II SAB/Sz 23/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 21 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi Z. O. na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęła skarga Z. O. (dalej także: skarżący) z dnia 15 lutego 2023 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta (dalej także: organ) w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący podniósł, że w dniu 1 marca 2022 r., wniósł do organu o udostępnienie studium jakie miasto wykonało przygotowując się do wyboru kontrahenta w odniesieniu do zorganizowania i zarządzania strefami płatnego parkowania. Dnia 7 marca 2022 roku skarżący otrzymał odpowiedź, w której nie odniesiono się w sposób żaden do jego wniosku, zaś pod wskazanymi w odpowiedzi linkami skarżący nie znalazł wnioskowanego studium. Skarżący pismem z dnia 24 marca 2022 r., ponowił swój wniosek. Jednakże do dnia dzisiejszego nie otrzymał wnioskowanego dokumentu, choć powinienem go otrzymać najpóźniej dnia 1 kwietnia 2022 roku. W związku z powyższym, skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości prowadzenia sprawy przez Prezydenta Miasta i niezałatwienia sprawy w terminie, a także o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy oraz o przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w kwocie 3.000 zł. Ponadto wniósł o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Jednocześnie skarżący wskazał, że do dnia złożenia skargi nie został poinformowany o przekazaniu ponaglenia do organu drugiej instancji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że skarga nie zawiera elementów określonych w art. 57 § 1 pkt 3) p.p.s.a., tj. określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zdaniem organu, zarówno petitum skargi, jak i jej wysoce lakoniczne uzasadnienie nie wskazują jakichkolwiek norm prawa materialnego lub procesowego, których naruszenie przez organ uzasadniałoby wystąpienie z przedmiotową skargą. Skarga pozbawiona jest również jakiejkolwiek argumentacji pozwalającej na obronę tezy o niewykonaniu przez organ określonych czynności - pomimo istnienia prawnie określonego obowiązku działania, ewentualnie - o przekroczeniu przez tenże organ granic upoważnienia ustawowego do podejmowania działań w danej sferze. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi, organ podniósł, że zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 1 pkt 1) oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 90 ze zm., dalej: "u.d.i.p.") w zakresie i w przypadkach określonych obowiązującym prawem udostępnienie informacji następuje w drodze jej ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej. Informacji ogłoszonej w ten sposób nie udostępnia się ponownie na wniosek. Organ wskazał, że powyższy sposób postępowania z informacją publiczną został wielokrotnie potwierdzony w ramach utrwalonej wykładni orzeczniczej. Odnosząc się do treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ wyjaśnił, że w myśl unormowań zawartych w ustawie z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych, w Biuletynie Zamówień Publicznych zamawiający zamieszcza obowiązkowo szereg informacji dotyczących udzielanego zamówienia. Zgodnie z art. 267 ust. 2 cyt. ustawy na stronie BIP zamawiającego zamieszcza się ogłoszenie o zamówieniu, którego częścią składową, zgodnie z art. 280 ust. 1 pkt 1) Pzp jest w przypadku zamówienia objętego wnioskiem skarżącego o udostępnienie informacji publicznej m.in. Specyfikacja Warunków Zamówienia (SWZ). Ta z kolei, zawierać winna w myśl art. 281 ust. 1 pkt 5) Pzp opis przedmiotu zamówienia. Organ wskazał, że dokumentacja postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego przez Gminę Miasto [...] pod sygnaturą [...] i pod nazwą Zorganizowanie i zarządzanie Strefą Płatnego Parkowania (SPP) na terenie [...] w okresie od 1 maja 2021 r. do 30 kwietnia 2024 r. została zamieszczona na platformie zakupowej pod numerem - ID [...], zaś link do ww. pozycji platformy zakupowej, tj. link do całości dokumentacji zamówieniowej, której udostępnienia wymaga prawo, figuruje na stronie BIP dedykowanej przedmiotowemu zamówieniu publicznemu ([...] Organ ponownie wskazał, że częścią składową dokumentacji przetargowej jest w tym przypadku pełna wersja SWZ wraz załącznikami, w tym załącznikiem nr 6 pn. Szczegółowy zakres zadań i czynności zarządzającego Strefą Płatnego Parkowania. Dokument ten jest tzw. dokumentem zamówienia w rozumieniu definicji legalnej zawartej w art. 7 pkt 3 ) Prawa zamówień publicznych. Organ stwierdził, że wobec powyższego, Zamawiający nie sporządzał jako dokumentu postępowania odrębnego Studium, którego udostępnienia domagał się skarżący w swoim wniosku z dnia 1 marca 2022 r. Wskazał, że w przypadku ww. relatywnie nieskomplikowanego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego Zamawiający był w stanie określić własne potrzeby w całości na bazie wiedzy dostępnej służbom Urzędu Miasta, zaktualizowanej informacjami pochodzącymi z badania rynku. Odzwierciedleniem tych informacji jest wspomniany wyżej i zamieszczony na stronie BIP załączniki nr 6 do SWZ pn. Szczegółowy zakres zadań i czynności zarządzającego Strefą Płatnego Parkowania. Winno być przy tym oczywistym, iż przy braku normatywnie określonego obowiązku sporządzenia Studium poprzedzającego postępowanie przetargowe, o konieczności zlecenia wykonania takiego dokumentu winien decydować w oparciu o zobiektywizowane przesłanki Zamawiający jako podmiot wydatkujący środki publiczne a nie skarżący . Wobec tego, iż w związku z postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego pod sygnaturą [...] nie został sporządzony dokument wskazany we wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, w ocenie organu brak jest jakichkolwiek przesłanek faktycznych i prawnych do stwierdzenia przewlekłości postępowania w tym zakresie. W odpowiedzi na ww. wniosek organ, wskazał wnioskodawcy adres internetowy strony BIP zawierającej wszelkie informacje, których udostępnienia na stronie Biuletynu wymagają przepisy Prawa zamówień publicznych. Trudno w takiej sytuacji mówić o przewlekłości w udostępnianiu zarówno postaci, jak i treści dokumentu, który nie istnieje. Organ za niezasadny uznał również wniosek przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w kwocie 3.000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) zwanej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Sądy rozpoznają więc skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w wydaniu: decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także w wydaniu innego niż określony w pkt 1-3 aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Stwierdza też, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W razie natomiast braku podstaw do uwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta, w sprawie o udzielenie informacji publicznej. W ocenie Sądu przyjąć należało, że tak jak w przypadku bezczynności organu w udzieleniu informacji publicznej, w przypadku przewlekłości postępowania w tym przedmiocie, wniesienie skargi nie zostało przez ustawodawcę ograniczone terminem, a skarga nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia. Wprawdzie "przewlekłe prowadzenie postępowania" ma inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność organu", albowiem rozumieć przez nie należy stan, w którym organ w sposób nieuzasadniony przedłuża termin załatwienia sprawy, niemniej jednak zgodzić się należy z poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądowym, że kodeks postępowania administracyjnego nie ma zastosowania do udostępnienia informacji publicznej. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej zawiera odesłanie do stosowania przepisów k.p.a. jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, nie zaś do czynności materialno – technicznej polegającej na jej udzieleniu. Nie miało też wpływu na dopuszczalność skargi brak wskazania w jej treści przepisów prawa czy lakoniczność uzasadnienia skargi. Sąd administracyjny ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu czy działalności organu administracji publicznej nawet wtedy, kiedy skarga nie zawiera jakiegoś zarzutu, wniosku czy żądania. Ponadto, przytoczenie uzasadnienia nie jest wymogiem formalnym skargi, nie może ono wpływać na ocenę prawidłowości sporządzenia skargi. Przechodząc do oceny zasadności wniesionej skargi w pierwszej kolejności wskazać należy, że przewlekłość w prowadzeniu postępowania oznacza niedochowanie należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania, aby zakończyło się ono w rozsądnym terminie. Nie sposób jednak przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy podejmuje on wszelkie możliwe i konieczne dla zakończenia postępowania działania, a mimo to z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą one oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania. Nie każda zwłoka może być przyczyną stwierdzenia przewlekłości, lecz jedynie zwłoka nieuzasadniona i nadmierna. Ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być na podstawie zarówno analizy charakteru dokonywanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy. Z przewlekłym prowadzeniem postępowania przez organ administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żądanych czynności w sprawie, jak również wtedy, gdy działał opieszale i mimo ustawowego obowiązku bez uzasadnionych przyczyn nie wydał w rozsądnym terminie decyzji, postanowienia, bądź innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Instytucja skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania ma zatem na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do rozstrzygnięcia sprawy przez organ. Na gruncie powołanego wcześniej art. 149 p.p.s.a. przyjąć przy tym należy, że uwzględnienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania może nastąpić jedynie wtedy, gdy w dacie orzekania przez sąd administracyjny organ nadal powstrzymuje się od wydania aktu lub dokonania określonej czynności. W ramach uprawnień sądu wynikających ze wskazanej regulacji niemożliwym jest uwzględnienie skargi w razie ustania przewlekłości przed datą rozstrzygania sprawy przez sąd. Z tej racji stwierdzić należy, że istotną kwestią z punktu widzenia oceny przewlekłości prowadzenia postępowania jest istnienie podstawy prawnej do podjęcia przez organ określonego działania wobec przedstawionego żądania. Powyższe determinuje również zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w określonej formie i czy nastąpiła przewlekłość działań organu. W sprawie udzielenia informacji publicznej uznać należy, że przewlekłość postępowania może wystąpić jedynie wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną i jednocześnie żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Zakres podmiotowy jak i przedmiotowy, a także procedurę oraz tryb udostępniania informacji publicznej, reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy przyjąć należy, że Prezydent Miasta jest objęty ustawą, a więc zobowiązany do podejmowania na jej podstawie działań w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 ustawy, który w formie katalogu otwartego wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Na podstawie wskazanych przepisów, uwzględniając konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, wyrok NSA z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 678/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych. Charakter publiczny należy przypisać natomiast tym informacjom, które odnoszą się publicznej sfery działalności. Zdaniem Sądu, wnioskowane przez skarżącego informacje stanowiły informację publiczną w rozumieniu ustawy. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej na wniosek i dlatego jej udostępnienie następuje w drodze czynności materialno – technicznej. Forma decyzji przewidziana została jednak w art. 16 ust. 1 ustawy dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy. W oparciu o wskazane regulacje przyjąć zatem należy, że o przewlekłości postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej można mówić w sytuacji, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, w przypadku braku jakichkolwiek niezależnych od niego przeszkód, nie podejmuje w terminie - wskazanym w art. 13 ustawy - odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno - technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia. Podkreślić przy tym należy, że obowiązek udzielenia informacji, bądź wydania decyzji odmownej, będzie istniał jedynie w stosunku do informacji podlegających udostępnieniu w trybie ustawy, a więc informacji mających charakter publiczny. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił pismem z dnia 28 lutego 2022 r. (1 marca 2022 r. data wpływy do organu) do Prezydenta o udostępnienie studium jakie miasto wykonało przygotowując się do wyboru kontrahenta w odniesieniu do zorganizowania i zarządzania strefami płatnego parkowania. Bezspornie organ pismem z dnia 7 marca 2022 r. poinformował wnioskodawcę, że wszelkie informacje dotyczące Strefy Płatnego Parkowania dostępne są na stronie internetowej urzędu miasta podając adres strony, a także, stosownie do treści wniosku, że wybór operatora SPP oparty był na wynikach przetargu nieograniczonego, którego szczegóły dostępne są w BiP na stronie [...] Należy zgodzić się z organem, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1) oraz art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Biuletyn Informacji Publicznej lub centralne repozytorium jest podstawowym źródłem zapoznania się z informacją publiczną. Udostępnienie informacji w BIP lub w centralnym repozytorium wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego, czy w innych przewidzianych w ustawie formach (np. wyłożenia, wywieszenia). Przepis art. 10 ust. 1 u.d.i.p. wprowadza tzw. negatywną klauzulę wnioskowego trybu udzielania informacji. Oznacza to, że adresat wniosku zwolniony jest z obowiązku udostępnienia informacji, jeżeli została ona ujawniona w BIP lub centralnym repozytorium. W przypadku złożenia wniosku podmiot zobowiązany zawiadamia wnioskodawcę o braku stosowania trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w BIP (zob. G. Sibiga, Prawne formy działania podmiotów udostępniających informację publiczną na żądanie indywidualne, PPP 2007, nr 3, s. 18). Oznacza to, że podmiot zobowiązany nie ma obowiązku udostępniać