II SAB/Łd 53/22

Dnia 11 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego postanawia: odrzucić skargę. a.bł.

Z. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosił o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 19 kwietnia 2022 r. skarżący został wezwany do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał pismo, w treści którego zawarł żądanie rozpoznania sprawy. Nie uzupełnił natomiast braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – dalej: "p.p.s.a." – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie spraw przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) – w skrócie: "k.p.a.". Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia do sądu administracyjnego bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w aktualnym stanie prawnym jest złożenie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wynika z akt sprawy skarżący został wezwany do wykazania, że przed złożeniem skargi do sądu wystąpił do organu wyższego stopnia z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie, skarżący nie złożył w tym zakresie stosownych dokumentów, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Skoro bowiem wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącemu 27 kwietnia 2022 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 4 maja 2022 r. Termin ten upłynął bezskutecznie. Na marginesie wskazać jedynie wypada, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wynika natomiast z akt sprawy skarżący wniósł skargę na bezczynność organu administracji bezpośrednio do sądu. W związku z tym skarga została wpisana do dziennika korespondencji DK pod nr 14/22 i przekazana Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zgodnie z art. 54 § 1-3 p.p.s.a. O przekazaniu skargi organowi administracji powiadomiono skarżącego. Po wykonaniu przez organ administracji obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sprawa ze skargi Z. S., o której mowa w piśmie II DK/Łd 14/22 z 17 marca 2022 r., na bezczynność Miasta Ł. – Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 53/22. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.