych osobowych. W skardze zarzucano równocześnie w postępowaniu organu przewlekłość. W kontekście realiów rozpoznawanej sprawy - zarzuty Wnioskodawcy oceniono jednakże w kontekście ewentualnej bezczynności, o czym w dalszej części uzasadnienia. W skardze wniesiono o: - wskazanie, że organ dopuścił się bezczynności bądź zobowiązanie go do załatwienia sprawy w terminie 7 dni, - zasądzenie od organu na rzecz Wnioskodawcy sumy pieniężnej - w wysokości 10 000 zł. Sformułowano też żądania: zarządzenie wyjaśnienia przyczyn niezałatwienia sprawy do dnia wniesienia skargi oraz pociągnięcie do odpowiedzialności osoby, z której winy sprawy nie załatwiono - w sytuacji rażącego naruszenia prawa, jeśli zaś osoba taka nie zostanie wykryta, pociągnięcie do odpowiedzialności całego organu oraz podjęcie środków, zapobiegających bezczynności w przyszłości. W uzasadnieniu skargi wskazano: - skargę na naruszenie danych osobowych złożono [...] września 2023 r. – dotyczyła działania Prokuratury Rejonowej we [...], zwanej dalej "Prokuraturą", - [...] grudnia 2023 r. Wnioskodawca otrzymał z organu pismo – wezwanie do usunięcia braków formalnych - poprzez wskazanie adresu poczty tradycyjnej, - brak formalny uzupełnił, - w trakcie postępowania przed organem - Prokuratura przesłała pismo z [...] marca 2024 r. - o treści "odpowiedź na Pana skargę z dnia [...].grudnia 2023 r." w formie .zip - mimo sprzeciwu wobec wysyłania pism przez pocztę elektroniczna (dalej jako e-mail) na adres Wnioskodawcy; wobec tego wysłał on list e-mail – [...] marca 2024 r. - z odpowiedzią; wskazał, że nie będzie dzwonił, aby uzyskać hasło a ponadto nie wyrażał zgody na wysyłanie pism za pośrednictwem e-mail, - pismem z [...] marca 2024 r. organ wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych - poprzez wskazanie, na czym polegają nieprawidłowości i jakiego rodzaju czynności oczekuję od organu w kwestii wysyłania wiadomości e-mail z pismem w formacie .zip zabezpieczonej dodatkowo hasłem (po które trzeba wykonać połączenie telefoniczne do Prokuratury), - [...] marca 2024 r. Wnioskodawcy wysłał odpowiedź - uzupełniając brak formalny - oraz pismo z Prokuratury (z [...] września 2023 r.) z informacją od niej, że nie ma możliwości usunięcia danych osobowych oraz usunięcia wizerunku z nagrań, - w piśmie z [...] czerwca 2024 r. organ poinformował, że zwrócił się do Prokuratury o złożenie wyjaśnień w sprawie oraz, że adresy e-mail organu nie służą do składania skarg ani podań, - następnie - pismem z [...] października 2024 r, - organ poinformował, że zwrócił się o usunięcie braków formalnych przez Prokuraturę, - prowadzone przez organ postępowanie trwa od [...] września 2023 r. i nie zakończono go do dnia wniesienia skargi ([...] stycznia 2025 r.); postępowanie toczy się ponad 15 miesięcy i prowadzone jest przewlekle. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Uzasadniono to następująco: - skarga z [...] września 2023 r. dotyczyła nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych Wnioskodawcy przez Prokuraturę, - organ - pismem z [...] grudnia 2023 r., przesłanym za pośrednictwem ePUAP - wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych skargi – poprzez przesłanie spełniającego wymogi formalne pisma; wezwano też Wnioskodawcę do przesłania kopii jego ewentualnej korespondencji do Prokuratury - mogącej stanowić dowód w sprawie, - kolejnym pismem - z [...] grudnia 2023 r. (przesłanym za pośrednictwem ePUAP) - Wnioskodawca uzupełnił brak formalny skargi; dodał, że nie ma kopii wniosku złożonego do Prokuratury o usunięcie danych osobowych, zawartych w księdze wejść do jej budynku; zwrócił się do organu o uzyskanie złożonego przezeń do Prokuratury wniosku; do pisma załączył kopię potwierdzenia kancelaryjnego Prokuratury, za którym zwrócił się o wyrażenie zgody na przegląd i kopię akt sprawy, - w następnym piśmie - z [...] marca 2024 r. (przesłanym za pośrednictwem ePUAP) - Wnioskodawca przesłał do organu kopię korespondencji e-mailowej z Prokuratury - z [...] marca 2024 r. (przesłanej na jego adres) oraz kopię korespondencji e-mail