II SAB/Sz 144/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 23 kwietnia 2022 r. D. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosków w sprawie [...] oraz [...] Wnioskodawca podniósł, że nie był winny czynów w sprawie [...]. Natomiast w sprawie [...] przedstawiono Prezesowi K. zakreślone fragmenty [...] wraz z zakreślonym uzasadnieniem, sprzeczne z jego stanowiskiem. Skarżący wyjaśnił, że wniósł ponaglenie. Do skargi dołączono ponaglenie z dnia 22 kwietnia 2022 r. skierowane do Sądu Rejonowego w [...] dotyczące udzielenia informacji w sprawie [...] oraz [...], pismo Prezesa Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] [...] uznające skargę D. J. z dnia 3 kwietnia 2022 r. złożoną w sprawie II Ko [...] za bezzasadną, oraz pismo Prezesa Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] nr [...] dotyczące wniosku skarżącego z dnia 14 kwietnia 2022 r. Prezes Sądu Rejonowego w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie wskazując, że odpowiedzi skazanemu na jego wniosek z dnia 21 kwietnia 2022 r. udzielono pismem z dnia 25 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) - dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w takim zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej badaną skargą należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych. Analiza złożonej skargi jak i akt sprawy dowodzi, że skarżący bezczynności Prezesa Sądu Rejonowego w [...] upatruje w braku podjęcia czynności w sprawie złożonego przez niego wniosku o udzielenie informacji dotyczącej sprawy karnej o sygn. akt II Ko [...] oraz II K [...]. Oznacza to, że jego intencją było uzyskanie informacji we własnej sprawie, nie zaś informacji publicznej w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niewątpliwie przedmiotem skargi nie jest zatem bezczynność powstała w ramach realizacji zadań organu administracji publicznej i nie dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej. Prezes sądu rejonowego jest organem sądu rejonowego, zaś działania podejmowane przez prezesa jako organu takiego sądu w sprawie złożonych przez skarżącego wniosków o udzielenie informacji nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zarazem wskazać należy, że sądy administracyjne nie sprawują zewnętrznego nadzoru nad działalnością prezesa sądu powszechnego, bowiem takiej kompetencji nie przewidują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisy aktów regulujących składanie przez strony postępowania przed sądami powszechnymi wniosków. Skarga okazała się tym samym niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.