II SAB/Sz 272/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.) Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 25 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi K.M.B. na bezczynność Burmistrza D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że Burmistrz D. dopuścił się bezczynności oraz że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2) zobowiązuje Burmistrza D. do rozpoznania wniosku K.M.B. z dnia 26 października 2022 r. w zakresie pytań nr 1, nr 2, nr 4, nr 8 oraz nr 11 (w zakresie informacji dotyczących pytania nr 1, nr 2, nr 4) w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 3) zasądza od Burmistrz D. na rzecz K. M. B. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

K. M. B. (dalej: "Strona", "Skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Burmistrza D. (dalej: "Organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga oparta została o następujący stan faktyczny sprawy. W dniu [...] października 2022 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej Strona skierowała do Organu pismo zawierające wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W wyżej wskazanym wniosku Strona zamieściła prośbę o udostępnienie informacji dotyczących organizacji w latach 2015-2022 w jednostce: 1) zarządzania optymalizacją zużycia i pozyskania energii elektrycznej; 2) zarządzania alternatywnymi rodzajami pozyskania energii z podziałem na źródło; 3) zarządzania magazynowaniem wytworzonej energii własnej; 4) zarządzania inteligentnymi systemami dedykowanymi do zarządzania energią; 5) stosowanych sposobach ograniczania zużycia energii elektrycznej; 6) sposobach ograniczania emisji ze stosowania paliw, które służą wytworzeniu energii cieplej; 7) sposobach ograniczania emisji ze stosowania paliw, które są wykorzystywane w transporcie; 8) dokumentów zawierających informacje o bilansie energetycznym punktów użyteczności publicznych; 9) dokumentów zawierających informacje o umowach zawieranych na dostawy energii elektrycznej; 10) dokumentów zawierających informacje o rodzajach stosowanych metod ocieplania w sezonie jesienno-zimowym w puntach użyteczności publicznej; 11) dokumentów zawierających informacje o znaczeniu i zakresie, który jest w istocie jednoznaczny z powyższymi punktami. Dodatkowo Strona wskazała, że informacje powinny zostać przekazane na podany przez nią adres e-mail w formie elektronicznej. Strona działając przez pełnomocnika zawodowego, skierowała do WSA w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza D. (pismo z dnia 15 listopada 2022 r., wpływ w dniu 21 listopada 2022 r.). Skarżąca w związku z bezczynnością Organu zarzuciła naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek o udostępnienie informacji publicznej; 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902) - dalej: "u.d.i.p." w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej polegający na pozostawieniu go bez odpowiedzi - a tym samym braku: decyzji odmownej oraz powiadomienia o okolicznościach wskazujących na brak możliwości udostępnienia tejże informacji zgodnie z wnioskiem. Skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie Organu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej; 2) stwierdzenie, że Organ dopuścił się bezczynności w związku z rozpoznaniem wniosku Skarżącej; 3) ustalenie charakteru bezczynności w związku z rozpoznaniem wniosku Skarżącej; 4) przeprowadzenie dowodów z dokumentów wskazanych w przedmiotowej skardze; 5) zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych; 6) przekazanie przedmiotowej sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu wyjaśniono, że wniosek złożono [...] października 2022 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej i przytoczono dokładną treść znajdujących się w niej 11 pytań (żądań). W dalszej kolejności Skarżąca przywołała przepisy art. 14 ust. 1, art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. i podniosła, że Organ nie zawiadomił o braku możliwości udostępniania informacji zgodnie z wnioskiem, przez wzgląd na brak odpowiednich środków technicznych, nie wskazał na konieczność uiszczenia opłaty na poczet kosztów związanych udostępnieniem informacji (związanych z przekształceniem w formę wskazaną we wniosku lub też wynikających z wnioskowanego sposobu przekazania) oraz nie wskazał zaleceń zmiany wniosku co do sposobu lub formy przekazania informacji publicznej, przez co należy twierdzić, iż te okoliczności nie wystąpiły Pozostawienie wniosku o udzielenie informacji publicznej bez odpowiedzi jednoznacznie wskazuje na bezczynność podmiotu. Skarżąca wskazała, że do dnia wniesienia skargi na bezczynność Organ nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi, zatem niniejsza skarga jest w pełni uzasadniona. Do pisma załączono kopię wniosku oraz wydruk ze strony internetowej Urzędu Miejskiego na potwierdzenie właściwego adresu mailowego; na okoliczność wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie informacji we wskazanym terminie i wyczerpania środków koniecznych do złożenia skargi. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że informacje stanowiące odpowiedź na żądanie zamieszczone przez Stronę w ww. wniosku o udostępnienie informacji publicznej znalazły się w piśmie z dnia [...] listopada 2022 r. W treści pisma Organ wskazał, że jednostka: optymalizację zużycia i pozyskania energii elektrycznej prowadzi w oparciu o możliwości techniczne i finansowe; stosuje alternatywne pozyskiwanie energii poprzez instalacje na obiektach komunalnych systemów fotowoltaicznych oraz montażu pomp ciepła; nie posiada własnych systemów magazynowania wytwarzanej energii; ogranicza zużycie energii elektrycznej szczególnie poprzez czasowe wyłączanie ponadnormatywnych urządzeń i modernizacje istniejących systemów na bardziej ekonomiczne; ogranicza emisję ze stosowanych paliw do wytwarzania energii cieplnej poprzez modernizację urządzeń grzewczych; w gminie nie prowadzi transportu zbiorowego, więc pytanie dot. wykorzystywania paliw w transporcie nie dotyczy jednostki, natomiast w samochodach służbowych stosuje się normy wykorzystywane w transporcie dot. emisji ze stosowanych paliw; nie prowadzi dokumentacji dotyczącej bilansowania energetycznego punktów użyteczności publicznej; przesyła dokumenty dotyczące zawartych umów na dostawę energii elektrycznej (w załączeniu skany umów z lat 2022 - 2020- 2018 – 2016); nie stosuje wyodrębnionych metod ocieplania w sezonie jesienno-zimowym w punktach użyteczności publicznej. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że w dniu [...] listopada 2022 r. do Strony skierowano cztery wiadomości elektroniczne: 1) informacja publiczna [...] (za którą przesłano odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej i skany umów na energię 2016 r. oraz poinformowano Stronę, że ze względu na wielkość plików, umowy na energię za poszczególne lata zostaną przesłane odrębnymi wiadomościami); 2) informacja publiczna [...]; 3) informacja publiczna [...]; 4) informacja publiczna [...]. Wiadomości zostały Stronie doręczone, co potwierdzają informacje systemowe dla czterech wiadomości z informacją o procesie doręczenia zakończonym sukcesem. W odpowiedzi na skargę Organ wskazał, że pismem z dnia [...] listopada 2022 r. udzielił odpowiedzi na wniosek Skarżącej, a tym samym udostępnił żądaną informację publiczną. Informacje zostały przekazane za pośrednictwem poczty elektronicznej, kolejnymi wiadomościami e-mail (pismo z dnia [...] listopada 2022 r. wraz z wiadomościami e-mail oraz potwierdzeniami doręczenia tych wiadomości). Organ wyjaśnił, że opóźnienie w przekazaniu żądanych informacji wynikało z obszernego zakresu czasowego objętego zapytaniem, tj. lata 2015-2022. Organ podniósł, że zmuszony był dokonać analizy znacznej ilości dokumentów, które nie znajdowały się pogrupowane w jednej lokalizacji, a należało je odszukać w wielu segregatorach, którymi dysponowano na różnych stanowiskach Urzędu Miejskiego. Informacje były przygotowywane przez kilka osób, gdyż w Urzędzie Miejskim Gminy D. nie ma osoby odpowiedzialnej za gospodarkę energetyczną czy cieplną gminy. Co więcej, na opóźnienie w przygotowaniu ostatecznej informacji miał wpływ zakres udzielanej informacji i czynności, które należało wykonać oraz konieczność zajmowania się innymi bieżącymi sprawami wymagającymi dużego zaangażowania czasowego, przez tych samych pracowników. Organ podniósł, że część osób zajmujących się ustalaniem danych do udzielenia informacji było nieobecnych w pracy z uwagi na urlopy oraz zwolnienia chorobowe. Organ wyjaśnił, że podjął wysiłki zmierzające do udzielenia odpowiedzi na przedmiotowy wniosek i jego zdaniem nie pozostawał w rzeczywistości w bezczynności. Stwierdził jednak, że omyłkowo nie powiadomił Skarżącej o późniejszym terminie załatwienia sprawy, w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Organ podniósł, że mimo braku obowiązku skierowania, w tego rodzaju sprawach ponaglenia, Skarżąca w żaden sposób nie skontaktowała się z Organem w celu ustalenia czy odpowiedź na jej wniosek jest przygotowywana, czy też nie. Zdaniem Organu świadczy to o braku zainteresowania tokiem postępowania. W przypadku kontaktu z Organem, możliwe było naprawienie błędu i zawiadomienie Skarżącej o wydłużeniu terminu załatwienia sprawy oraz przyczynach wydłużenia terminu, bez konieczności kierowania sprawy na drogę postępowania sądowo-administracyjnego. Organ podniósł, że nie działał z rażącym naruszeniem prawa. Udzielił wnioskowanej informacji, a tym samym, w ocenie Organu postępowanie należy umorzyć, jako bezprzedmiotowe, ewentualnie oddalić skargę, jako bezzasadną. Zdaniem Organu nie ma przede wszystkim podstaw do zobowiązania Organu do wydania decyzji o treści wskazanej w skardze. Organ końcowo wniósł o oddalenie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. W piśmie z dnia 5 stycznia 2022 r. Skarżąca wniosła o dalsze procedowanie złożonej skargi w zakresie zobowiązania organu - do udzielenia odpowiedzi na wniosek Skarżącej w zakresie pytania: 1,2,3,4,5,6,7,8,9, 10 i 11 wniosku; procedowanie sprawy w zakresie ustalenia, iż organ dopuścił się bezczynności i ustalenia jej charakteru; przeprowadzenie dowodów z dokumentów wskazanych w przedmiotowej skardze, odpowiedzi na skargę; zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych. W treści pisma Skarżąca rozwinęła argumentację wskazując, że na żądanie obejmujące 11 pytań (żądań), Organ nie udzielił odpowiedzi, także po wniesieniu skargi. W dalszej kolejności Skarżąca przywołała przepisy art. 10, art. 18, art. 19 i art. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r., poz. 1385 ze zm.) – dalej: "u.p.e.". Zdaniem Skarżącej pomimo nałożenia na organ gminy przez ustawę obowiązków wskazanych ww. wymienionych przepisach prawa, Organ odpowiadając na wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie przesłał żądanych dokumentów. Wobec powyższego koniecznym jest zobowiązanie Organu do udzielenia odpowiedzi w zakresie żądania obejmującego wszystkie punkty wniosku, ponieważ wskazane tam pytania dotyczą informacji zawartych w dokumentach, których istnienia wymaga ustawa. Skarżąca wskazała, że chodzi o dwa dość istotne dokumenty, tj.: założenia do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe (zgodnie z art. 19 u.p.e.) i planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe (zgodnie z art. 20 u.p.e.). Dokumenty te przekazywane są następnie do opiniowania samorządowi województwa, więc w opinii Skarżącej trudno uznać, że nie istnieją - a gmina nie podjęła próby wyjaśnienia okoliczności braku przedmiotowych dokumentów. Skarżąca odnosząc się do udzielenia odpowiedzi przez Organ, przed wniesieniem skargi, podkreśliła że Sąd rozpoznający skargę winien ocenić, czy odpowiedź ta w sposób zupełny odpowiada na wniosek Skarżącej, a gdy odpowiedź na to pytanie byłaby pozytywna należałoby uznać, iż postępowanie w zakresie udzielenia odpowiedzi na wniosek, należy umorzyć. W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej należy zobowiązać Organ do udzielenia pełnej odpowiedzi po przeprowadzeniu stosownego postępowania dowodowego. Bez względu jednak na rozstrzygnięcie dotyczące tego problemu Sąd winien ustalić, czy doszło do bezczynności organu oraz czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem Skarżącej dopiero takie, a nie inne rozstrzygnięcie w sposób zupełny odpowiada prawu albowiem nie sposób uznać, iż doszło do autokontroli działania organu skoro organ udzielił odpowiedzi po złożeniu skargi, nie ustosunkowując się do tego, czy doszło do bezczynności oraz czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wnosząc o odrzucenie skargi, względnie umorzenie postępowania na podstawie art 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i obciążenie Skarżącej kosztami postępowania. W takim wypadku oddalenie wniesionej skargi narusza przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi. Okazałoby się bowiem, iż doszłoby do wyłączenia domniemania prawnego wskazanego w art 83 § 3 w zw. z 54 § 1 P.p.s.a., dotyczącego stanu sprawy w toku. Zatem zakończenie postępowania, przed rozpatrzeniem skargi na bezczynność lub przewlekłość nie dezaktualizuje kompetencji sądu z art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., a więc stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego postępowania. Kompetencja ta pozwala na przesądzenie o istnieniu bezczynności lub przewlekłości, nawet wówczas, gdy stan bezczynności lub przewlekłości już ustał (wydano akt, interpretację albo dokonano czynności). Jeśli z uwagi na wydanie żądanego aktu, nie jest możliwe zobowiązanie do wydania decyzji, to w tym zakresie postępowanie ze skargi na bezczynność podlega umorzeniu. Skoro Organ przed rozpoznaniem skargi załatwił wniosek Skarżącej w przewidzianej przepisami u.d.i.p. formie (udostępnił wnioskowaną informację), postępowanie sądowe dotyczące nakazania organowi rozpatrzenia wniosku podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak możliwości zastosowania przez Sąd trybu przewidzianego w art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., nie zwalnia to natomiast Sądu z obowiązku ustalenia stanu bezczynności i jej charakteru. Skarżąca podkreśliła, że skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępniania informacji publicznej złożyła 15 listopada 2022 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej, co oznacza zaistnienie domniemania prawnego wskazanego w art 83 § 3 w związku z 54 § 1 P.p.s.a., dotyczącego stanu sprawy w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zauważył, co następuje: Przewodnicząca Wydziału I WSA w Szczecinie skierowała sprawę do rozpoznania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.". W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Sprawa w przedmiocie bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej może być zatem rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 4a. Zaskarżalna do sądu opieszałość organu administracji w procedowaniu może przybrać dwie postaci - bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Dla uznania jednak bezczynności lub przewlekłości konieczne jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie, a następnie czy uczyniono to w przepisanym terminie, a dalej czy ewentualne opóźnienie jest usprawiedliwione. Stosowanie do art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może również orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.). Sąd podkreśla, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., ani wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ani ponaglenie, o którym mowa w art. 37 K.p.a. (por. wyroki NSA: z 25 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2931/16; z 30 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1692/15; z 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 503/15; z 19 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 88/13). Sąd podkreśla, że skarga okazała się zasadna, choć zarzuty i twierdzenia w niej zawarte nie są trafne wobec wszystkich żądań zamieszczonych we wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca w piśmie z 26 października 2022 r. zamieściła wniosek o udostępnienie informacji publicznej, który obejmował 11 pytań (żądań) dotyczących informacji związanych z działalnością Organu w latach 2015-2022. Sąd wyjaśnia, że cztery z tych pytań dotyczyły informacji o organizacji zarządzania optymalizacją i pozyskiwaniem energii elektrycznej (pytanie nr 1), organizacji zarządzania alternatywnymi rodzajami pozyskiwania energii z podziałem na źródło (pytanie nr 2), organizacji zarządzania magazynowaniem wytworzonej energii własnej (pytanie nr 3) i organizacji zarządzania inteligentnymi systemami dedykowanymi do zarządzania energią (pytanie nr 4); 3 kolejne pytania dotyczyły: sposobów ograniczania zużycia energii elektrycznej (pytanie nr 5), sposobów ograniczania emisji (zanieczyszczeń) ze stosowania paliw, które służą wytworzeniu energii cieplnej (pytanie nr 6), sposobów ograniczania emisji (zanieczyszczeń) ze stosowania paliw, które są wykorzystywane w transporcie (pytanie nr 7). Natomiast cztery ostatnie pytania, to w zasadzie żądanie udostępnienia dokumentów. W tym zakresie Skarżąca wniosła o udostępnienie dokumentów zawierających informacje o bilansie energetycznym punktów użyteczności publicznej (pytanie nr 8), dokumentów zawierających informacje o umowach zawieranych na dostawy energii elektrycznej (pytanie nr 9), dokumentów zawierających informacje o rodzajach stosowanych metod ocieplania w sezonie jesienno-zimowym w punktach użyteczności publicznej (pytanie nr 10) oraz dokumentów zawierających informacje o znaczeniu i zakresie, który jest w istocie jednoznaczny z powyższymi punktami (pytanie nr 11). W tych okolicznościach na potrzeby rozpoznania niniejszej sprawy Sąd uznał, że siedem pierwszych pytań to żądania o udostępnienie informacji publicznej w zakresie opisanym w ich treści i wprost z nich wynikających (pytania od nr 1 do nr 7), trzy kolejne, tj. żądania od nr 8 do nr 10 dotyczyły udostępnienia dokumentów opisanych w ich treści i wprost z nich wynikających. Podczas, gdy żądanie nr 11, zdaniem Sądu zostało tak sformułowane, aby dotyczyło wszystkich kwestii, które Skarżąca wymieniła w pytaniach (żądaniach) od nr 1 do nr 7. Z oczywistych powodów pytanie nr 11 nie dotyczy pytań od nr 8 do 10, ponieważ również te żądania dotyczą udostępnienia dokumentów. Sąd dostrzega, że na dzień wniesienia skargi na bezczynność Organu do Sądu tj. 21 listopada 2022 r. (zgodnie z prezentatą Urzędu Miejskiego) wniosek Skarżącej z dnia 26 października 2022 r. o udzielenie informacji publicznej, w trybie przepisów u.d.i.p, nie został merytorycznie załatwiony przez Burmistrza. Sporządzone informacje z dnia [...] listopada 2022 r. zostały doręczone Skarżącej, dopiero w tym dniu (zgodnie z potwierdzeniami doręczenia wiadomości elektronicznej), czyli po wniesieniu skargi przez Skarżącą. Dodatkowo Sąd wyjaśnia, że udzielone przez Organ odpowiedzi na postawione we wniosku pytania, tylko w części czynią zadość żądaniu Skarżącej. Szczegółowa analiza treści i zakresu pytań Skarżącej oraz treści i zakresu udzielonych na nie odpowiedzi, Sąd przedstawi w dalszej kolejności. W tych okolicznościach w zakresie rozpoznania sprawy przez Sąd mieści się kwestia pozostawania przez Organ w bezczynności w zakresie ww. wniosku, ale także okoliczności udostępnienia informacji, zastosowany tryb udostępnienia oraz zakres i kompletność udzielonych przez Organ odpowiedzi. W kontrolowanej sprawie Skarżąca domagała się udostępnienia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, jak i procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Sąd wskazuje, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się wprost z Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania "informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne", a ponadto "informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa". Procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca unormował w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog takich spraw. Natomiast zgodnie z art. 