II SAB/Łd 39/20

Dnia 9 września 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę [...] w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej udostępnienia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. A. P.

Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę [...] w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej udostępnienia nieruchomości. W treści skargi wskazał: "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone 21 lutego 2020 r.". Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 7 kwietnia 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do Sądu, wskazania numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący stwierdził, że Starosta był dwukrotnie wzywany do usunięcia naruszenia prawa, a wezwania noszą daty 20 lutego 2020 r. i 13 marca 2020 r. Ponadto wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 29 czerwca 2020 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny Łodzi zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm. – w skrócie "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Powyższy przepis statuuje zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, zgodnie z którą skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych. Zasada ta ma również zastosowanie w sprawach, w których przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. W świetle art. 37 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie. Jak wynika z art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: pkt 1 - do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; pkt 2 - do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W rozpoznawanej sprawie skarżący pomimo wezwania Sądu i pouczenia o ewentualnych skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych obowiązków, wskazał co prawda na dwa pisma z 20 lutego 2020 r. i 13 marca 2020 r. skierowane do organu przed wniesieniem skargi. Nie mniej jednak analiza akt administracyjnych wykazała, że skarżący oba wspomniane wyżej pisma skierował do Starosty [...], a nie do organu wyższego stopnia, którym w tym wypadku jest Wojewoda [...]. W tej sytuacji Sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i zobligowany był orzec o jej odrzuceniu. Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. A. P.