II SAB/Po 62/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpatrzeniu w dniu 6 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na bezczynność Burmistrza Śmigla w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik

Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. E. B. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Śmigła w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego oraz budowie wiaty dla cieląt na działce nr [...] w S. W uzasadnienie skarżąca wskazała, że Burmistrz Śmigla nie wydał dotąd aktu administracyjnego dotyczącego wymienionej inwestycji, a nadto organ ten prowadził postępowanie znacznie rozciągnięte w czasie. Od dnia wniesienia przez nią sprzeciwu wobec tej inwestycji do dnia złożenia niniejszej skargi jej wniosek nie został rozpoznany w sposób prawidłowy, właściwy i obiektywny. Tym samym doszło również do przekroczenia maksymalnego terminu załatwienia sprawy. Opisane działanie organu administracji publicznej naraża przy tym skarżącą i jej rodzinę na przebywanie w warunkach szkodliwych dla zdrowia i życia ze względu na planowaną rozbudowę gospodarstwa rolnego o wybieg dla zwierząt i jego modernizację w niewielkiej odległości od jej budynku mieszkalnego. Przedsięwzięcie to doprowadzi do znacznej uciążliwości w zakresie hałasu i zapachu oraz do emisji szkodliwych związków do powietrza. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Śmigla wniósł o odrzucenie skargi, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku – o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ administracji publicznej wyjaśnił, że postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego na działce nr [...] w S. jest w toku. Sprawa ta została przekazana do ponownego rozpatrzenia Burmistrzowi Śmigla w dniu [...] lutego 2014 r., na skutek uchylenia wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 listopada 2013 r. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lipca 2013 r. i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Śmigla z dnia [...] marca 2013 r. Aktualnie organ prowadzi uzupełniające postępowanie dowodowe, zgodnie z zaleceniami zawartymi w powyższym wyroku. Strony postępowania są przy tym bieżąco informowane o podejmowanych czynnościach, jak i o przedłużeniu terminu ustawowego na wydanie decyzji. Burmistrz S. zaznaczył jednocześnie, że w niniejszej sprawie nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia, wobec czego skarga z dnia [...] czerwca 2014 r. powinna być odrzucona. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. skarżąca E. B. została wezwana przez Sąd do wykazania, że wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, tj. przed wniesieniem skargi z dnia [...] czerwca 2014 r. wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. W odpowiedzi na wezwanie Sądu w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. E. B. podniosła, że wskazana przez nią sprawa była już rozpoznawana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Ponadto skarżąca zaznaczyła, że organ administracji publicznej prowadzi postępowanie bez uwzględnienia stwierdzonych dotychczas nieprawidłowości, nie reaguje na samowolne działania inwestora oraz nie wyjaśnia przekonująco przyczyny przedłużania terminu załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ustawodawca wyjaśnia zarazem w art. 52 § 2 p.p.s.a., że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, trzeba najpierw wskazać, że postępowanie, do którego odnosi się skarga, dotyczy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. Tym samym zastosowanie w ramach tego postępowania znajdują w szczególności przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a."). Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w ustawie lub w dodatkowym terminie wskazanym przez organ administracji publicznej stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika przy tym z art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.), organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wójt, burmistrz albo prezydent miasta, wobec którego organem wyższego stopnia jest w świetle art. 17 pkt 1 k.p.a. właściwe samorządowe kolegium odwoławcze. Tym samym należy uznać, że skarżąca dysponowała środkiem zaskarżenia w postaci zażalenia na niezałatwienie przez Burmistrza Śmigla sprawy w terminie. Jak wynika jednak z pisma z dnia [...] lipca 2014 r., takie zażalenie nie zostało nigdy złożone (k. 20 akt sądowych). Trzeba więc konsekwentnie stwierdzić, że skarżąca nie wyczerpała dostępnych jej środków zaskarżenia, co z kolei oznacza, że skarga z dnia [...] czerwca 2014 r. (k. 8-9 akt sądowych) okazała się niedopuszczalna i jako taka na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Sąd pragnie na marginesie wyjaśnić, że zażalenie na bezczynność organu administracji publicznej nie może być utożsamiane z odwołaniem od decyzji wydanej przez ten organ lub ze skargą wniesioną na decyzję organu wyższego stopnia. Wymienione środki różnią się bowiem przedmiotem zaskarżenia. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 52 § 1 i 2, art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik