II SAB/Sz 61/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. i J. S. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania postanawia: odrzucić skargę.

R. S. i J. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na niewszczęciu postępowania w sprawie budowy przydomowej oranżerii przy ul. [...] Z treści skargi wynika, że skarżący oraz M. S., A. i A. Ż. są współwłaścicielami nieruchomości położonej przy ul.[...] . A. i A. Ż. w oparciu o nieprawdziwe oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane wykonali roboty budowlane związane z rozbudową przydomowej oranżerii. Na skutek powyższego skarżący zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim o podjęcie działań zmierzających do przywrócenia stanu zgodnego z prawem. W odpowiedzi organ powiatowy poinformował, że wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie będzie możliwe po rozstrzygnięciu przez właściwe organy, postępowania karnego dotyczącego złożenia przez inwestorów fałszywego oświadczenia. Nie zgadzając się z powyższym R. S. i J. S. skierowali do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi organ wyjaśnił, że żaden przepis prawa nie upoważnia organu nadzoru budowlanego do badania zgodności z prawem oświadczenia inwestora o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do czasu zakończenia postępowania karnego przez właściwe organy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie może przeprowadzić postępowania administracyjnego w żądanym przez nich zakresie. Powyższa odpowiedź została zaskarżona przez J. S. oraz R.S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że dotyczy ona bezczynności organu w ramach postępowania skargowego, o którym mowa w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski" nie zaś właściwego postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. – obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego artykułu, tj. m.in. w sprawach w których są wydawane decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Powyższe oznacza, że skarga na bezczynność służy, jeżeli organ nie wydaje decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, czy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a., do których wydania jest zobowiązany w określonym toczącym się postępowaniu administracyjnym. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a. oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Skarżący domagają się zobowiązania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wszczęcia postepowania mającego na celu doprowadzenie stanu nieruchomości do zgodnego z prawem, a zatem wniosek ich dotyczy organu II instancji. Tymczasem zasadą uregulowaną w przepisie art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (j.t.Dz. U. z 2013 r. Nr 267 – dalej "K.p.a.") jest, że postępowania administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, że organ II instancji nie może wszcząć i prowadzić postępowania zamiast organu I instancji. Nadto zgodnie z art. 19 K.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej, a naruszenie tego przepisu stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności tak wydanej decyzji – art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a. Mając powyższe na uwadze zgodzić należy się z Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego, że przedmiot skargi w istocie jest działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim, bowiem ten organ jest właściwy, jako organ I instancji, do wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawach doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Postępowanie skargowego dotyczące działalności organów prowadzone jest w oparciu o przepis działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221 – 260 K.p.a.), sąd administracyjny nie jest zaś właściwy do rozpoznawania skarg załatwianych w oparciu o przepisy tego działu. Skarga dotycząca zaniedbania lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy uruchamia jednoinstancyjne postępowanie o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością materialno-techniczną zawiadamiającą o sposobie załatwienia skargi. Skarga do sądu administracyjnego na czynność informującą o sposobie załatwienia skargi nie przysługuje (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1527/10). Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.