Wnioskodawcy do Prokuratury (z tej samej daty); korespondencja ta dotyczyła przesłania przez Prokuraturę do Wnioskodawcy odpowiedzi na jego skargę z [...] grudnia 2023 r. - na adres e-mail Wnioskodawcy, - pismem - przesłanym do Wnioskodawcy [...] marca 2024 r. - organ wezwał go do uzupełnienia braków formalnych skargi - poprzez przesłanie pisma, w którym powinien wskazać, czy wniesiona skarga - oprócz zarzutów, polegających na odmowie usunięcia danych osobowych Wnioskodawcy - dotyczy także nieprawidłowości w procesie przetwarzania przez Prokuraturę adresu e-mail Wnioskodawcy, - pismem z [...] marca 2024 r. (przesłanym za pośrednictwem ePUAP) Wnioskodawca oświadczył, że jego skarga odnosi się także do odmowy usunięcia przez Prokuraturę jego adresu e-mail, - mając na uwadze wskazane w pismach Wnioskodawcy do organu okoliczności, wystąpiono do Prokuratury - pismem z [...] czerwca 2024 r. – o złożenie wyjaśnień w sprawie ze skargi; jednocześnie - pismem z [...] czerwca 2024 r. - poinformowano Wnioskodawcę o tym wystąpieniu do Prokuratury (data doręczenia pism: [...] czerwca 2024 r.), - [...] czerwca 2024 r. - na adres e-mail organu - wpłynęły wyjaśnienia Prokuratury wraz z załącznikami; w tym samym dniu - za pośrednictwem ePUAP, - Prokuratura przesłała (jak za pośrednictwem adresu e-mail) do organu wyjaśnienia w sprawie wraz z załącznikami, - pismem z [...] października 2024 r. (przesłanym za pośrednictwem ePUAP) Wnioskodawca złożył ponaglenie w sprawie; do ponaglenia załączył zdjęcie klauzuli informacyjnej (stanowiącej załącznik nr 5 do zarządzenia Prokuratora Okręgowego we [...]); wskazał, że wynika z niego, że: "dane usuwane w terminie 1 miesiąca a sprawa nadal jest prowadzona", - ponieważ wyjaśnienia Prokuratury z [...] czerwca 2024 r. nie zawierały podpisu osoby je składającej, organ - pismem [...] października 2024 r. - zwrócił się do Prokuratury o uzupełnienie braków formalnych złożonych wyjaśnień - przez ich opatrzenie właściwym podpisem i ponowne przesłanie; jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę o tym wezwaniu (data doręczenia przedmiotowych pism: [...] października 2024 r.), - [...] października 2024 r. do organu wpłynęła korespondencja z Prokuratury; zawierała opatrzone podpisem Zastępcy Prokuratora Rejonowego wyjaśnienia z [...] czerwca 2024 r., - pismem z [...] października 2024 r. organ zwrócił się do Zastępcy Prokuratora Rejonowego Prokuratury, o uzupełnienie braków formalnych nadesłanych w sprawie wyjaśnień z 19 czerwca 2024 r. - poprzez przesłanie upoważnienia do reprezentowania Prokuratury w przedmiotowym postępowaniu; jednocześnie - pismem z [...] października 2024 r. - poinformowano Wnioskodawcę o skierowaniu wezwania do Prokuratury (data doręczenia pism: do Prokuratury - [...] października 2024 r., Wnioskodawcy - [...] listopada 2024 r.), - pismem z [...] października 2024 r. (wpłynęło do organu [...] listopada 2024 r.) Prokuratura przesłała upoważnienie Prokuratora Rejonowego z [...] października 2024 r. dla Zastępcy Prokuratora Rejonowego – do reprezentowania Prokuratury w przedmiotowym postępowaniu, - [...] stycznia 2025 r. wpłynęło do organu - za pośrednictwem ePUAP – ponaglenie oraz skarga do sądu administracyjnego, - z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie, organ - pismem z [...] stycznia 2025 r. - zwrócił się do Prokuratury o złożenie dodatkowych wyjaśnień (data doręczenia pisma: [...] stycznia 2025 r.); jednocześnie, - pismem z [...] stycznia 2025 r. - poinformowano Wnioskodawcę o podjętej wobec Prokuratury czynności proceduralnej, - wydanie decyzji administracyjnej, w należącej do właściwości organu sprawie, należy poprzedzić dokładnym zbadaniem jej okoliczności faktycznych - zebraniem kompletnego, wewnętrznie spójnego materiału dowodowego; wcześniej zaś (w zależności od konkretnej potrzeby), czynności wyjaśniające, należy poprzedzić działaniami służącymi usunięciu braków formalnych podań - w tym inicjujących postępowanie administracyjne, - organ nie uchyla się od wydania rozstrzygnięcia w sprawie; przeciwnie - przedsięwziął przewidziane prawem