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (ust. 1). Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z 2020 r. poz. 568 i 2157 oraz z 2021 r. poz. 2445), oraz partie polityczne (ust. 2). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (ust. 3). Jak stanowi art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Powyższe reguły doznają pewnej modyfikacji w przypadku, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w ocenie jego adresata, dotyczy "informacji przetworzonej" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wiąże się to z doniosłym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej rozróżnieniem na informację publiczną "prostą" oraz "przetworzoną". W świetle powyższego wskazać należy, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej o bezczynności możemy mówić, jeżeli w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. adresat wniosku (jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej) nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Dlatego też dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, jak i nie jest sporne, że żądanie Skarżącej dotyczyło udostępnienia informacji publicznej oraz że Burmistrz jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Odnosząc się z kolei do strony przedmiotowej Sąd zauważa, że u.d.i.p. określa ją bardzo szeroko, jako każdą informację w sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Odwołując się do tego przepisu oraz art. 6 u.d.i.p. należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyroki NSA: z 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 181/02, sygn. akt II SA 1956/02 i sygn. akt II SA 2036-2037/02). Informację publiczną stanowi m.in. treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów i informacji odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Mając na uwadze, że przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie była informacja o sprawach publicznych (czego Organ nie kwestionuje), uznać należy, że już na tej podstawie Organ zobowiązany był przedmiotowy wniosek załatwić w trybie i na zasadach określonych przepisami u.d.i.p., co uczynił po upływie 14-dniowego terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. i po wniesieniu skargi na bezczynność. Organ dysponował również możliwością przedłużenia terminu do udostępnienia informacji publicznej, stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W realiach tego przypadku wniosek Skarżącej z dnia [...] października 2022 r. nie doczekał się realizacji w ustawowym terminie wynikającym z art. 13 ust. 1. Organ nie skorzystał również z możliwości przedłużenia terminu do udostępnienia informacji publicznej. Organ dopiero w korespondencji z 25 listopada 2022 r. (przesłanej w formie elektronicznej) zamieścił odpowiedź na część pytań (żądań). Organ w piśmie wskazał, że udziela informacji związanych z pozyskiwaniem oraz zużyciem energii elektrycznej, z których wynika, że w latach 2015-2022 w jednostce (gminie): optymalizacja zużycia i pozyskania energii elektrycznej prowadzona jest w oparciu o możliwości techniczne i finansowe; stosuje się alternatywne pozyskiwanie energii poprzez instalacje na obiektach komunalnych systemów fotowoltaicznych oraz montażu pomp ciepła; brak jest własnych systemów magazynowania wytwarzanej energii; stosuje się ograniczenia zużycia energii elektrycznej szczególnie poprzez czasowe wyłączanie ponadnormatywnych urządzeń i modernizacje istniejących systemów na bardziej ekonomiczne; ogranicza się emisję (zanieczyszczeń) pochodzących ze stosowania paliw do wytwarzania energii cieplnej poprzez modernizację urządzeń grzewczych; nie prowadzi się transportu zbiorowego stąd pytanie dot. wykorzystywania paliw w transporcie nie dotyczy jednostki, natomiast w samochodach służbowych stosuje się normy wykorzystywane w transporcie dot. emisji (zanieczyszczeń) pochodzących ze stosowanych paliw; nie prowadzi się dokumentacji dotyczącej bilansowania energetycznego punktów użyteczności publicznej; nie prowadzi się dokumentacji dotyczącej zawartych umów na dostawę energii elektrycznej (w załącznikach przedstawiono skany umów z lat 2016, 2018, 2020, 2022); nie stosuje się wyodrębnionych metod ocieplania w sezonie jesienno-zimowym w punktach użyteczności publicznej. