II SAB/Rz 102/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia NSA Jacek Surmacz /spr./, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi B.B. na bezczynność Wójta Gminy Jeżowe w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 2) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3) zasądza od Wójta Gminy Jeżowe na rzecz skarżącej B.B. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

II SAB/Rz 102/22 UZASADNIENIE B.B. (dalej: Skarżąca), pismem z dnia 7 marca 2022 r., wystąpiła z wnioskiem do Wójta Gminy Jeżowe (dalej: Organ) o udostepnienie informacji publicznej w następującym zakresie: ← dokumentów zawierających informacje o wysokości otrzymanych dotacji na zadania własne i zlecone gminy w zakresie świadczenia opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych w latach 2018-2021, ← dokumentów zawierających informacje o wysokości udzielonego dofinansowania do programów zdrowotnych i programów polityki zdrowotnej dotyczących profilaktyki chorób (wraz z ich wskazaniem) w latach 2018-2021, ← dokumentów zawierających ocenę efektów programów polityki zdrowotnej wynikających z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców gminy w latach 2018-2021, ← potwierdzenia/ pism urzędowych będących świadectwem podejmowanych działań wynikających z rozeznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców gminy w latach 2018-2021. Skarżąca – reprezentowana przez pełnomocnika adwokata – wniosła skargę na bezczynność Organu, domagając się: 1) zobowiązania organu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, 2) przeprowadzenia dowodów z dokumentów wskazanych w skardze, 3) zasądzenia od Organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła naruszenie: a) art. 61 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawną do uzyskiwania informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej, b) art. 10 ust.1 w zw. z art. 13 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.; dalej: ustawa) w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej polegający na pozostawieniu go bez odpowiedzi, a tym samym braku: 1/ decyzji odmownej oraz 2/ powiadomienia o okolicznościach wskazujących na brak możliwości udostępnienia tejże informacji zgodnie z wnioskiem. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując że jest ona całkowicie bezzasadna. Wyjaśnił, że Skarżąca otrzymała odpowiedź na wniosek z 7 marca 2022 r. w dniu 7 kwietnia 2022r., a więc udzielenie informacji w trybie ustawy nastąpiło później niż w ciągu 14 dni, jednakże opóźnienie spowodowane było trwającymi pracami związanymi z instalacją windy dla niepełnosprawnych w siedzibie urzędu gminy, co spowodowało konieczność przeniesienia z części budynku całego referatu budżetu, a to właśnie ta jednostka zobowiązana została do przeanalizowania dokumentów i przygotowania odpowiedzi. Wspomniane prace remontowe i konieczność przelokowania pracowników oraz dokumentacji w znacznym stopniu zakłóciły normalne funkcjonowanie nie tylko wymienionego referatu, ale również całego urzędu. Pismem z 7 kwietnia 2022 r. – OR.1431.14.2002 Organ poinformował Skarżącą, że: AD 1. Gmina [...] nie otrzymała takich dotacji. Opiekę zdrowotną świadczą niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej. AD 2. "Nie posiadamy." AD 3. "Nie posiadamy." AD 4. "Nie posiadamy." Skarżąca w piśmie procesowym z 23 maja 2022 r., zatytułowanym "Replika do odpowiedzi na skargę" wniosła o: 1) dalsze procedowanie złożonej skargi w zakresie zobowiązania organu do udzielenia pełnej odpowiedzi na wniosek Skarżącej, w zakresie pytania 3, 2) procedowanie sprawy w zakresie ustalenia, że Organ dopuścił się bezczynności i ustalenia jej charakteru, 3) przeprowadzenie dowodów z dokumentów wskazanych w skardze, odpowiedzi na skargę oraz wskazanych w przedmiotowym piśmie, 4) zasądzenie od Organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przypisanych. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, miedzy innymi, że nie otrzymała informacji w zakresie 3 pytania z wniosku. Organ zaprzeczył posiadaniu dokumentów pomimo faktu, ze na postawie art. 12 ust.2 i kolejnych ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym – "jednostki samorządu terytorialnego przekazują właściwemu wojewodzie, do dnia 31 marca każdego roku, roczną informację o zrealizowanych lub podjętych w ubiegłym roku zadaniach z zakresu zdrowia publicznego"; nie sposób zatem uznać, że gmina nie posiada dokumentów w zakresie oceny efektów programów polityki zdrowotnej skoro obowiązek ich przekazywania i sporządzania nakłada ustawa. Również akt podustawowy reguluje te kwestie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Organ dopuścił się bezczynności. "Bezczynność organu administracji publicznej" to sytuacja, gdy w prawnie ustalonym terminie Organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności (vide Wyrok NSA z 5 lutego 1999 r.