II SAB/Po 8/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Asesor WSA Jan Szuma Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2018 r. sprawy ze skargi B. H. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; oddala skargę

W dniu [...] r. B. H. działając na podstawie art. 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.; dalej: "u.d.i.p."), wystąpiła do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, formułując następujące pytania: 1) Ile zostało odnotowanych Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych dotyczących szczepień przeciwko: błonnicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu Haemophilus Influenze, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince i różyczce? 2) Jaki charakter miały odnotowane Niepożądane Odczyny Poszczepienne (wniosek o odpowiedź z podziałem na ilość i rodzaje, tzn. jakie to były powikłania, czy były ciężkie, czy kończyły się ubytkiem na zdrowiu)? 3) Czy zostały odnotowane przypadki śmiertelne? 4) Podanie składu szczepionek (m. in. tiomersal, aluminium, możliwe zanieczyszczenia wirusowe i inne) i wyjaśnienie wpływu tych składników na organizm dziecka oraz możliwych reakcji alergicznych osobno dla każdej szczepionki, 5) Które ze szczepionek zostały wyprodukowane w oparciu o linie komórkowe z aborcji? 6) W jaki sposób i przez kogo jest ustalana aktualna sytuacja epidemiologiczna na terytorium Polski, w oparciu o którą jest opracowywany Program Szczepień Ochronnych na dany rok? 7) Czy w Polsce przeprowadza się badania nowonarodzonych dzieci w celu stwierdzenia, czy dziecko narodziło się z wrodzoną obniżoną odpornością (stwierdzenie wrodzonego lub nabytego niedoboru odporności stanowi przeciwwskazanie do szczepienia)? 8) Czy rejestr niepożądanych Odczynów Poszczepiennych podlega kontroli sądowej? Jeśli tak, to jaki sąd jest władny, jeśli nie, to z jakiego powodu nie podlega kontroli? 9) Czy stwierdzenie ciężkiego HOP powoduje skutki prawne (np. konieczność wycofania partii szczepionki)? 10) Czy HOP oceniony jako nieciężki, gdzie związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy lekiem a reakcją jako możliwy, można uznać jako powód odroczenia szczepień? 11) Z jakiej statystyki wynikają dane, którymi dysponuje organ? 12) Od którego roku dane te są gromadzone? 13) Czy w innych krajach Unii Europejskiej szczepienia, do których wzywa organ mają charakter obowiązkowy? Jeśli nie, to w których są dobrowolne? 14) Czy w związku z przystąpieniem Polski do UE w roku 2004 i obowiązującą w ramach UE zasadą swobody przepływu osób ogłoszono epidemie chorób, co do których w krajach UE szczepienia są dobrowolne? 15) Wedle Światowej Organizacji Zdrowia wszczepialność na Ukrainie nie przekracza 50%, zaś od 11 czerwca 2017 r. obywatele Ukrainy poruszają się swobodnie w famach strefy Schengen (bez wiz) i obecnie przebywa ich na terytorium kraju blisko 1 milion – czy organ odnotował epidemie chorób, których przymus dotyczy tych obywateli lub obywateli kraju? 16) Czy wystosowując pismo przymuszające do szczepienia organ jest świadomy ilości powikłań poszczepiennych nieodnotowanych, a który to problem z odnotowywaniem zauważa prof. Andrzej Zieliński (strona www.pzn.gov.pl), prof. Jacek Wysocki, dr Hanna Czajka (Neurologia i Neurochirurga Polska 2004; s. 38 i supl. 1, s. 17 – 24) oraz dr Paweł Grzesiowski (wywiad z dnia 5 grudnia 2016, telewizja WP, program Tu i teraz), 17) Czy organowi jest znane orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w kwestii obowiązku szczepień wskazujące, że przymus stanowi naruszenie art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności? 18) Czy w związku z działalnością Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego została skierowana już skarga do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka? 19) Organ wydaje akt władczy, w którym określa liczbę szczepień do wykonania i czas – czy skumulowana objętość wszystkich składników szczepionek w danym okresie czasu nadal mieści się w normach bezpieczeństwa (z uwzględnieniem interakcji pomiędzy preparatami)? 