III SAB/Gl 257/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Asesor WSA Piotr Pyszny po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 marca 2021 r. sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępniania informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2) zobowiązuje organ do załatwienia wniosku w części nieobjętej pismem z dnia [...] r.; 3) zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 4) oddala skargę w pozostałym zakresie.

Pismem z 14.12.2020 r. M. D. – dalej strona, skarżąca,- wniosła na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018.r poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.) skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w załatwieniu wniosku z dnia 08.03.2020 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej w zakresie: 1. wysokości przyznanych nagród/premii w roku 2019 r. dla wszystkich zatrudnionych w UG [...] pracowników, gdzie prosiła o wskazanie imienia i nazwiska, stanowiska służbowego, wysokości, kwoty przyznanej gratyfikacji oraz jej uzasadnienia, (czyt. art. 36.3 ustawy o pracownikach samorządowych) . Zaznaczyła, że wnosi o pełną informację dla wszystkich pracowników nie tylko dla tych uznanych za funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu art. 116 Kk § 13 ust. 4. ale także dla tych pracowników, którzy mają nawet wąski zakres kompetencji decyzyjnej. W przypadku pracowników wykonujących wyłącznie czynności usługowe np sprzątaczka, konserwator , goniec wskazała iż prosi zamiast podania imienia i nazwiska opisać jako pracownik Nr 1, pracownik Nr 2 kwota zł, uzasadnienie przyznania nagrody, 2. wysokości nagród wypłaconych w roku 2019 r. kierownikom gminnych Jednostek organizacyjnych - osobno dla każdej osoby. Strona skarżąca organowi zarzuciła naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako; "udip") poprzez nieudostępnienie informacji publicznej w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 udip , i niepodanie powodów opóźnienia, uzasadniających wydłużenie terminu odpowiedzi na wniosek na zasadach art. 13 ust. 2 udip. Wobec powyższego wniesiono o: - zobowiązanie Organu do załatwienia wniosku poprzez udostępnienie informacji albo wydanie decyzji administracyjnej w sprawie; Stwierdzenie, że doszło do bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; Zasądzenie od Organu na moją rzecz zwrotu kosztów postępowania wedle norm przepisanych oraz zasądzenia określonej sumy pieniężnej. Strona wskazała, iż organ w rzeczonej sprawie uznał, że zakres wnioskowanych informacji stanowi informację publiczną przetworzoną i wydawał stosowne decyzje: 1. Decyzja znak [...] z dnia [...] r. uchylona decyzją SKO znak [...] z dnia [...] r. 2. Decyzja znak [...] z dnia [...] r. uchylona decyzja SKO znak Nr [...] z dnia [...] r. 3. Decyzja znak [...] z dnia [...] r. uchylona decyzją SKO znak Nr [...] z dnia [...] r. Ostania decyzja zostało doręczona organowi w dniu 28.09.2020 r. Zaznaczyła, iż w przypadku przekroczenia przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy, o tym, czy bezczynność/przewlekłość organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa nie decyduje sam tylko przedmiot sprawy, ale wszystkie okoliczności z tym związane, w tym także czas trwania bezczynności/przewlekłości. Wobec tego w jej ocenie bezczynność/przewlekłość o charakterze rażącego naruszenia prawa ma miejsce w sytuacji, gdy w sposób znaczący i jednoznaczny doszło do przekroczenia terminów określonych przepisami prawa na dokonanie danej czynności, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające winę organu za tę bezczynność co w sprawie ma miejsce. Organ odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż dniu 28.09. 2020 roku wpłynęła do Urzędu Gminy [...] decyzja z dnia [...] roku uchylająca w całości zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] w sprawie odmowy udzielenia informacji publicznej przekazując mocą tej decyzji sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Organ pierwszej instancji. Organ podniósł, iż w okresie 1.01.2020 roku do dnia 28.12.2020 roku wpłynęło do Urzędu Gminy łącznie 353 wniosków w trybie dostępu do informacji publicznej. Jednocześnie w tym samym okresie czasu wpłynęły łącznie 44 skargi i wnioski oraz 13 petycji o różnym zasięgu tematycznym co wymagało znacznego nakładu pracy przez pracowników Urzędu. W okresie od 28.09. 