- I SAB 90/98). Z mocy art. 13 ust. 1 ustawy udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w przywołanym przepisie, stosownych czynności. Poza sporem pomiędzy Skarżącą a Organem, co też nie budzi wątpliwości Sądu, pozostaje kwestia że wniosek z 7 marca 2022 r. dotyczył informacji publicznej. Od dnia złożenia wniosku, tj. od 7 marca 2022 r. rozpoczął bieg termin, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy. Do chwili wniesienia przez Skarżącą skargi (tj. 7 kwietnia 2022 r. (data wpływu do Urzędu Gminy w [...]) Skarżąca nie otrzymała żadnej odpowiedzi. Podkreślenia wymaga, że Organ nie kwestionuje przekroczenia terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy. Okoliczności podnoszone przez Organ, a dotyczące zakłócenia pracy i funkcjonowania Urzędu Gminy nie są przyczynami, które mogłyby uzasadniać stanowisko, że do 7 kwietnia 2022 r. Organ nie pozostawał w bezczynności. Zaznaczyć należy, że Organ nawet nie poinformował Skarżącej o trudnościach organizacyjno- technicznych w trakcie biegu 14-dniowego terminu, a uczynił to dopiero w informacji mailowej z 11 kwietnia 2022 r., przy przesłaniu odpowiedzi na wniosek o informację publiczną (karta 12 akt sądowych). Powyższe uwagi zobowiązywały Sąd do stwierdzenia, ze Organ dopuścił się bezczynności. Natomiast opisane wyżej okoliczności dotyczące modernizacji siedziby Urzędu Gminy w [...], które wywołały zakłócenia w funkcjonowaniu i pracy Urzędu mają znaczenie dla oceny czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu wspominane już kilkakrotnie okoliczności związane z pracami modernizacyjnymi siedziby Urzędu Gminy w [...], przy uwzględnieniu, że po wniesieniu skargi Organ bezzwłocznie udzielił odpowiedzi na wniosek Skarżącej, a czas zwłoki nie może być traktowany jako wyjątkowo długi prowadzą do wniosku że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast Sąd uznał za nieuprawnione stanowisko Skarżącej, że mimo udzielenia odpowiedzi, zawartej w piśmie z 7 kwietnia 2022 r., Organ pozostaje nadal w bezczynności w zakresie pytania 3 z wniosku (dokumenty zawierające ocenę efektów programów polityki zdrowotnej wynikających z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców gminy w latach 2018-2021). Po pierwsze należy zwrócić uwagę, że brzmienie przywołanego przez Skarżącą art. 12 ust.2 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2022 poz. 1608) dotyczy "rocznej informacji o zrealizowanych lub podjętych w ubiegłym roku zadaniach z zakresu zdrowia publicznego". Przytoczone wyrażenie ustawowe jest odmienne niż treść pytania 3 z wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby Skarżąca zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej jednoznacznie wskazując informację, o której mowa w powołanym przepisie. W postępowaniu sądowoadministracyjnym wywołanym skargą na bezczynność organu w zakresie informacji publicznej poza kognicją sądu administracyjnego pozostaje kwestia czy organ, na którego nałożono obowiązek ustawowy, obowiązek ten zrealizował czy też go nie zrealizował. Konsekwencją tego ostatniego stwierdzenia jest również to, że Sąd w przedmiotowej sprawie nie prowadzi rozważań w zakresie interpretacji art. 12 ust. 2 ustawy o zdrowiu publicznym w aspekcie, czy w wypadku gdy jednostka samorządu terytorialnego nie zrealizowała lub nie podjęła w danym roku zadań z zakresu zdrowia publicznego zobowiązana jest złożyć roczną informację, o której mowa w tym przepisie. Jeżeli Skarżąca sformułowała pytanie dotyczące dokumentów zawierających ocenę efektów programów polityki zdrowotnej wynikających z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia mieszkańców gminy w latach 2018-2021 i Organ udzielił (spóźnionej) odpowiedzi – "Nie posiadamy" – to stan bezczynności ustał i bezzasadny jest wniosek Skarżącej do zobowiązania organu do udzielenia pełnej odpowiedzi na to pytanie. Kwestia weryfikacji wypełnienia przez Organ ustawowego obowiązku wynikającego z art. 12 ust. 2 ustawy o zdrowiu publicznym nie może być przeprowadzona w przedmiotowej sprawie, z uwagi na jego zakres i kompetencje Sądu. Weryfikacja ta może nastąpić w innym trybie, a należy zauważyć że Skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Należy również zauważyć, że Organ udzielając odpowiedzi odpowiada za jej treść, również w sensie prawnym. Rozstrzygnięcie Sądu zostało wydane na podstawie art. 149 § 1 i § 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej P.p.s.a. ). O kosztach postępowania Sąd orzekł nam podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Na koszty postępowania sądowego składają się kwoty: uiszczonego wpisu (100 zł), opłaty skarbowej od przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa (17 zł) i wynagrodzenie pełnomocnika Skarżącej - (400 zł) [§ 14 ust.1 pkt 1) lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.)].