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy Organ udostępnił Skarżącej informację publiczną w pełni zgodną z żądaniem zamieszczonym we wniosku. Analiza w niniejszej sprawie obejmuje pismo z [...] października 2022 r. zawierające 11 kolejno wymienionych żądań (charakter tych żądań i sposób ich rozumienia przyjęty w niniejszej sprawie, Sąd wyjaśniał wyżej). W skardze na bezczynność Organu, wskazano, że ustawowy termin do udostępnienia informacji publicznej upłynął bezskutecznie, a ponadto Organ nie skorzystał z uprawnienia do przedłużeni tego terminu. Skarżąca podniosła również, że Organ nie zawiadomił jej o braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem, przez wzgląd na brak dyspozycji odpowiednimi środkami technicznymi, nie wskazał na konieczność uiszczenia opłaty na poczet kosztów związanych z udostępnieniem informacji (związanych z przekształceniem w formę wskazana we wniosku lub też wynikających z wnioskowanego sposobu przekazania) oraz nie wskazał zaleceń zmiany wniosku co do sposobu lub formy przekazania informacji publicznej, przez co należy twierdzić, iż te okoliczności nie wystąpiły. Skarżąca uzupełniła ww. argumentację w piśmie ("Replice do odpowiedzi na skargę") z dnia 5 stycznia 2023 r. Skarżąca podkreśliła, że podtrzymuje skargę oraz twierdzenie, iż Organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Tym samym mimo przesłania przez Organ, w dniu [...] listopada 2022 r., korespondencji zawierającej pismo z odpowiedzią oraz załączniki (łącznie cztery wiadomości elektroniczne), zdaniem Skarżącej aktualny pozostał zamieszczony w skardze wniosek o zobowiązanie Organu do udzielenia odpowiedzi na wszystkie 11 żądań (pytań) sformułowanych w piśmie z dnia [...] października 2022 r. Zdaniem Organu, postępowanie sądowoadministracyjne powinno zostać umorzone w związku z udzieleniem odpowiedzi na przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, ewentualnie skarga powinna zostać oddalona w całości. Organ stanął na stanowisku, że doszło do opóźnienia w udostępnieniu informacji publicznej, jednak nie pozostawał w bezczynności, ponieważ podjął wysiłek zmierzający do przygotowania odpowiedzi. Sąd uznał, że Organ udzielił odpowiedzi na część postawionych we wniosku pytań. Odpowiedź w zakresie odpowiadającym treści skierowanych do Organu żądań udzielono odnośnie nr 3, nr 5, nr 6, nr 7, nr 9 i nr 10. W powyższym zakresie Sąd wyjaśnia, że: na pytanie nr 3 (żądanie udostępnienia informacji dotyczących organizacji zarządzania magazynowaniem wytworzonej energii własnej), Organ odpowiedział, że jednostka nie posiada własnych systemów magazynowania wytwarzanej energii; na pytanie nr 5 (żądanie udostępnienia informacji o sposobach ograniczania zużycia energii elektrycznej), Organ odpowiedział, że ogranicza zużycie energii elektrycznej w szczególności poprzez czasowe wyłączanie ponadnormatywnych urządzeń i modernizację istniejących systemów na bardziej ekonomiczne; na pytanie nr 6 (żądanie udostępnienia informacji o sposobach ograniczania emisji zanieczyszczeń ze stosowania paliw, które służą wytworzeniu energii cieplnej), Organ odpowiedział, że jednostka ogranicza emisję zanieczyszczeń ze stosowania paliw do wytwarzania energii cieplnej prowadzi się poprzez modernizację urządzeń grzewczych); na pytanie nr 7 (żądanie udostępnienia informacji o sposobach ograniczania emisji zanieczyszczeń ze stosowania paliw, które są wykorzystywane w transporcie), Organ odpowiedział, że gmina nie prowadzi transportu zbiorowego stąd pytanie dotyczące wykorzystywania paliw w transporcie nie dotyczy jednostki, natomiast w samochodach służbowych stosuje się normy wykorzystywane w transporcie dotyczących emisji zanieczyszczeń związanych ze stosowanymi paliwami; na pytanie nr 9 (żądanie udostępnienia dokumentów zawierających informacje o umowach zawieranych na dostawy energii elektrycznej), Organ odpowiedział, że skany umów w żądanym zakresie dotyczące lat 2016, 2018, 2020 i 2020 zostaną wysłane za przedmiotowym pismem; na pytanie nr 10 (żądanie udostępnienia dokumentów zawierających informacje o rodzajach stosowanych metod ocieplania w sezonie jesienno-zimowym w punktach użyteczności publicznej), Organ odpowiedział, że w jednostce nie stosuje się wyodrębnionych metod ocieplania w sezonie jesienno-zimowym w punktach użyteczności publicznej. Analiza zadanych przez Skarżącą pytań oraz udzielonych na nie odpowiedzi, zdaniem Sądu potwierdza, że w zakresie żądań o nr 3, nr 5, nr 6, nr 7, nr 9 i nr 10 Organ wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków wynikających z u.d.i.p. W tym zakresie zatem postępowanie podlega umorzeniu. Przechodząc natomiast do żądań opisanych pod nr 1, nr 2, nr 4, nr 8 oraz nr 11, Sąd stwierdza, że pomimo przedstawienia stanowiska w piśmie z [...] listopada 2022 r., Organ do dnia wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia, nie udostępnił Skarżącej informacji publicznej w zakresie odpowiadającym treści tych żądań. Sąd zauważa, że w ww. piśmie Organ w zakresie pytania nr 1 (żądanie udostępnienia informacji o organizacji zarządzania optymalizacją i pozyskiwaniem energii elektrycznej) podał, że w jednostce stosuje się optymalizację zużycia i pozyskania energii elektrycznej w oparciu o możliwości techniczne i finansowe. W zakresie pytania nr 2 (żądanie udostępnienia informacji o