20) Czy Inspekcja Sanitarna ma uprawnienia do wydawania aktu władczego w zakresie medycyny i warunkowanie innych czynności (np. egzekucja administracyjna) pod groźbą nie wykonania swojego żądania? Pismem z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] odpowiedział na wniosek B. H. Odpowiadając na pytanie nr 1 i 2 organ wyjaśnił, że w 2008 r. do PPIS w K. wpłynęły 3 zgłoszenia NOP, w 2009 i 2010 r. po 5 zgłoszeń, w 2011 r. wpłynęły 4 (1 ciężki i 3 łagodne), w 2012 r. wpłynęło 9 (łagodne), w 2013 r. wpłynęło 7 zgłoszeń (2 poważne i 5 łagodnych), w 2014 r. zanotowano 11 zgłoszeń (2 poważne i 9 łagodnych), w 2015 r. wpłynęły 22 zgłoszenia (2 poważne, 20 łagodnych), a w 2016 r. wpłynęło 14 zgłoszeń (łagodne). Organ wyjaśnił przy tym, że kwalifikacja dotycząca stopnia ciężkości NOP obowiązuje od 2011 r. Ponadto, ze względu na szczepienia dzieci szczepionkami skojarzonymi nie ma możliwości wskazania pojedynczych szczepionek i ich związku z wystąpieniem NOP. Odnosząc się do pytania nr 3 organ wskazał, że na terenie działalności PPIS w K. nie odnotowano przypadków śmiertelnych po wystąpieniu NOP. Ustosunkowując się do pytań nr 4 i 5 PPIS wskazał, że pytania dotyczące wpływu składników szczepionek na organizm człowieka, możliwych reakcji alergicznych oraz o technologie produkcji (linie komórkowe z aborcji) należy kierować do Inspektora Nadzoru Farmaceutycznego. Ponadto poinformowano, że w aktualizowanych przez producenta ulotkach dołączonych każdorazowo do preparatu znajduje się szczegółowo opisany skład szczepionki. Odnośnie zagadnienia poruszonego w pytaniu nr 6 wskazano, że aktualna sytuacja epidemiologiczna opracowywana jest na podstawie zgłoszeń przesyłanych przez lekarzy rodzinnych (formularz "Zgłoszenie podejrzenia lub rozpoznania zakażenia lub choroby zakaźnej - ZLK 1") oraz meldunków epidemiologicznych przesyłanych przez PSSE w systemie dwutygodniowym i kwartalnym do Państwowego Zakładu Higieny. Główny Inspektor Sanitarny po zasięgnięciu opinii Rady Sanitarno-Epidemiologicznej opracowuje w postaci Komunikatu Program Szczepień Ochronnych, który ogłoszony jest w Dzienniku Urzędowym Ministra Zdrowia - rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 849, z póżn. zm.). Udzielając odpowiedzi na pytanie nr 7 wyjaśniono, że lekarz rodzinny na podstawie dostępnych badań i zebranego wywiadu, a także informacji uzyskanych od lekarza specjalisty ocenia stan zdrowia dziecka i odracza lub dokonuje kwalifikacji do szczepień. Zatem pytania dotyczące wykonywania badań nowonarodzonych dzieci w kierunku odporności oraz badań kwalifikacyjnych do szczepień należy kierować do lekarzy sprawujących opiekę nad noworodkiem, a w przypadku dalszych wątpliwości można udać się do Punktu Konsultacyjnego do spraw szczepień ochronnych działających w każdym mieście wojewódzkim. Dla województwa [...] Punkt Konsultacyjny znajduje się w P. przy ul. [...], gdzie po umówieniu wizyty rodzice osobiście mogą porozmawiać na temat swoich obaw ze specjalistami w dziedzinie pediatrii i wakcynologii. Przy pytaniu nr 8 organ wyjaśnił, że brak jest przepisów prawnych dotyczących obowiązku kontroli sądowej rejestrów NOP. Odnośnie pytania nr 9 wskazano, że organ inspekcji sanitarnej nie zna żadnych przepisów, które określałyby konsekwencje prawne w przypadku stwierdzenia ciężkiego NOP. Z kolei pytania dotyczące wycofania produktów leczniczych (np. partii szczepionek) należy kierować do Głównego Inspektora Farmaceutycznego, jako organu właściwego w tym zakresie. Przy odpowiedzi na pytanie nr 10 wskazano, że kwestia odroczenia od szczepień dziecka uzależniona jest od decyzji lekarza, który na podstawie badania kwalifikacyjnego kwalifikuje do szczepień lub odracza dziecko od szczepień czasowo lub na stałe. Odpowiadając na pytanie z jakiej statystyki wynikają dane, którymi dysponuje PPIS (pytanie nr 11) wskazano, że dane dotyczące wystąpienia NOP wynikają ze zgłoszeń przesyłanych przez lekarzy, którzy rozpoznali NOP. Kolejno wyjaśniono, że obowiązek gromadzenia prze organy inspekcji sanitarnej danych dotyczących NOP został wprowadzony rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 22 grudnia 1975 r. (Dz. U. z 1976 r., nr 1, poz. 8 ze zm.) w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych. Natomiast zgodnie z rozporządzeniem z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych i kryteriów ich rozpoznawania (Dz. U. z 2010 r., nr 254, poz. 1711 ze zm.), dane zawarte w powiatowym rejestrze niepożądanych odczynów poszczepiennych przechowywane są przez okres 10 lat (pytanie nr 12). Następnie organ wyjaśnił, że nie dysponuje wiedzą na temat zasad szczepień w innych krajach UE, albowiem Unia Europejska nie narzuca krajom członkowskim jednakowych zasad szczepień. Szczepienia w UE uzależnione są od sytuacji epidemiologicznej oraz zamożności państw, a także od nakładów finansowych przeznaczonych na ten cel w budżetach centralnych i regionalnych oraz od sposobu refundowania kosztów ich realizacji (pytanie nr 13). Wskazano również, że w związku ze swobodnym przepływem osób w ramach krajów UE oraz w ramach strefy Schengen dzięki wysokiej wyszczepialności stanowiącej ochronę przed zachorowaniem na poszczególne choroby, nie ogłoszono w Polsce epidemii (pytanie nr 14). W odpowiedzi na pytanie nr 15 organ wyjaśnił, że według danych PZH odnotowane zostały jedynie pojedyncze ogniska zachorowań na odrę osób nieszczepionych wśród obcokrajowców przebywających na terenie Polski. Odnosząc się do pytania nr 16 wskazano z kolei, że zgłoszenie NOP jest ustawowym obowiązkiem lekarza lub felczera. Podniesiono przy tym, że PPIS nie posiada kompetencji do podważania orzeczeń lekarskich dotyczących rozpoznania NOP. Zgodnie z przepisami PPIS prowadzi nadzór nad realizacją obowiązkowych szczepień, których wykonanie odroczyć może wyłącznie lekarz na podstawie lekarskiego badania kwalifikacyjnego. Udzielając odpowiedzi na pytanie nr 17 wyjaśniono, że moc wiążąca wyroków ETPC dotyczy przede wszystkim relacji inter partes. Literalna wykładnia art. 46 ust. 1 EKPC wskazuje bowiem na związanie wyrokiem Trybunału obu stron postępowania, wobec czego wskazany wyrok wiąże Słowację, a nie Polskę. Dalej PPIS wskazał, że nie posiada informacji, czy w związku z jego działalnością została już skierowana skarga do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (pytanie nr 18). Odpowiadając na pytanie nr 19 wskazano, że Program Szczepień Ochronnych (PSO) wskazuje optymalny wiek dziecka dla poddania poszczególnych rodzajów i dawek szczepionek. Specjaliści w dziedzinie szczepie określili optymalny harmonogram szczepień ochronnych zawarty w PSO, ponadto określa on dokładnie ilość i miejsce podania jednoczasowo szczepionek. Zapytanie dotyczące norm bezpieczeństwa i interakcji pomiędzy szczepionkami należy skierować do Inspektora Nadzoru Farmaceutycznego. Dzieci, które nie zostały zaszczepione zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych w celu wykonania zaległych szczepień będą miały ustalony przez lekarza indywidualny kalendarz szczepień z uwzględnieniem kolejności podawanych preparatów szczepionkowych oraz odstępów pomiędzy dawkami. Końcowo organ wyjaśnił, że inspekcja sanitarna nie wydaje żadnego "aktu władczego w zakresie medycyny i warunkowania innych czynności". Organy inspekcji sanitarnej nie wydają żadnych decyzji administracyjnych w zakresie uchylania się od obowiązku wykonania zaległych szczepień ochronnych. W związku z uchylaniem się od obowiązku szczepień, organy inspekcji sanitarnej wystosowują jedynie wezwania do wykonania obowiązku szczepień oraz upomnienia, na podstawie których wzywają opiekunów do szczepień ochronnych pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego w administracji. Jako organ właściwy do prowadzenia egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym (wykonania obowiązku szczepień) jest wojewoda zgodnie z treścią art. 20 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm.). W dniu [...] r. B. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., zarzucając mu naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 u.d.i.p. przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. Wobec tego skarżąca wniosła o (1) zobowiązanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; (2) orzeczenie, że bezczynność w prowadzeniu postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; (3) wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości oraz (4) zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że organ administracji publicznej nie udostępnił w pełni żądanej informacji. Na pytanie, czy w Polsce przeprowadza się badania nowonarodzonych dzieci w celu stwierdzenia czy dziecko narodziło się z wrodzoną obniżoną odpornością, organ odpowiedział wymijająco. Skarżąca przed podaniem szczepionki dziecku nie miała możliwości zapoznania się z ulotką. Lekarz nie wspomniał o zagrożeniu spowodowanym możliwością wystąpienia u dziecka problemów z odpornością, co jest bezwzględnym przeciwskazaniem do szczepień, a ostrzega o tym w charakterystyce produktu leczniczego BCG-10 producent preparatu. Jedyną możliwością wykrycia wrodzonych zaburzeń odporności jest wykonanie badań labolatoryjnych, które nie są przeprowadzane. Niewiedza rodziców, która wynika z braku dostępu do ulotek, wykorzystana jest do tego, aby uzyskać zgodę na zabieg. Nikt nie wspomniał, że można odroczyć podanie tej szczepionki do czasu konsultacji w punkcie konsultacyjnym. W odpowiedzi na skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie wskazując, że udzielił w terminie wyczerpującej odpowiedzi zarówno w kwestiach prawnych, jak i merytorycznych. Natomiast w kwestiach nieleżących w zakresie kompetencji organu podano informację, w jakich specjalistycznych jednostkach można uzyskać odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w zakresie udostępnienia B. H. określonych we wniosku z dnia [...] r. informacji mających jej zdaniem status informacji publicznych. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie i terminie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3109/12 – wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jak wynika przy tym z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p., od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: (1) organy władzy publicznej; (2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; (3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; (4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; (5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości, że skarżąca była zgodnie z art. 2 u.d.i.p. podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...], mający – zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1261 ze zm.; dalej w skrócie "u.P.I.S.") – status organu rządowej administracji zespolonej w powiecie, jest organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc podmiotem zobowiązanym do udostępniania posiadanych informacji publicznych. Rozważając z kolei przedmiotowy aspekt sprawy, a więc czy żądana informacja stanowi informację publiczną należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca domagała się udzielenia informacji w zakresie szczegółowo przedstawionym we wstępnej części niniejszego uzasadnienia – obejmującym 20 pytań. Z kolei z uzasadnienia skargi wynika, że ostatecznie skarżąca zgłosiła konkretne zastrzeżenia co do sposobu załatwienia jej wniosku jedynie w zakresie pytania nr 7. Zdaniem Sądu, mając na względzie wcześniejsze uwagi, należy stwierdzić, że – wbrew twierdzeniu skarżącej – organ należycie wywiązał się z obowiązku udostępnienia posiadanej informacji publicznej. Po pierwsze, organ odniósł się merytorycznie do wszystkich zadanych przez skarżącą pytań, nie pozostawiając żadnego z nich bez odpowiedzi. Po drugie, część pytań dotyczyła spraw nienależących do właściwości Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (pytania nr 4, 5, 10 i 19), a także nie wszystkie żądane informacje podlegały udostępnieniu w trybie wnioskowym przewidzianym w u.d.i.p., a co za tym idzie – organ nie był zobowiązany do ich udostępnienia (pytania nr 6, 8, 9, 13, 14, 16 i 17). Mimo wszystko jednak organ w szerokim zakresie to uczynił. Po trzecie, w pozostałym zakresie – tj. co do pytań nr 1–3, 7, 11, 12, 15, 18 i 20 – żądane informacje stanowiły informację publiczną, która w sposób prawidłowy została udostępniona przez organ. Odnosząc się do pytań dotyczących spraw nienależących do właściwości Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego należy wskazać, że – jak słusznie zauważył organ – pytania o wpływ składników szczepionek na organizm człowieka, technologie ich produkcji oraz dotyczące norm bezpieczeństwa i interakcji pomiędzy szczepionkami skarżąca winna była skierować do Inspektora Nadzoru Farmaceutycznego (pytania nr 4 i 5 i 19). Z kolei kwestia odroczenia od szczepień dziecka uzależniona jest od indywidualnej decyzji lekarza (pytanie nr 10). Przechodząc do pytań, które nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy, w tym pytania 6, należy wskazać na potrzebę odróżniania informacji dotyczących sytuacji epidemiologicznej kraju – które, jako należące do obowiązków inspekcji sanitarnej zgodnie z art. 5 pkt 1 u.P.I.S. w zw. z art. 24 ust. 1 i nast. ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2018 r., poz. 151; dalej: "u.z.ch.z."), stanowią informację publiczną – od informacji o procedurze zbierania tych informacji, jak i podmiotach uczestniczących w tej procedurze. Ta ostania kwestia wynika bowiem z przepisów u.z.ch.z. W istocie więc analizowane pytanie skarżącej zmierzało do uzyskania informacji o obowiązujących przepisach prawa, która to informacja nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. (por. wyroki WSA: z 12.03.2015 r, II SAB/Wa 989/14, z 27.05.2013 r., II SAB/Wa 79/13, z 11.02.2011 r., II SAB/Wa 347/10; por. też I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, uw. 6 do art. 6, s. 137). Dostęp do treści aktów prawnych (z wyjątkiem aktów nieogłoszonych i ich projektów) regulowany jest odrębnym aktem prawnym, tj. ustawą z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1523), która w tym zakresie, jako lex specialis, wyłącza stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Powyższe uwagi należy odpowiednio odnieść także do pytań nr 8 i 9, dotyczących kwestii podlegania rejestru zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych kontroli sądowej oraz skutków prawnych stwierdzenia ciężkiego NOP. Co zaś się tyczy pytania nr 13 – dotyczącego informacji o obowiązkowych szczepieniach obowiązujących w krajach Unii Europejskiej – stwierdzić należy, że odpowiedź na tak sformułowane pytanie nie mieści się w pojęciu informacji publicznej i nie daje się przyporządkować żadnej z kategorii wskazanych przykładowo w art. 6 u.d.i.p. Treść regulacji prawnych dotyczących szczepień obowiązujących w innych krajach UE, w ramach ich prawa krajowego, nie została wytworzona przez polskie władze publiczne i nie odnosi się do polskich władz publicznych, czy też wykonywania władzy publicznej lub gospodarowania mieniem publicznym. Wymogu przeprowadzania przez PPIS analiz prawa obcego nie sposób wyprowadzić z jakiegokolwiek przepisu u.d.i.p., ani przepisów ustaw szczególnych (por. wyroki WSA: z 14.09.2017 r., II SAB/Po 99/17; z 05.10.2017 r., IV SAB/Po 50/17). Konsekwentnie, analogicznej oceny należało również dokonać w odniesieniu do pytania nr 14, albowiem odpowiedź na nie także wymaga m. in. znajomości przepisów obowiązujących w poszczególnych krajach UE (w zakresie obowiązkowości/ dobrowolności określonych szczepień w tych krajach). Odnosząc się z kolei do pytań nr 16 i 17 wskazać należy, że również one nie dotyczą informacji mieszczących się w pojęciu informacji publicznej, gdyż nie odnoszą się do określonych faktów, zjawisk lub złożonych oświadczeń, lecz do nieuzewnętrznionego stanu "świadomości" lub "wiedzy" organu na temat, odpowiednio, stanowisk wyrażanych przez niektórych przedstawicieli nauki co do występowania nieodnotowywanych NOP oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu w przedmiocie obowiązkowych szczepień. Tymczasem wnioskiem o udzielenie informacji publicznej może być tylko pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Poza tym informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (por. wyroki NSA z dnia 25 marca 2003 r., II SA 4059/02; z dnia 7 marca 2012 r., I OSK 2445/11). W pozostałym zakresie żądane informacje zostały w sposób prawidłowy udostępnione przez organ. Odnosząc się w szczególności do kwestionowanej przez skarżącą odpowiedzi na pytanie nr 7 dotyczące przeprowadzania w Polsce badań nowonarodzonych dzieci w celu stwierdzenia, czy dziecko narodziło się z wrodzoną obniżoną odpornością należy wskazać, że w istocie skarżąca polemizuje z odpowiedzią organu i w skardze podnosi zarzuty kierowane do lekarza prowadzącego badanie kwalifikacyjne. Zarzuty te w swoje istocie nie są kierowane do inspekcji sanitarnej, która nie odpowiada za czynności dokonywane przez lekarza. Jednakże fakt, że organ odpowiedział wbrew oczekiwaniu skarżącej nie oznacza, że organ dopuścił się bezczynności. Końcowo należy wskazać, że wniosek skarżącej wpłynął do organu w dniu 1 grudnia 2017 r. (k. 195 akt adm.), a organ udzielił na niego odpowiedzi w dniu 14 grudnia 2017 r. (k. 198-202). Wobec tego należało uznać, że organ dochował terminu do udzielenia żądanej informacji stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Mając powyższe na uwadze ,Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.