2020 roku do 31.12.2020 roku wpłynęło 79 wniosków w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdzie zdecydowana większość tych dokumentów jest autorstwa jednej osoby czyniącej sobie z tych narzędzi prawnych podstawę do nękania i dezorganizacji pracy Urzędu. W następstwie skumulowania przedmiotowych wniosków uszło uwadze organowi rozstrzygnięcie merytoryczne wniosku skarżącej, wpływ na to miała także sytuacja epidemiczna w kraju. W dniu 23.12.2020 roku udzielono skarżącej odpowiedzi we wnioskowanym zakresie. Zdaniem organu w sprawie z uwagi na wskazane okoliczności nie miało miejsca rażące naruszenia prawa przy stwierdzenia faktu bezczynności. Niezależnie od powyższych uwag organ zaznaczył, że przepisy udip w relacji pracodawca pracownik nie powinny podlegać przepisom tej ustawy. Zakres wniosku skarżącej pokrywa się z istotą wyrażoną ww. wyroku, bowiem przyznanie nagród pozostaje w ścisłej relacji pracodawca - pracownik. Organ wskazał, iż udzielił pismem z dnia 23.12.2020r odpowiedzi o następującej treści. W odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia 8 marca 2020 roku podaję wysokość przyznanych w 2019 roku nagród pracownikom Urzędu Gminy [...] oraz kierownikom gminnych jednostek organizacyjnych; Skarbnik Gminy J. G. 13500 zł, Sekretarz Gminy E. P. - 13.500 zł. Dyrektor [...] Z. S. 10.000 zł. Dyrektor [...] R. S. - 16.232 zł. Dyrektor [...] J. P. -5000 zł. Kierownik [...] E. F. - 13.500 zł. Dyrektor [...] Z. L. 5.000 zł. Dyrektor [...] M. S. - 4.000 zł, Dyrektor [...] – S. N. - 3.500 zł, pracownik nr 1 - 2.500 zł, pracownik nr 2 - 8.000 zł, pracownik nr 3 - 6.000 zł, nr 4 - 8.500 zł, pracownik nr 5 - 6.500 zł, pracownik nr 6 - 6.500 zł, pracownik nr 7 - 6.500 zł, pracownik nr 8 - 11.400 zł, pracownik nr 9 - 5,100 zł, pracownik nr 10 - 5.100 zł, pracownik nr 11 - 9.000 zł, pracownik nr 12 - 6.500 zł, pracownik nr 13 – 8500 zł, pracownik nr 14 - 2.800 zł, pracownik nr 15 - 5.000 zł, pracownik nr 16 - 4.300 zł, pracownik nr 17 - 5.300 zł, pracownik nr 18 - 10.500 zł, pracownik nr 19 - 4.800 zł, pracownik nr 20 - 3.800 zł, pracownik nr 21 - 3.800 zł, pracownik nr 22 - 3.300 zł, pracownik nr 23 - 4.000 zł, pracownik nr 24 - 4.000 zł, pracownik nr 25 - 2.000 zł. Nagrody zostały przyznane pracownikom urzędu, kierownikom jednostek organizacyjnych za dyspozycyjność w zakresie wykonywania pilnych i ważnych spraw, gotowość do wykonywania dodatkowych zadań, sumienne oraz rzetelne wypełnianie obowiązków służbowych, za realizację programów dla dzieci i młodzieży, szkoleń komputerowych dla seniorów, rzetelną i terminową realizację nałożonych zadań, w tym programów rządowych, przyjęcie do realizacji dodatkowego zadania. W piśmie procesowym z 26.01.2021r. strona podniosła, iż udzielona przez organ odpowiedź w dniu 23.12.2020 r. jest niepełna bowiem nie zawiera informacji o imionach i nazwiskach osób, które to w strukturach Urzędu Gminy [...] pełnią funkcje publiczne, mają związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji z art. 5 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazała iż w Regulaminie organizacyjnym Urzędu Gminy [...] dostępny na BIP wskazano kierownicze stanowiska, a to: 1. Kierownik Referatu Mieniania Komunalnego 2. Kierownik Referatu Zamówień Publicznych i Inwestycji 3. Kierownik USC 4. Radca prawny, 5. Samodzielne stanowisko ds. planowania przestrzennego i ochrony środowiska, 6. Samodzielne stanowisko ds. zarządzania kryzysowego, obrony cywilnej i spraw obronnych, 7. Samodzielne stanowisko ds. ewidencji działalności gospodarczej, kultury, sportu i zdrowia 8. Samodzielne stanowisko ds. gospodarki komunalnej . W zakresach obowiązku w/w stanowisk leży m. in. przygotowywanie decyzji administracyjnych a także wydawanie decyzji w myśl § 23 ust. 1 pkt 9 Regulaminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z art. 21 u.d.i.p. stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim podmiotowy i przedmiotowy, a wynikający z przepisów prawa obowiązek działania i podjęcia stosownego działania, a dopiero później, że obowiązku tego, w nakazanym terminie, organ nie wypełnia. Od niedziałania organu trzeba odróżnić sytuację, w której odpowiada on na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wskazując formę, sposób i termin udostępnienia żądanych informacji. Zatem jakikolwiek przejaw działania ze strony podmiotu zobowiązanego w sprawie o udostępnienie informacji publicznej wyklucza zarzut bezczynności (wyrok NSA z 11.09.2012 r., sygn. akt I OSK 1135/12; wyrok WSA w Szczecinie z 28.04.2011 r., sygn. akt II SAB/Sz 19/11, wszystkie powołane: orzeczenia.nsa.gov.pl). Warunkiem jednak wykluczenia zarzutu bezczynności jest to by stosowne działanie podjęte było w wymaganym u.d.i.p. terminie. W