czynności - służące rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy i zebraniu materiału dowodowego - niezbędnego do jej rozstrzygnięcia decyzją administracyjną. - przed wydaniem decyzji w sprawie, organ musi zebrać materiał dowodowy, umożliwiający ocenę, czy przetwarzanie danych osobowych Wnioskodawcy przez Prokuraturę było zgodne z przepisami o ochronie danych osobowych oraz czy odmowa w zakresie usunięcia danych osobowych Wnioskodawcy miała oparcie przynajmniej w jednej z przesłanek legalności przetwarzania danych osobowych, - analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, organ musi zbadać podnoszone przez Wnioskodawcę w skardze twierdzenia, jak również okoliczności, na które powoływał się w swoich kolejnych skierowanych pismach; musi ocenić również wyjaśnienia złożone przez Prokuraturę; dodatkowo organ - pismem z [...] stycznia 2025 r. - zwrócił się do Prokuratury o uzupełnienie wyjaśnień z [...] czerwca 2024 r.; jak wynika z przedmiotowego pisma, zakres informacyjny, o który organ się zwrócił jest szczegółowy i rozległy; prowadzenie postępowania administracyjnego jest zależne od konkretnych okoliczności sprawy; gdy - wraz z żądaniem wszczęcia postępowania - strona przedstawia określone dowody, konieczna jest ich weryfikacja oraz ocena wiarygodności; podejmowane przez organ działania mają na celu fachowe i wnikliwe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, a następnie rozstrzygnięcie sprawy, - nie można zarzucić organowi bezczynności; wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, podejmowano szereg czynności w sprawie - formalnych, jak i merytorycznych - informując o nich zainteresowanego; mają one na celu fachowe i wnikliwe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, a następnie rozstrzygnięcie sprawy; postępowania przed organem właściwym do spraw ochrony danych osobowych, w tym także przedmiotowa sprawa, charakteryzują się skomplikowanym charakterem, wymagają analizy zarzutów i wyjaśnień składanych w odpowiedzi na wezwania organu, a także wnikliwej analizy przepisów i ich zastosowania do ustalonego w sprawie stanu faktycznego; strony informowano na bieżąco o podjętych czynnościach w sprawie; wszystkie działania podejmowano zgodnie z kolejnością, bieżącym etapem postępowania oraz z uwzględnieniem złożoności sprawy, - zasada szybkości postępowania, jakkolwiek bardzo istotna, nie może być uznana za nadrzędną - w szczególności wobec zasady prawdy obiektywnej, - podkreślono, że obsługujący organ urząd jest jedynym na całą Polskę – bez jednostek pomocniczych, czy oddziałów zamiejscowych; skargi do organu składają osoby z całej Polski, jak również z zagranicy; organ prowadzi szereg działań w zakresie poszerzania świadomości obywateli na temat ochrony danych osobowych; przekłada się to również nie tylko na liczbę wpływających skarg do organu, ale także próśb o interwencję, czy też wniosków o wydanie opinii; liczba ich z każdym rokiem się zwiększa; od momentu wejścia w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.Urz. UE L. nr 119. str. 1, ze zm.), zwanego dalej "RODO", do organu wpływa kilkakrotnie więcej skarg - w porównaniu do poprzednich lat; wnoszone skargi mają zaś coraz bardziej skomplikowany charakter; może to znacznie wydłużać okresy prowadzonych postępowań administracyjnych; mimo tego organ wprowadza i monitoruje usprawnienia organizacyjne, pozwalające na poprawę efektywności; przekłada się to na zwiększanie się ilości wydawanych decyzji i zakończonych spraw w stosunku do lat ubiegłych - pomimo ograniczeń kadrowych, wynikających z przyznanego na zatrudnienie budżetu; niezależnie od tego, organ proceduje - przy wykorzystaniu posiadanych przez siebie możliwości kadrowych i organizacyjnych - możliwie szybko, mając jednak na uwadze nadrzędność zasady prawdy obiektywnej nad zasadą szybkości - dąży przede wszystkim do poprawnego załatwienia sprawy; budżet organu nie jest natomiast wystarczający do zwiększenia zasobów kadrowych – w stopniu pozwalającym zaspokoić potrzeby w tym zakresie; to nie na organie spoczywa obowiązek zapewnienia mu m.in. zasobów