II SAB/Po 148/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 25 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. H. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę

Skarżąca E. H. wniosła w dniu 01 września 2023 r. (data wpływu do organu) skargę na bezczynność w sprawie wydania warunków zabudowy. Uzasadniając skargę E. H. wyjaśniała, że wnosi o wydanie decyzji zgodnej z wytycznymi Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] oraz przyznanie odszkodowania. Równocześnie skarżąca wskazała, że podtrzymuje swoją skargę z dnia 21 sierpnia 2023 r. Odpowiadając na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że rozstrzygnął już sprawę wydając w dniu 25 sierpnia 2023 r. decyzję odmawiająca ustalenia warunków zabudowy, a skarżąca wniosła od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak stanowi przepis art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wskazaną w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt II OPS 5/19, Baza NSA, wyjaśnił, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie bezsporne jest to, że Burmistrz Miasta decyzją z dnia 25 sierpnia 2023 r. rozstrzygnął sprawę wydające decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy, kończąc tym samym postępowanie. Stanowiło to przeszkodę do wniesienia skargi, z uwagi na powołaną powyżej uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd zauważa, że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości wniesienia skargi na bezczynność, w której Sąd mógłby nakazać organowi I instancji wydanie decyzji zgodnej z wcześniejszą decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] oraz przyznania odszkodowania z tytułu wydania decyzji o innej treści, niż żądana przez stronę. Na marginesie Sąd wskazuje, że wcześniejsza skarga na bezczynność Burmistrza Miasta (data wpływu do organu: 21 sierpnia 2023 r. ) została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Po [...] i zostanie rozpoznana w odrębnym postępowaniu. Mając powyższe na względzie, wobec stwierdzonej niedopuszczalności skargi na przewlekłość prowadzenia postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.