tego rodzaju sprawach, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Realizując powinności wynikające z ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ podejmuje dwojakiego rodzaju działania, a to załatwia sprawę w drodze czynności materialno-technicznej lub wydając decyzję. Czynnością materialno-techniczną (pismem) udziela żądanej informacji lub informuje o tym, że: wniosek nie znajduje oparcia w przepisach prawa, żądana informacja nie jest informacją publiczną, organ nie jest w posiadaniu informacji lub obowiązuje inny tryb udostępniania (np. BIP i itp.), nie ma podstaw do zastosowania trybu określonego w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Decyzję natomiast wydaje w przypadku: odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi na przesłanki ograniczające dostępność; odmowy udostępnienia informacji przetworzonej z powodu nie wykazania interesu publicznego; umorzenia postępowania, jeżeli wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji stosownie do art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Istotną jest również treść art. 13 u.d.i.p. w myśl którego udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. (ust. 2). W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżony organ – Wójt Gminy [...] jest podmiotem w świetle w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 udip., który mieści się w zakresie podmiotowym stosowania tej ustawy, w związku z czym zobowiązany jest do udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznych (art. 4 ust. 3 udip.). Zgodnie bowiem z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 udip zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Także informacja dotycząca wynagrodzeń w formie przyznanych nagród i premii w roku 2019 pracowników Urzędu Gminy pełniącym funkcje publiczne, w tym także pracowników nie mających statusu funkcjonariuszy publicznych jednak mających w zakresie czynności upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych stanowi informację publiczną. Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust. 1 udip każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Stosownie przy tym do treści art. 6 udip udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) oraz o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a). Informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacja o wysokości wynagrodzenia, nagród i premii wypłaconych osobom pełniącym funkcje publiczne nie podlega ograniczeniom na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy bowiem informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji (zob. wyrok NSA z 22 września 2016 r., I OSK 358/15, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wynagrodzenie jest bowiem rekompensatą za wykonywanie przez osobę pełniącą funkcję publiczną jej obowiązków służbowych, a wykonywanie tych obowiązków stanowi pełnienie funkcji publicznej (zob. wyrok NSA z 5 stycznia 2016 r., I OSK 3087/14, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Osoby wykonujące funkcje publiczne z momentem ich podjęcia muszą zaakceptować szerszy zakres ingerencji w sferze ich prywatności, niż w wypadku innych osób (por. wyroku TK z 20 marca 2006 r., sygn. akt K 17/05, opublikowano: OTK-A 2006/3/30). Powyższe potwierdza, że wniosek skarżącej w zakresie objętym skargą powinien zostać rozpoznany przez Wójta Gminy albo poprzez udzielenie pełnej informacji w formie czynności materialno – technicznej albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 udip bądź decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 udip. Z akt sprawy i odpowiedzi Wójta z 23.12.2020r. wynika, że Wójt nie udzielił skarżącej pełnej informacji na jej wniosek z 08.03.2020 r. dotyczący wypłaty nagród premii ich wysokości pracowników Urzędu Gminy w tym także, pełniących funkcje publiczne za 2019r., wypłat nagród i ich wysokości wypłaconych w 2019r dla kierowników gminnych jednostek organizacyjnych – osobno dla każdej z osób. Należy przy tym dodać, że pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" na gruncie u.d.i.p. obejmuje każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym, lub majątkiem Skarbu Państwa. Funkcję publiczną pełnią osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. Cechą wyróżniającą osobę pełniącą funkcję publiczną jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska M., Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2012, s. 87; a także wyroki NSA z dnia 8 lipca 2015 r., I OSK 1530/14; z dnia 20 września 2016 r., I OSK 