informacji publicznej w formie i w sposób wskazany we wniosku jedynie wówczas, gdy znajduje się ona w BIP, zaś zakres żądania sformułowany we wniosku o jej udostępnienie i zakres informacji znajdujący się w BIP pozwala na stwierdzenie, że są one identyczne. Z taką sytuacją mamy do czynienia w analizowanym przypadku. Organ prawidłowo wyjaśnił bowiem skarżącemu, w piśmie z dnia 7 marca 2022 r., że wybór operatora SPP został dokonany w ramach procedury udzielenia zamówienia publicznego oraz zawarł tam informację o adresie strony internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta [...] zawierającą pełną informację o postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Dodać należy, że udostępnienie informacji publicznej w BIP zwalnia również podmiot zobowiązany z obowiązku potwierdzania na piśmie jej istnienia, jak również na dysponencie tej informacji nie spoczywa obowiązek dokonywania wydruków z Biuletynu i przesyłania ich wnioskodawcy (podobnie wyrok NSA z 25 września 2008 r., I OSK 416/08). Biuletyn Informacji Publicznej (BIP) został stworzony w celu powszechnego i bezpłatnego udostępniania informacji publicznej w postaci elektronicznej. Biuletyn ten składa się z witryn WWW, na których władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne udostępniają informacje publiczne. Są to tzw. strony podmiotowe BIP, na których podmiot prowadzący taką stronę publikuje informacje służące wszystkim odwiedzającym, a dotyczące np. jego statusu prawnego, przedmiotu i trybu działania, prowadzonych rejestrów, ewidencji, czy też zgromadzonych archiwów. Nie ulega wątpliwości, że znajdują się tam również wszelkie informacje dotyczące udzielanych zamówień publicznych, zgodnie z obowiązującymi przepisami. W ocenie Sądu, wobec tego organowi w sprawie z wniosku skarżącego z 1 marca 2022 r., z punktu widzenia jego sprawności (efektywności) oraz ewentualnej opieszałości w załatwieniu sprawy nie można zarzucić przewlekłości postępowania. Czynności w sprawie były podejmowane bez zbędnej zwłoki, nie były też czynnościami nieistotnymi z punktu widzenia rozpoznania sprawy. Skarżący otrzymał pismo z dnia 7 marca 2022 r. W związku z tym udzielono skarżącemu wnioskowaną informację. Należy wyjaśnić, że przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 K.p.a., ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Za postępowanie prowadzone przewlekle uznać należy postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy. Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie bezspornie terminy załatwienia wniosku, wynikające z art. 13 u.d.i.p. zostały przez organ zachowane. Brak jest więc możliwości przypisania organowi przewlekłości w prowadzonym postępowaniu. Okoliczność, że organ udzielił informacji zgodnie z wnioskiem nie budzi wątpliwości. Druga sprawa to możliwość badania w sprawie o przewlekłość postępowania merytorycznej treści udzielonej informacji publicznej. Skarżący twierdzi, że otrzymał odpowiedź, która w żaden sposób nie odnosi się do jego wniosku i że pod wskazanym adresem internetowym nie znalazł wnioskowanego studium, w związku z tym uważa, że nie otrzymał odpowiedzi na wniosek. Wprawdzie w sprawie dotyczącej przewlekłości postępowania co do zasady nie jest rzeczą Sądu merytoryczne badanie prawidłowości treści udzielonej odpowiedzi na wniosek, jednakże twierdzenia te są niezasadne. Wprawdzie organ w piśmie z dnia 7 marca 2022 r. nie zawarł żadnej wzmianki o niesporządzaniu żądanego przez skarżącego dokumentu (studium) oraz o tym, że informacje zawiera SWZ, jednakże wskazanie, że wybór operatora SPP odbył się na podstawie przetargu nieograniczonego i odesłanie w tym zakresie do BIP, a konkretnie do informacji dotyczących przetargu o nr [...] tam zamieszczonych z podaniem adresu strony internetowej, w ocenie Sądu jest wystarczające do uznania, że zakres żądania sformułowany we wniosku i zakres informacji znajdujący się w BIP się pokrywają. Na marginesie Sąd zauważa, że w piśmie z dnia 7 marca 2022 r. organ poinformował wnioskodawcę, że w razie dodatkowych pytań w zakresie wyboru operatora SPP może zwrócić się do właściwej jednostki urzędu zajmującej się przetargiem, podając do tej jednostki numer telefonu oraz e-mail. Reasumując, Sąd stwierdził zatem, że na żądanie wniosku z 1 marca 2022 r. obejmującego informację publiczną organ w terminie udzielił pełnej odpowiedzi. Brak zatem przesłanek do stwierdzenia przewlekłości postępowania organu w jego rozpoznaniu. Ewentualna odpowiedzialność organu z tytułu udzielenia nieprawdziwej odpowiedzi leży poza zakresem niniejszej sprawy. Brak merytorycznych podstaw do wydania wyroku przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., skutkował oddaleniem skargi, jako nieuzasadnionej w oparciu o postanowienia art. 151 p.p.s.a.