kadrowych i finansowych - niezbędnych do skutecznego wypełniania zadań i wykonywania uprawnień, - organ wyda rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie niezwłocznie, jak uzna, że materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji i skutecznie poinformuje o tym strony postępowania - aby zapewnić im prawo do realizacji uprawnień, związanych z zapoznaniem się z aktami sprawy i wypowiedzeniem się, co do wynikających z zebranego w sprawie materiału dowodowego okoliczności, - wobec żądanie Wnioskodawcy zasądzenia sumy pieniężnej w wysokości 10 000 zł., nie wynika z jego skargi, jakiego rodzaju dolegliwości i niedogodności doznał na skutek trwania postępowania administracyjnego; wobec tego, że organ podejmuje kolejne działania w sprawie (i nie uchyla się od nich), ponieważ respektuje obowiązki wynikające z przepisów prawa, nie ma konieczności stosowania dodatkowych sankcji. W dodatkowym piśmie - datowanym [...] kwietnia 2025 r. (k. 81-82) - Wnioskodawca podtrzymał skargę - podkreślając, że w sprawie nadal nie wydano orzeczenia. Wobec zapytania Sądu organ wyjaśnił, że - do dnia udzielenia odpowiedzi (datowana [...] października 2025 r.) - nadal nie zakończono postępowanie w przedmiocie skargi Wnioskodawcy (k. 154). Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.). Sąd zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej - w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje on czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów nie podjęto określonego aktu lub nie wykonano czynności, a w szczególności czy jest to następstwem zawinionej lub niezawinionej opieszałości organu w ich podjęciu lub dokonaniu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Jak już wskazano, w skardze Wnioskodawcy, zarzucano także organowi przewlekłe prowadzenie postępowania. Obecnie w procedurze sądowoadministracyjnej wyróżnia się instytucje skarg: na bezczynność i przewlekłość postępowania. W razie wniesienia skargi, gdzie zarzucono oba te stany, rolą sądu jest klasyfikacja - wedle treści skargi - którego rodzaju nieprawidłowości dopatruje się w istocie strona. Uwzględniając wywody danej skargi, Wnioskodawca upatruje wadliwości działania organu w niepodejmowaniu czynności (bezczynności) służących załatwieniu jego sprawy - przez wydanie decyzji - nie zaś w podejmowaniu działań pozornych - nieprowadzących do zakończenia sprawy (przewlekłość postępowania). W takiej sytuacji stan faktyczny Sąd ocenił w kontekście ewentualnej bezczynności organu. Skargę na bezczynność można wnieść po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy, po wyczerpaniu środków zaskarżenia – ponaglenie, w myśl art. 37 § 1 K.p.a. W rozpoznawanym przypadku uczyniono zadość temu wymaganiu (tak pisma Wnioskodawcy z [...] października 2024 r. oraz [...] stycznia 2025 r.). W przepisach nie zakreślono z kolei wymaganego minimalnego bądź maksymalnego okresu pomiędzy wykorzystaniem środków, wskazanych w art. 37 § 1 K.p.a., w zw. z art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wniesieniem skargi. Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a., załatwienie sprawy, wymagającej postępowania wyjaśniającego, powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, zaś szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania. Organ administracji publicznej winien zawiadomić strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, określonym w art. 35 K.p.a., oraz podać przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin jej załatwienia (art. 36 K.p.a.). Samo sprostanie tej powinności nie wyłącza jednak możliwości uznania, że organ jest w sprawie bezczynny. Powyższych zasad nie modyfikuje istotnie zamieszczenie w art. 78 ust. 2 RODO przepisu, statuującego pośrednio powinność poinformowania strony przez organ o postępach w załatwieniu sprawy - w przeciągu trzech miesięcy od wpływu wniosku. Przepis ten może mieć istotne znaczenie w kontekście przypadków, gdzie niezachowanie terminu dwóch miesięcy pozostawało w związku z potrzebą prowadzenia postępowania wyjaśniającego. W skardze i odpowiedzi na nią opisano przebieg sprawy. Ponowne ich przytaczanie nie jest zasadne. W opisanym wcześniej stanie faktycznym jest bezsporne, że wprawdzie organ podejmował szereg czynności w sprawie - wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych, występowano do Prokuratury o udzielenie wyjaśnień i informowano o tym Wnioskodawcę. Jednakże w kilku - nader długich przedziałach czasu - nie podejmowano żadnych, służący załatwieniu sprawy działań. Dotyczyło to okresów: - od wpływu wniosku do wezwania Wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych (ponad 3 miesiące), - po uzupełnieniu braków do kolejnego wystąpienia Wnioskodawcy - w marcu 2024 roku (około 3 miesięcy), - od wpływu pierwszego wyjaśnienia z Prokuratury do wezwania tej strony do uzupełnienia braków (4 miesiące) – w następstwie ponaglenia od Wnioskodawcy, - po uzupełnieniu braków przez Prokuraturę - kolejne czynności podjęto dopiero wobec wpływu do organu kierowanej do sądu administracyjnego skargi (po 2 miesiącach). Ostatecznie do dnia orzekania w sprawie przez Sąd rozstrzygnięcia nadal nie wydano. Skoro - do dnia wniesienia skargi - w sprawie występowały okresy bezczynności organu - w danym zakresie skarga jest zasadna. Wobec niewydania rozstrzygnięcia - Sąd zobowiązał organ do rozpoznania sprawy w terminie miesiąca. Miał przy tym na względzie wyjaśnienia zawarte w piśmie organu (k. 154). Wynika z nich, że trwają czynności w sprawie - zakreślono stronom termin do odniesienia się do materiału dowodowego, co może skutkować zgłoszeniem uwag. Nie uwzględniono więc wniosku skargi, o zobowiązania organu do wydania orzeczenia w terminie 7 dni. Rozpatrywany przypadek trzeba uznać za wadliwość postępowania o charakterze kwalifikowanym - rażące naruszenie prawa. Należy mieć na uwadze zarówno stosunkowo długi, bezwzględny czas niepodejmowania kolejnych czynności jak i ogólny czas trwania postępowania niezakończonego wydaniem orzeczenia, co zresztą ostatecznie zaowocowało wniesieniem skargi na bezczynność. Decyzji nie wydano pomimo upływu dwu lat od zainicjowania sprawy - skargą Wnioskodawcy. Organ dążył wprawdzie do załatwienia sprawy (co podkreślano w odpowiedzi na skargę), lecz nie podjął we właściwych terminach skutecznych, przewidzianych prawem środków, aby nastąpiło to w rozsądnym terminie. Sygnalizowana w odpowiedzi na skargę problematyka zapewnienie stosownych środków dla właściwej obsady stanowisk w urzędzie obsługującym organ, czy generalnie wyższy stopień skomplikowania spraw, nie może stanowić przesłanki wyłączającej odpowiedzialność za nazbyt długie prowadzenie postępowania. W takiej sytuacji zasadnym było także zasądzenie od organu na rzecz Wnioskodawcy wskazanej w sentencji orzeczenia sumy pieniężnej - tytułem rekompensaty za nadmierny czas oczekiwanie na załatwienie jego sprawy. Wypada podkreślić, że przyznana kwota nie stanowi zadośćuczynienia za ewentualnie poniesione szkody. Kwestii tego rodzaju nie rozpatruje się w trybie sądowoadministracyjnym (tak: wyrok NSA o sygn. akt III OSK 848/21, dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając w względzie konieczność oczekiwania na orzeczenie przez ponad 2 lata, stosowną kwotą jest zdaniem Sądu 1000 zł za każdy rok oczekiwania, co daje sumę 2000 zł. Natomiast żądana przez Wnioskodawcę kwota - 20 000 zł - jest nazbyt wygórowana. Nie sposób jej powiązać z realną uciążliwością stanu, w jakim się znalazł - wobec zwłoki organu. Słusznie podnoszono to w odpowiedzi na skargę. Sąd Administracyjny nie jest natomiast właściwy w kwestii orzekania, co do innych wniosków sformułowanych w skardze. Nie mógł więc ich rozpatrywać. W kontekście ewentualnej możliwości wymierzenia organowi grzywny, Sąd nie uznał za uzasadnione użycie danego środka dyscyplinującego, wobec wyjaśnień organu dotyczących dużych trudności kadrowych. Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 oraz § 1a i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 - 3 sentencji wyroku. W pkt 4 zasądzono zwrot na rzecz Wnioskodawcy kosztów postępowania - wobec treści art. 200 wskazanej ustawy. ----------------------- 9