II SAB/Lu 3/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 marca 2021 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w L. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Pismem z 16 listopada 2020 r. Fundacja [...] (dalej jako: skarżąca lub Fundacja) wniosła skargę na bezczynność Starosty Powiatu Lubartowskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że pismem z 31 października 2020 r., za pośrednictwem platformy e-PUAP, zwróciła się z wnioskiem do Starosty o udostępnienie informacji publicznej w postaci wykazu środków pozyskanych w latach 2019-2020 od poszczególnych gmin należących do powiatu lubartowskiego na poczet wsparcia Szpitala Powiatowego w Lubartowie z podziałem na: rok, gmina, kwota wsparcia, cel wsparcia. W ocenie Fundacji, ponieważ to Powiat jest organem prowadzącym Szpital, Zarząd Powiatu nadzoruje działalność Szpitala, a Rada Powiatu zatwierdza jego sprawozdania finansowe, Starosta jest właściwym adresatem pytania. W odpowiedzi na wniosek Fundacji, Starosta stwierdził, że nie posiada takich informacji. W ocenie skarżącej jest to odpowiedź niezrozumiała, w szczególności nie wynika z niej, czy Starosta nie posiada tych informacji, czy uznał się za organ niewłaściwy do ich udzielenia. W tej sytuacji powinien jednak przekazać wniosek do właściwego organu. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu Starosta stwierdził, że nie posiada informacji publicznej w postaci wykazu środków pozyskanych we wskazanych latach od poszczególnych gmin na potrzeby wsparcia SP ZOZ w Lubartowie. Informacje te nie były nigdy pozyskane przez Powiat, Starosta nie ma też wiedzy, gdzie wnioskodawca może te informacje uzyskać. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie można Staroście Lubartowskiemu zarzucić bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącej z 31 października 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Należy na wstępie przypomnieć, że bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji żadnej z czynności określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, ze zm.; dalej jako: u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Informacje o środkach przekazywanych przez podmioty publiczne (gminy) na rzecz podmiotu realizującego zadania publiczne (samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej) bez wątpienia stanowią informację o sprawach publicznych, a zatem są informacją publiczną. Nie ulega również wątpliwości, że Starosta jako organ władzy publicznej jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, pod warunkiem jednakże, że jest w jej posiadaniu (art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.d.i.p.). Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i nie może być utożsamiane z prawem do inicjowania działań (wyjaśniających, kontrolnych), mających na celu wytworzenie informacji jakościowo nowej (por. wyrok WSA w Warszawie z 27 kwietnia 2020 r., II SAB/Wa 845/19). Skuteczne zarzucenie bezczynności Staroście wymagałoby wykazania, że Starosta, będąc w posiadaniu żądanych przez Fundację informacji publicznych, nie udostępnił ich, ani nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji. W ocenie Sądu odpowiedź Starosty na wniosek Fundacji jest uzasadniona – Starosta nie jest organem posiadającym żądane informacje, wniosek został skierowany do niewłaściwego podmiotu. Obowiązku posiadania i udostępnienia żądanych informacji nie można wywieść z niespornego faktu, że to Powiat Lubartowski jest organem założycielskim SP ZOZ w Lubartowie. W świetle przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r., poz. 295, ze zm.; dalej jako: u.d.l.) samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej ma osobowość prawną (art. 50a u.d.l.), jest zatem odrębnym podmiotem prawnym od jednostki samorządu terytorialnego, która go utworzyła. Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie (art. 51 u.d.l.), pokrywa z posiadanych środków i uzyskiwanych przychodów koszty działalności i reguluje zobowiązania (art. 52 u.d.l.), podstawą jego gospodarki jest plan finansowy ustalany przez kierownika (art. 53 u.d.l.). Żaden przepis ustawy nie wskazuje na to, aby Starosta Powiatu dysponował szczegółowymi informacjami dotyczącymi konkretnych, jednostkowych dochodów (przychodów) uzyskiwanych przez SP ZOZ w Lubartowie. Należy wskazać, że kierownik samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej każdego roku sporządza i udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej raport o sytuacji ekonomiczno-finansowej samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu do sporządzenia rocznego sprawozdania finansowego. Raport jest przygotowywany na podstawie sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy i zawiera w szczególności analizę sytuacji ekonomiczno-finansowej za poprzedni rok obrotowy, prognozę sytuacji ekonomiczno-finansowej na kolejne trzy lata obrotowe wraz z opisem przyjętych założeń oraz informację o istotnych zdarzeniach mających wpływ na sytuację ekonomiczno-finansową samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej (art. 53a ust. 1 i 2 u.d.l.). Raport zawiera analizę opartą na określonych wskaźnikach ekonomiczno-finansowych, a nie szczegółowe informacje o konkretnych dochodach (przychodach) SP ZOZ, w szczególności nie ma w nim danych o tego rodzaju przysporzeniach jak konkretne darowizny od konkretnych podmiotów (zob. rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 12 kwietnia 2017 r. w sprawie wskaźników ekonomiczno-finansowych niezbędnych do sporządzenia analizy oraz prognozy sytuacji ekonomiczno-finansowej samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej; Dz. U. z 2017 r., poz. 832). Z kolei z postanowień Statutu SP ZOZ w Lubartowie (§ 10 ust. 4; załącznik do uchwały Nr VI/46/15 Rady Powiatu w Lubartowie z dnia 27 maja 2015 r. w sprawie nadania Statutu Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w Lubartowie; Dz. Urz. Woj. Lubelskiego z 2015 r., poz. 2034) wynika, że plan finansowy Zakładu zatwierdza Rada Powiatu. Również z tego przepisu nie sposób wywieść tezy, że to Starosta dysponuje szczegółowymi informacjami na temat darowizn uzyskanych przez SP ZOZ w poszczególnych latach. Plan finansowy odnosi się do przyszłych, planowanych przychodów i wydatków jednostki, ujętych w sposób globalny, nie jest szczegółowym przedstawieniem konkretnych przychodów już osiągniętych (ze wskazaniem źródła i konkretnej kwoty każdego przychodu) czy konkretnych wydatków już dokonanych. Plan finansowy nie zawiera zatem informacji, jakie żąda Fundacja. W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, że podmiot publiczny musi uwiarygodnić, iż nie posiada żądanej informacji publicznej, aby nie pozostawać w stanie bezczynności w jej udostępnieniu. Sąd jest natomiast zobowiązany do oceny, czy prawdopodobne jest, że podmiot zobowiązany żądanej informacji nie posiada (por. wyroki NSA: z 24 listopada 2009 r., I OSK 851/09; z 27 marca 2012 r., I OSK 156/12; z 31 stycznia 2013 r., I OSK 2571/12). W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z przedstawionej analizy, nie ma przepisów, wskazujących na to, że Starosta dysponuje informacjami, których dotyczy wniosek Fundacji. Skoro Starosta nie jest podmiotem posiadającym żądane informacje, nie był zobowiązany do ich udostępnienia, odpowiedź na wniosek w postaci pisma z 6 listopada 2020 r., informującego, że nie posiada informacji jest prawidłową reakcją, nie można organowi zarzucić bezczynności. W świetle ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych, w pełni podzielanego przez skład orzekający w rozpoznawanej sprawie, w takim przypadku nie jest dopuszczalne wydawanie decyzji administracyjnej, gdyż ustawodawca przewidział taką formę działania tylko w sytuacjach, kiedy organ umarza postępowanie w sprawie udostępnienia informacji (art. 14 ust. 2), albo kiedy odmawia udostępnienia informacji, czyli kiedy żądanie dotyczy danych lub dokumentów stanowiących informację publiczną, ale zachodzą wskazane w ustawie przesłanki odmowy udostępnienia (art. 16 u.d.i.p.). Wbrew argumentom [...], nie było podstaw do zastosowania art. 65 k.p.a. Taka jest specyfika spraw z zakresu udostępnienia informacji publicznej, że dopiero odmowa udostępnienia informacji (którą dysponuje dany podmiot) przybiera postać decyzji administracyjnej. W sytuacji, gdy nie ma podstaw do wydania decyzji administracyjnej, jak w rozpoznawanej sprawie, gdyż Starosta nie dysponuje żądaną informacją, nie ma podstaw do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie ma również podstaw do nakładania na Starostę obowiązku przekazania wniosku o udostępnienie informacji publicznej do właściwego podmiotu. Należy stwierdzić, że Fundacja w celu uzyskania informacji zawartych we wniosku z 31 października 2020 r. powinna zwrócić się bezpośrednio do SP ZOZ w Lubartowie lub do darczyńców, czyli poszczególnych gmin, gdyż to te podmioty dysponują żądanymi informacjami. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.