II SAB/Sz 156/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpatrzeniu w dniu 29 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 21 maja 2022 r. D. J. wniósł skargę na bezczynność Prokuratora Regionalnego w Szczecinie w przedmiocie udzielenia informacji. W uzasadnieniu wskazał, że kilkukrotnie ponaglono bezskutecznie o udzielenie informacji dotyczącej sprawy [...] w zakresie: - jakie konkretne akta stanowiły podstawę do wydania decyzji merytorycznej przez PPR W. w skarżonej sprawie, skoro to nie były akta, których dotyczyło zawiadomienie, - jakie konkretne ustalenia z tych akt stanowiły podstawę do wydania decyzji merytorycznej przez PPR W. w skarżonej sprawie. Zdaniem skarżącego stanowisko Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego z ramienia Prokuratury Regionalnej jest rażąco nietransparentne i ma na celu jedynie stronniczą ochronę zajętego stanowiska podległej PPR W.. Do skargi zostało dołączone pismo z dnia 18 maja 2022 r. Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego. W odpowiedzi na skargę Prokurator Regionalny w Szczecinie domagając się jej odrzucenia wyjaśnił, że skarga dotyczy bezczynności organu w sprawie o sygn. akt [...] prowadzonej przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla regionu szczecińskiego. W ramach tej sprawy podejmowane były – stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze – czynności poprzedzające ewentualne postępowanie wyjaśniające, zmierzające do wstępnego ustalenia okoliczności koniecznych do stwierdzenia znamion przewinienia dyscyplinarnego prokuratora Prokuratury Rejonowej w W.. Czynności te zostały wywołane zawiadomieniem D. J.. Ostatecznie pismem z dnia 18 maja 2022r. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla regionu szczecińskiego stwierdził brak przesłanek do podjęcia działań dyscyplinarnych. Następnie skarżący skierował pisma z dnia 19 i 21 maja 2022 r. kwestionujące stanowisko Zastępcy Rzecznika wyrażone w ww. piśmie, na które udzielono odpowiedzi pismem z dnia 8 czerwca 2022 r. W ocenie organu przedmiotowa skarga dotyczy szeroko pojętego postępowania dyscyplinarnego wobec prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. o sygn. akt [...] a zatem nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w takim zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej badaną skargą należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych. Analiza złożonej skargi jak i jej załączników dowodzi, że skarżący bezczynności Prokuratora Regionalnego w Szczecinie upatruje w braku podjęcia czynności w sprawie szeroko pojętego postępowania dyscyplinarnego wobec prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. o sygn. akt [...] Podkreślenia przy tym wymaga, że skarżący nie wskazywał, aby jego intencją było uzyskanie informacji publicznej w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani też nie powoływał się na przepisy tej ustawy. Podkreślenia wymaga, że kwestie odpowiedzialności dyscyplinarnej prokuratorów oraz związanej z tym procedury normują przepisy powołanej wyżej ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2021 r., poz. 66 t.j.). W świetle art. 154 § 1 tej ustawy rzecznicy dyscyplinarni podejmują czynności wyjaśniające na żądanie Prokuratora Generalnego, właściwego prokuratora regionalnego lub okręgowego, a także z własnej inicjatywy, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych do ustalenia znamion przewinienia, a także złożeniu przez prokuratora oświadczenia lub wyjaśnień na piśmie, chyba że ich złożenie nie jest możliwe. Po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w § 1, jeżeli nie zachodzą podstawy do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, rzecznik dyscyplinarny wydaje postanowienie o odmowie jego wszczęcia. Odpis postanowienia doręcza się Prokuratorowi Generalnemu oraz organowi, który żądał podjęcia czynności dyscyplinarnych (art. 154 § 2). Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że wyjaśnienia prokuratora złożone na etapie poprzedzającym wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, ewentualnie inne materiały zgromadzone na tym etapie, gdy finalnie nie doszło jednak do wszczęcia procedury dyscyplinarnej, mają charakter materiałów dowodowych wstępnego postępowania o charakterze wyjaśniającym. Stwierdzić należy, że wojewódzki sąd administracyjny nie nadzoruje Prokuratora w zakresie wyjaśnień prowadzonych indywidualnie postępowań. Ustawodawca nie przewidział możliwości sprawowania kontroli przez sądy administracyjne nad działaniem prokuratury, tj. możliwości oceny, czy i jakie prokurator powinien podjąć kroki w ramach przyznanych mu uprawnień. Wszelkie aspekty postępowania karnego zarówno w fazie postępowania sądowego jak i postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuratora reguluje ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz.U.2022 poz.1375 t.j.) Działalność organów prowadzących postępowanie karne w takim zakresie, w jakim polega ona na prowadzeniu tego postępowania nie należy zatem do administracji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podobnie jest z kwestią odpowiedzialności dyscyplinarnej prokuratorów. Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należało, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. o czym orzeczono w sentencji postanowienia.