organizacji zarządzania alternatywnymi rodzajami pozyskiwania energii z podziałem na źródło), Organ wyjaśnił, że jednostka stosuje alternatywne pozyskiwanie energii poprzez instalacje na obiektach komunalnych systemów fotowoltaicznych oraz montażu pomp ciepła. Natomiast w zakresie pytania nr 4 (żądanie udostępnienia informacji o organizacji zarządzania inteligentnymi systemami dedykowanymi do zarządzania energią), Organ nie udzielił żadnej odpowiedzi. W ocenie Sądu udzielone przez Organ odpowiedzi nie są wyczerpujące. Nie sposób nie zauważyć, że żądania dotyczyły informacji dotyczących organizacji zarządzania w ww. kwestiach. Organ natomiast nie opisał w żadnym zakresie organizacji zarządzania ani optymalizacją zużycia i pozyskania energii elektrycznej, ani alternatywnymi rodzajami pozyskiwanej energii (z podziałem na źródło) i inteligentnymi systemami dedykowanymi do zarządzania energią. Ograniczył się natomiast do lakonicznych odpowiedzi, z których wynika, że jednostka optymalizuje zużycie i pozyskiwanie energii oraz stosuje alternatywne źródła energii. Sąd zauważa, że organ podjął działania zmierzające do realizacji wniosku Skarżącej, chociaż nie były to czynności zmierzające do prawidłowego i faktycznego wykonania. Przechodząc do analizy żądania o nr 8 oraz nr 11, Sąd podkreśla, że w istocie oba te żądania dotyczą udostępnienia dokumentów. W zakresie pytania nr 11, Organ nie udzielił żadnej odpowiedzi. Podkreślić należy, że zdaniem Sądu żądanie nr 11 dotyczy dokumentów związanych z żądaniami opisanymi pod numerami od 1 do 7). W związku z wyżej przedstawioną analizą odpowiedzi dotyczących pytań o nr 3, nr 5, nr 6 i nr 7 i stwierdzeniem przez Sąd, że odpowiedzi w tym zakresie były wyczerpujące (wobec treści i zakresu zadanych pytań), Sąd uznał za nieuzasadnione nakładanie na Organ obowiązku przedkładania dokumentów. Tym samym zobowiązanie w zakresie żądania nr 11 pozostaje aktualne dla żądań nr 1, nr 2 i nr 4. Nie jest wystarczające, zdaniem Sądu, stwierdzenie (przy odpowiedzi na pytanie nr 8), że Organ nie prowadzi dokumentacji dotyczącej bilansowania energetycznego punktów użyteczności publicznej. Sądowi wiadomo z urzędu, że zadania w zakresie planowania energetycznego zostało przypisane gminie w ustawie Prawo energetyczne. Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 u.p.e. do zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną, ciepło i paliwa gazowe należy planowanie i organizacja zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe na obszarze gminy. Gmina realizuje m.in. te zadania zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu z kierunkami rozwoju gminy zawartymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, a także z odpowiednim programem ochrony powietrza przyjętymi na podstawie art. 91 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Na uwadze należy mieć m.in. przepisy art. 19 oraz art. 20. Sąd jedynie wskazuje, że ciążą na Organie określone w u.p.e. obowiązki związane z przygotowaniem dokumentacji w zakresie planowania energetycznego. Wyjaśnić należy, że w celu odpowiedniego zdiagnozowania stanu istniejącego w zakresie energetycznym niezbędne jest wykonanie pełnego bilansu energetycznego obejmującego wszystkie nośniki energetyczne występujące na terenie gminy. Dodatkowo Sąd wskazuje, w celu podkreślenia jakie informacje mogą wynikać z dokumentacji związanej z bilansem energetycznym gminy (co dotyczy zakresu odpowiedzi na żądanie nr 8), że kompleksowy bilans energetyczny gminy jest niezbędny, by określić m.in.: wpływ zużycia wszystkich paliw i energii na środowisko lokalne, np. który z producentów/użytkowników energii w gminie ma największy wpływ na jakość powietrza, możliwe działania w zakresie poprawy efektywności energetycznej wytwarzania energii, poziom bezpieczeństwa energetycznego i sposoby jego zwiększenia, możliwości zwiększenia efektywności wykorzystania energii na obszarze gminy, w tym możliwości w zakresie okresowego ograniczenia zapotrzebowania na energię, możliwość dywersyfikacji oraz wzajemnej zastępowalności nośników energii, w tym wykorzystania lokalnych konwencjonalnych i odnawialnych zasobów energii, możliwości w zakresie magazynowania energii, realnych kosztów zaspakajania lokalnych potrzeb energetycznych, możliwe działania redukujące emisję gazów cieplarnianych w gminie, liczbę eksploatowanych źródeł grzewczych danego typu (szacowaną lub dokładną), możliwość zmniejszenia emisji zanieczyszczeń, w tym niskiej emisji, poprzez działania naprawcze. Zdaniem Sądu, udzielona przez Organ odpowiedź dotycząca żądania nr 8 w obliczu przedstawionych wyżej obowiązków wynikających chociażby z u.p.e., nie może zostać uznana za wyczerpującą. Odnieś można wrażenie, że Organ nie przeanalizował zasadniczo wystarczająco kwestii bilansu energetycznego gminy poprzez pryzmat obowiązków, co doprowadziło do udzielenia prostej odpowiedzi, ograniczającej się do stwierdzenia, że nie dysponuje on dokumentami