168/16, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązkiem organu jest udzielenie informacji dotyczącej każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub wykonuje powierzone mu przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskuje wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym, nawet jeżeli nie wyraził on zgody na udzielenie takiej informacji. Wójt winien zatem w pierwszej kolejności prawidłowo ustalić katalog osób pełniących funkcje publiczne w podległym mu Urzędzie i w odniesieniu do tych osób udostępnić informacje w zakresie wniosku skarżącego. Wójt Gminy nie rozpoznał wniosku skarżącej zarówno w ustawowym terminie i w sposób pełny, który zwolniłby organ z zarzutu bezczynności. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 udip wynika, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do jej uzyskania. Z kolei, przepis art. 10 ust. 1 udip stanowi, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub w centralnym repozytorium jest udostępniana na wniosek. Powyższe regulacje odczytywane w związku z art. 13 ust. 1 udip pozwalają wyprowadzić jednoznaczny wniosek o związaniu organu treścią wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Przedstawienie informacji innej niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, co miało miejsce w niniejszej sprawie, świadczy o braku realizacji obowiązku nałożonego w art. 10 ust. 1 udip., a tym samym o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 62 – 63; S. Szuster (w) M. Kłaczyński, S. Szuster, Dostęp do informacji publicznej. Komentarz, Lex/el 2003 r., uwagi do art. 10). Zaznaczenia w sposób jednoznaczny wymaga okoliczność, iż po pierwsze ostatecznie informacja o wysokości przyznanych nagród, premii w 2019 r dla pracowników Urzędu Gminy [...] i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych została wydana w dniu 23.12.2020r., a zatem z uchybieniem terminu z art. 13 udip skoro wniosek strony datowany jest z dnia 08.03.2020 r. W myśl natomiast w/w regulacji udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2, który stanowi, iż jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. (ust. 2). Po drugie informacja udzielona jest niepełna albowiem pominięto w niej zakres informacji związanych z wysokością przyznanych nagród premii za 2019r wobec pracowników którzy posiadają określony zakres uprawnień pozwalający na wydawanie decyzji administracyjnych i w ten sposób pełnią funkcję publiczną. Jak już wyżej nadmieniono definicja “osoby pełniącej funkcję publiczną" na gruncie udip jest definicją szeroką i obejmuje każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Funkcję publiczną pełnią osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdził, że organ dopuścił się w przedmiotowej sprawie bezczynności. Jednocześnie Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z 08.032020 r. (objętego skargą), przy czym obowiązek ten organ zobowiązany jest wykonać w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi akt wraz z prawomocnym wyrokiem z uwzględnieniem powyższych wskazań. Oceniając natomiast stan faktyczny sprawy w odniesieniu do przesłanek z art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność nie nosi znamion rażącego naruszenia prawa. Rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1 a p.p.s.a., jest bowiem taki stan, w którym bez żadnej wątpliwości można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja rażącej bezczynności nie zaistniała, albowiem uwzględnienie wniosku skarżącego tylko w części wprawdzie i to dopiero w dacie 23.12.2020r poprzedzone było błędnym procedowaniem w sprawie, a wynikającym z faktu wydania trzech decyzji administracyjnych w toku kontroli instancyjnej uchylonych następnie przez SKO w K. i było wynikiem błędnej interpretacji przepisów przez ten organ. Z tych samym powodów Sąd nie znalazł także uzasadnionych podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o zasądzenie na jej rzecz od organu sumy pieniężnej w określonej przez Sąd wysokości, stąd w tym zakresie wniosek oddalił. Zasądzenie sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. jest bowiem dodatkowym środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który w ocenie sądu powinien być stosowany w szczególnie drastycznych w przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, w tego rodzaju sytuacji, gdzie oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego działania, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z prawa. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. ----------------------- 4/10