II SAB/Lu 113/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. - P. na bezczynność i przewlekłość postępowania Starosty Puławskiego w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

B. C. – P. (dalej także jako: "skarżąca") wniosła drogą elektroniczną, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność i przewlekłość postępowania Starosty Puławskiego w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej. Zarządzeniem z 11 sierpnia 2023 r. wezwano skarżącą do wskazania adresu ePUAP, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane do skarżącej pocztą tradycyjną, na adres widniejący w aktach administracyjnych. Przesyłka zawierająca ww. zarządzenie została skarżącej doręczona 29 sierpnia 2023 r. (k. 34 akt sprawy). Do dnia wydania niniejszego postanowienia przedmiotowe wezwanie nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu (§ 1a). Jak stanowi art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do treści art. 46 § 2d p.p.s.a., jeżeli pismo, o którym mowa w § 2a, nie zawiera adresu elektronicznego, sąd przyjmuje, że właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego, a gdy wniesiono je w innej formie i zawiera ono żądanie, o którym mowa w § 2c (doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej), doręczenie pism przez sąd następuje na adres wskazany zgodnie z § 2 pkt 1 lit. a. (tj. na podany w skardze adres zamieszkania, a w razie jego braku - adres do doręczeń, lub siedziby i adres stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła do sądu skargę w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu. Skarga nie zawierała adresu ePUAP. Zatem Sąd nie miał możliwości uczynić zadość nałożonemu na niego obowiązkowi wynikającemu z art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo, sąd doręcza jej pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Stąd wystosowano do skarżącej wezwanie, na adres tradycyjny, do wskazania adresu elektronicznego (adresu konta na platformie ePUAP), pod rygorem odrzucenia skargi. Skoro bowiem skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, to powinna spełniać wymogi formalne dla tej formy. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do jego treści, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nienadesłanie przez skarżącą na wezwanie Sądu adresu elektronicznego należy zatem uznać za nieuzupełniony brak formalny wniesionej skargi, co w konsekwencji obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.