II SAB/Po 317/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. B. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 17 listopada 2025 r. G. S. w imieniu V. B. wniosła za pośrednictwem platformy e-PUAP skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 stycznia 2026 r. pełnomocnik strony został wezwany do złożenia – w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania – pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wykazania, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: "p.p.s.a.") mogących reprezentować skarżącą w postępowaniu sądowym, pod rygorem pominięcia jego czynności w charakterze pełnomocnika. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 5 stycznia 2026 r., jednak pozostało bez odpowiedzi. W związku z nienadesłaniem pełnomocnictwa przez pełnomocnika Sąd uznał, że skarżąca działa w sprawie samodzielnie i w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 stycznia 2026 r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania, przez podpisanie skargi (na załączonej do wezwania kopii) bądź przesłanie do Sądu skargi w formie dokumentu elektronicznego podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, zawierającym adres elektroniczny, pod rygorem odrzucenia skargi. Wraz z tym wezwaniem do skarżącej zostało także nadane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 stycznia 2026 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z uwagi na niemożność jej doręczenia, została złożona w placówce pocztowej w dniu 23 stycznia 2026 r. na okres 7 dni z adnotacją o jej niedoręczeniu, o czym powiadomiono skarżącą umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórnie przesyłkę awizowano w dniu 2 lutego 2026 r. Ponieważ skarżąca po upływie ustawowego terminu nie odebrała przedmiotowej przesyłki, urząd pocztowy zwrócił ją do Sądu w dniu 10 lutego 2026 r. z adnotacją "nie podjęto w terminie". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwanie zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. z dniem 6 lutego 2026 r. Wezwania pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że wobec braku odpowiedzi pełnomocnika na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej, Sąd aby nie pozbawić strony prawa do sądu uznał, że skarżąca działa w sprawie samodzielnie. W tej sytuacji koniecznym stało się wezwanie skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika natomiast, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak przy tym wynika z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie wraz z pouczeniem o treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zostało doręczone skarżącej w dniu 6 lutego 2026 r. w trybie doręczenia zastępczego, co szczegółowo opisano we wcześniejszej części uzasadniania. Oznacza to, że termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał skarżącej w dniu 13 lutego 2026 r. Skoro w tym terminie skarżąca nie nadesłała podpisanej przez siebie skargi, skarga podlegała odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dalej, zgodnie z treścią przepisu art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a takim pismem jest skarga złożona w niniejszej sprawie, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro więc skarga V. B. nie została opłacona, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 stycznia 2026 r. została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zostało doręczone skarżącej wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi, a więc w dniu 6 lutego 2026 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał zatem skarżącej w dniu 13 lutego 2026 r. W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.