II SAB/Sz 257/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 2 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zaleceń pokontrolnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

E. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zaleceń pokontrolnych. Zarządzeniem z dnia 9 listopada 2022 r. skarżąca została wezwana do wskazania – w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postepowanie oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), pod rygorem uznania, ze strona skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. zpo.329 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a." W dniu 22 listopada 2022 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej, w którym skarżąca oświadczyła, że nie występowała z ponagleniem przed wniesieniem skargi. Ponlglenie zostało złożone w dniu 16 listopada 2022 r. W związku z powyższym cofa skargę na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które to orzeczenie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie, wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć.