II SAB/Rz 80/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. i H. G. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy - postanawia – odrzucić skargę.

M. G. oraz H. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Burmistrza [...] w zakresie dotyczącym wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy terenu dla zamierzenia inwestycyjnego w postaci budowy budynku gospodarczo-garażowego w zabudowie zagrodowej na działkach nr ewid. [...] i [...] w miejscowości [...], ewentualnie uznania, że doszło do przewlekłości tego postępowania. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, ewentualnie uznanie, że bezczynność lub przewlekłe postępowanie nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), zwana dalej "P.p.s.a." ustanawia szereg warunków, spełnienie których przesądza o jej dopuszczalności. Dopiero więc, gdy wszelkie te ustawowe wymogi są zrealizowane możliwe jest przystąpienie przez sąd od merytorycznego rozpoznania sprawy. I tak, wedle art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta tą skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest już w toku lub też została już prawomocnie osądzona. O wystąpieniu jednej z wymienionych w tym przepisie przesłanek tzn. tzw. sprawy w toku można mówić w sytuacji, w której zachodzi tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. Tożsamość ta musi obejmować elementy podmiotowe i przedmiotowe. Musi zatem dotyczyć tego samego podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna [tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 13.09.2011r. I GSK 1077/11]. Przy czym, jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym, dla oceny czy w konkretnych uwarunkowaniach zaistniała ta właśnie przesłanka istotny jest stan rzeczy istniejący w dacie wniesienia drugiej skargi (por. postanowienie NSA z 4.07.2012 r. II GSK 792/12). W ocenie Sądu, sytuacja tzw. sprawy w toku, o której mowa w powołanym wyżej art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. zaistniała w sprawie niniejszej. Mianowicie, M. G. oraz H. G. wystąpili do tut. Sądu z przedmiotową skargą w dniu 22 czerwca 2023 r. W tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że Wymienieni już wcześniej tj. 13 kwietnia 2023 r. wnieśli do tut. Sądu skargę, w której także zakwestionowali bezczynność Burmistrza [...] w zakresie dotyczącym wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy terenu dla zamierzenia inwestycyjnego w postaci budowy budynku gospodarczo-garażowego w zabudowie zagrodowej na działkach nr ewid. [...] i [...] w miejscowości D., ewentualnie przewlekłość tego postępowania. Sprawa z tej ostatnio wymienionej skargi (tj. z 13 kwietnia 2023 r.) została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Rz 56/23. Obydwie wymienione wyżej skargi tj. w sprawie niniejszej, oznaczonej sygn. akt II SAB/Rz 80/23 oraz w sprawie sygn. akt II SAB/Rz 56/23 są tożsamej treści, zostały sporządzone przez tych samych Skarżących tj. M. G. oraz H, G., jak też dotyczą tego samego przedmiotu tj. bezczynności Burmistrza [...] w zakresie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy terenu dla zamierzenia inwestycyjnego w postaci budowy budynku gospodarczo-garażowego w zabudowie zagrodowej na działce nr ewid. [...] i [...] w miejscowości D., ewentualnie uznania, że doszło do przewlekłości tego postępowania. Ze względu więc na fakt, że powstanie stanu sprawy w toku stwarza przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny lub czynność bądź ich brak, a stan taki trwa od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, skargę M. G. oraz H. G. zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Rz 80/23 należało odrzucić. Jak już bowiem wyżej zauważono, dla sądu badającego istnienie przesłanki wymienionej w art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wiążący jest stan rzeczy w dacie wniesienia skargi. W dniu 22 czerwca 2023 r., czyli w momencie nadania drogą pocztową skargi w sprawie sygn. akt II SAB/Rz 80/23 tożsama sprawa była już w toku, a została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Rz 56/23. O powyższym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 4, § 3 P.p.s.a.