zawierającymi informacje o bilansie energetycznym. Sąd podkreśla również, że w przypadku pojawienia się po stronie Organu wątpliwości dotyczących żądania, jest on zobowiązany do wezwania o należyte doprecyzowanie wniosku, m.in. poprzez wskazanie jakie konkretnie dokumenty Organ ma Skarżącej udostępnić. Ciążący, co do zasady na Organie obowiązek udostępnienia informacji, której dotyczył przedmiotowy wniosek (a w zasadzie poszczególne żądania) w spornym zakresie nie oznacza, że czynność ta nie mogła być uzależniona od konieczności spełnienia dodatkowych przesłanek przez Skarżącą, czy też podjęcia dodatkowych czynności przez Organ. Konieczne jednak jest wykazanie przez Organ, że można w tym przypadku zasadnie wywodzić, że nie jest to informacja prosta, lecz przetworzona. Z materiału dowodowego sprawy takie okoliczności nie wynikają. Skoro powyższa analiza wskazuje, że żądanie zawarte w piśmie Skarżącej z 26 października 2022 r. dotyczy takiej aktywności Organu, która spełnia kryteria objęcia obowiązkiem udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem Organu było zastosowanie się w tym zakresie do regulacji zawartych w u.d.i.p. Organ miał zatem obowiązek udostępnić informacje (w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub podjąć inne kroki, umożliwiające właściwe rozpatrzenie wniosku Skarżącej w trybie przepisów u.d.i.p. Dodatkowo Sąd wyjaśnia, że umożliwienie dostępu do informacji publicznej może nastąpić poprzez wskazanie miejsca publikacji np. dokumentów w publicznie dostępnym wykazie lub poprzez przekazanie linków wskazujących na adres internetowy. W ocenie Sądu odpowiedzi zamieszczone w piśmie Organu z 25 listopada 2022r. z pewnością nie stanowią załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie jakiego przedmiotowy wniosek dotyczył w spornym zakresie. Sąd stwierdza, że odpowiedź Organu zawierała, jedynie informację dotyczącą części postawionych pytań (jak wyżej opisywał Sąd). Wątpliwości Sądu nie budzi, że na dzień wniesienia skargi Organ pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku Skarżącej z 26 października 2022 r., który doczekał się częściowej odpowiedzi dopiero w dniu 25 listopada 2022 r. Przedstawione wyżej argumenty prowadzą do konkluzji, że Organ nie sprostał ciążącemu na nim obowiązkowi (w zakresie opisanym powyżej), więc skarga podlega uwzględnieniu w części, bowiem zarzuty i twierdzenia w niej zawarte nie okazały się trafne wobec wszystkich udzielonych przez Organ odpowiedzi. Reasumując dotychczasowe rozważania i ustalenia, Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zobowiązuje Organ do rozpatrzenia wniosku Skarżącej w zakresie dotyczącym: pytań nr 1, nr 2, nr 4, nr 8 oraz nr 11 (w zakresie informacji dotyczących pytań nr 1, nr 2, nr 4) - pkt 2 sentencji wyroku. Uwzględniając skargę na bezczynność, Sąd, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a., stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1 sentencji wyroku). Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość i przykładowo ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, lekceważenia wniosków czy braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Podkreślić należy, iż stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszenia prawa, jako środek represji, winno być stosowane w sposób ostrożny i tylko w sytuacjach niebudzących wątpliwości. Sąd podkreśla, że wniosek Skarżącej nie został ani całkowicie przemilczany, ani zlekceważony. Sąd nie zdecydował się zatem z urzędu przyznać Skarżącej sumy pieniężnej, o której mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a. Należy pamiętać, że przyznanie tej sumy jest dyskrecjonalną kompetencją sądu administracyjnego, który może, ale nie musi z niej skorzystać. Jest to kompetencja o charakterze fakultatywnym, i o jej zastosowaniu każdorazowo decyduje sąd rozpoznający sprawę (W. Piątek, Wykonanie wyroku sądu administracyjnego, Warszawa 2017, s. 248, wyrok NSA z 27 lipca 2021 r., sygn. akt I OSK 476/21; wyrok WSA we Wrocławiu z 7 lipca 2022 r., sygn. akt II SAB/Wr 672/22). Jednocześnie, z analogicznych powodów, Sąd odstąpił od skorzystania z kompetencji do wymierzenia organowi grzywny. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego oparte zostało na treści art. 200 P.p.s.a., który statuuje zasadę odpowiedzialności organu za wynik postępowania, art. 205 § 2 P.p.s.a. i art. 209 P.p.s.a. Na zasądzony zwrot kosztów postępowania składa się kwota [...]zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi ustalona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), kwota [...]zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego adwokata ustalona zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, jak też kwota [...]zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (pkt 3 sentencji wyroku). Orzeczenia sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu dostępne są na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.