II SAB/Sz 152/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na bezczynność Inne w Nowej [...] w przedmiocie udzielenia informacji na zapytanie p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...](słownie: [...]) złotych

Pismem z dnia 28 marca 2022 r. J. Z. wniósł skargę na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] polegającą na nie udzieleniu mu informacji na zapytanie z dnia 21 lutego 2021 r. wysłane za pośrednictwem poczty elektronicznej. Skarżący wyjaśnił, że złożył ponaglenie do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w P., który jednak nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniach Nadleśniczego. Do skargi dołączono kopię emaila z dnia 21 lutego 2021 r. (nadanego ze skrzynki [...] o treści "w związku z prowadzonym w stosunku do mnie postępowaniem i zarzutami z art. 107 kw proszę o informację czy wpłynęły do Nadleśnictwa [...] powiadomienia pisemne, ustne od J. Z. zam. [...] [...] gm. W. na: 1. J. Ł. i K. Ł. zam. [...] gm. W.. Jeśli takie pisma wpłynęły lub zgłoszenia były ustne proszę o datę wpływu i czego dotyczyło". Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] w odpowiedzi na skargę poinformował, że w dniu 21 lutego 2021 r. do Nadleśnictwa wpłynęło drogą elektroniczną zapytanie o powiadomienia ustne lub pisemne dotyczące J. Ł. i K. Ł., które miał kierować do Nadleśnictwa w roku 2020 J. Z.. Przesłany e-mail został podpisany imieniem i nazwiskiem bez potwierdzenia i możliwości weryfikacji autentyczności podpisu. W związku z tym, że pytający powołał się na prowadzone przeciwko niemu postępowanie w sprawie o wykroczenie z art. 107 kw oraz żądał informacji w stosunku do osób które miały być świadkami w ww. sprawie, a Nadleśnictwo nie było w stanie zweryfikować autentyczności przesłanego e-maila, nie zdecydowało się udzielić odpowiedzi traktując wiadomość jako pochodzącą z nieznanego źródła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329)- dalej p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 (LEX nr 78938) – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w kpa, lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola Sądu Administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego. Zauważyć należy, że stosownie do treści powołanych wyżej przepisów, sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie bezczynności organu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 9 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] polegającą na nie udzieleniu mu informacji czy w 2020 r. wpłynęły do Nadleśnictwa jego ustne lub pisemne powiadomienia dotyczące J. Ł. i K. Ł.. Z maila wynikało, że zapytanie związane jest z prowadzonym przeciwko pytającemu postępowaniem o wykroczenie z art. 107 Kodeksu wykroczeń. Wobec powyższego, istotą sprawy jest ocena, czy na organie, tj. na Nadleśniczym Nadleśnictwa [...] ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu, Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] nie jest w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego, zatem nie można mówić w tym wypadku o bezczynności organu administracji publicznej. Skargę na bezczynność należało zatem odrzucić, uznając, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w granicach przepisu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., a tym samym jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.