II SAB/Łd 40/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu 11 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 czerwca 2022 roku, II SAB/Łd 40/22 wydanego w sprawie ze skargi M. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza K. w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

II SAB/Łd 40/22 UZASADNIENIE Postanowieniem z 22 czerwca 2022 r., II SAB/Łd 40/22, wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza K. w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem tutejszego sądu, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem oraz o tym, że skarga kasacyjna, pod rygorem jej odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, a także o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono skarżącemu 28 czerwca 2022 r. (k. 114). W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wniósł do Sądu podpisane osobiście pismo opatrzone datą 12 lipca 2022 r., zatytułowane "skarga kasacyjna". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 czerwca 2022 r. o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, na które, stosownie do treści cytowanego wyżej przepisu art. 173 § 1 ustawy p.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 175 § 1 ustawy p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepis ten wprowadza w stosunku do skargi kasacyjnej wymóg formalny polegający na tym, że skargę kasacyjną może sporządzić jedynie adwokat lub radca prawny. Wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 ustawy p.p.s.a.), gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a ustawy p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że przez pojęcie "sporządzenie skargi kasacyjnej" należy rozumieć zarówno jej napisanie, jak i podpisanie, ponieważ to podpis wprost wskazuje osobę, która ją sporządziła (por. postanowienia: NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 859/04; z 15 maja 2008 r., II GSK 503/07). Jedynie podpis złożony pod skargą kasacyjną potwierdza z punktu widzenia sądu oceniającego jej dopuszczalność, że przy konstruowaniu tego środka zaskarżenia brał udział, zgodnie z obowiązkiem nałożonym przez art. 175 ustawy p.p.s.a., uprawniony fachowy podmiot (por. postanowienie NSA z 18 grudnia 2006 r., I FZ 548/06). Brak podpisu osoby składającej skargę jest co prawda brakiem usuwalnym, jednakże sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest zatem brakiem, który nie podlega uzupełnieniu i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 27 sierpnia 2010 r., II ONP 1/10; z 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11). Ze względu na wymagania stawiane skardze kasacyjnej, usprawiedliwione zasadą związania Naczelnego Sądu Administracyjnego jej podstawami, sporządzenie skargi kasacyjnej jest obwarowane przymusem adwokacko-radcowskim (art. 175 § 1-3 p.p.s.a.). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, umożliwiający sądowi drugiej instancji dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Ustawodawca, wprowadzając w art. 175 § 1-3 ustawy p.p.s.a. wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez prawnika profesjonalistę kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie, która nie zgadza się z zapadłym w jej sprawie orzeczeniem sądu pierwszej instancji, pomocy prawnej ze strony osób posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą (por. np. postanowienia NSA: z 8 stycznia 2014 r., II GZ 776/13; z 22 lipca 2014 r., I OSK 730/14; z 20 maja 2016 r., I FSK 2071/14; z 22 marca 2017 r., II OSK 1846/15). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego albo osoby wymienione w art. 175 § 2-3 ustawy p.p.s.a. z zachowaniem określonych wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka odwoławczego. Stosownie do art. 178 ustawy p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga kasacyjna M. P. opatrzona datą 12 lipca 2022 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi z 22 czerwca 2022 r. jest niedopuszczalna. Skarga kasacyjna nie została bowiem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący, który ją podpisał, nie wykazał natomiast, aby legitymował się uprawnieniami zawodowymi, które umożliwiają samodzielne jej sporządzenie. Z akt sprawy fakt posiadania przez skarżącego takich uprawnień w żaden sposób nie wynika. Podkreślić przy tym należy, że skarżący został pouczony o warunkach dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej (k. 105, pouczenie pkt 1- 3). Z tych wszystkich względów skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym sąd orzekł jak w postanowieniu.