II SAB/Łd 204/25

Dnia 8 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Olejniczak, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Jarosław Czerw, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 kwietnia 2026 roku sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Starosty Pabianickiego w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. lp

A. P. w dniu 10 października 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty Pabianickiego w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący podniósł, że Starosta Pabianicki nie udzielił mu informacji na złożony przez niego wniosek w zakresie tego, komu został przekazany protokół graniczny sporządzony przez J. G. w dniu 8 marca 1982 r. z opisem wszystkich granic jego nieruchomości. Wnioskodawca w dalszej części skargi wskazał, że domagał się od Starosty Pabianickiego podania przepisu prawa, który może potwierdzić, że pojęcie opisu przebiegu granic w odniesieniu do protokołu granicznego nie dotyczy tylko opisu słownego granic, a w opisie przebiegu granic może nie być opisu słownego przebiegu granic. Skarżący wskazał także, że Starosta Pabianicki nie udzielił informacji: - jacy świadkowie widzieli, że skarżący był obecny podczas pomiaru jego działki nr [...] przez J. G.; - kto widział, że podpisywał protokół graniczny sporządzony przez J. G. w dniu 8 marca 1982 r.; - jaki biegły z zakresu grafologii wydał opinię świadczącą o tym, że w dniu 8 marca 1982 r. podpisał protokół graniczny wykonany przez J. G.. Ponadto skarżący wskazał, że domagał się udzielenia informacji: - czy osoba niefigurująca w bazie danych geodetów uprawnionych ma prawo wykonywać prace geodezyjne; - czy Starosta Pabianicki chce, aby w jego urzędzie znajdowały się dowody, dokumenty poświadczające nieprawdę, sporządzone przez geodetów niefigurujących w bazie geodetów uprawnionych, czy podejmie z urzędu działania w sprawie dokumentów sporządzonych przez J. G.; - gdzie znajduje się protokół graniczny sporządzony przez J. G. w dniu 8 marca 2012 r. z opisem wszystkich granic nieruchomości skarżącego; - czy Starosta Pabianicki weryfikuje wynik prac geodezyjnych, które przekazuje mu wykonawca; - czy w zbiorze danych Starostwa jest dowód (dokument) potwierdzający, że skarżący został zawiadomiony o pracach geodezyjnych wykonywanych na jego nieruchomości w dniu 8 marca 1982 r.; - czy przepisy prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowią o tym, aby właściciel nieruchomości, na której prowadzone będą prace geodezyjne, został poinformowany o terminie mających nastąpić prac geodezyjnych;- czy prace geodezyjne mogą być prowadzone potajemnie bez wiedzy i zawiadomienia właściciela nieruchomości o pracach geodezyjnych prowadzonych na jego nieruchomości. Dalej skarżący wskazał, że wnosił także o udzielenie informacji publicznej, czy Starosta Pabianicki podejmie z urzędu czynności w sprawie znajdujących się w jego urzędzie dokumentów geodezyjnych, poświadczających nieprawdę o skarżącym i jego nieruchomości, sporządzonych przez J. G. "rzekomego geodetę", który nie posiadał i nie posiada uprawnień geodezyjnych i nie figuruje w bazie danych geodetów uprawnionych. Ponadto skarżący wskazał, że domaga się udzielenia informacji publicznej: - w sprawie punktu 3. pisma Starosty Pabianickiego z dnia 3 października 2025 r., jaki konkretnie przepis prawa geodezyjnego stanowi o tym, że punkt graniczny może być wyznaczony w odległości ponad dwóch metrów od krawędzi nieruchomości; - czy Starosta Pabianicki widział gdzie został wyznaczony punkt graniczny numer [...] oraz czy widział gdzie znajduje się krawędź drogi ulicy [...]; - czy w zbiorze dokumentów Starostwa znajduje się mapa geodezyjna albo mapa geodezyjna z załamaniem linii w kierunku wschodnim w punkcie numer [...] z załamaniem linii granicznej. W odpowiedzi na skargę Starosta Pabianicki wniósł o jej odrzucenie. Jednocześnie organ wskazał, że w treści skargi z dnia 10 października 2025 r., skierowanej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, skarżący zarzucił Staroście Pabianickiemu bezczynność w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 ze zm.), dalej jako "u.d.i.p.". Skarżący w dniu 29 sierpnia 2025 r. skierował do Starosty Pabianickiego wniosek, w którym domagał się wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie "uchylania się przez Starostę Pabianickiego udzielenia mi informacji publicznej" w trybie u.d.i.p. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony przez skarżącego kolejnymi wnioskami z dnia 22 września 2025 r. i 26 września 2025 r. Starosta Pabianicki po analizie ww. wniosków, pismem z dnia 3 października 2025 r., znak: OR. 1431.72.2025 (załączonym do sprawy tutejszego Sądu o sygn. akt III SAB/Łd 60/25) udzielił wyczerpującej odpowiedzi na zadane pytania, tym samym nie było podstawy do wydania w tej sprawie decyzji administracyjnej na podstawie art. 16 ust 1 u.d.i.p. Organ podniósł także, że nie zgadza się z zarzutem bezczynności w sprawie udostępnienia informacji publicznej, gdyż na wszystkie kierowane przez skarżącego pisma w formie skargi, czy też żądania, odpowiedzi udzielane były z zachowaniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że skarżący wystąpił do Starosty Pabianickiego o udzielenie informacji publicznej wnioskami z dnia 29 sierpnia 2025 r. oraz 22 i 26 września 2025 r. Jakkolwiek w skardze wniesionej w niniejszej sprawie skarżący wspomina o wnioskach z dnia 22 i 26 września 2025 r., to zakres zarzucanego organowi nieudostępnienia informacji publicznej obejmuje także informacje zawarte we wniosku z dnia 29 sierpnia 2025 r. W takim też zakresie została rozpoznana niniejsza sprawa. Należy także dostrzec, że w badanej skardze zostało zawartych więcej pytań niż w ww. wnioskach. Te dodatkowe pytania nie mogą być przedmiotem rozpoznania przez Sąd w niniejszej sprawie. Istotą postępowania sądowego w tego rodzaju sprawie jest bowiem ocena sposobu załatwienia przez organ wniosku (wniosków) o udzielenie informacji publicznej. Jeśli wnioski (pytania) te nie były dotychczas przedstawione organowi administracji nie jest możliwa sądowa ocena sposobu ich załatwienia przez ten organ. Rekapitulując treść ww. wniosków o dostęp do informacji publicznej należy wskazać, że skarżący wniósł o udzielenie następujących informacji: 1. we wniosku z dnia 29 sierpnia 2025 r.: - "w jakim celu Starostwo Powiatowe w Pabianicach fałszywie informuje mnie że udostępniono mi dokumentację operatu [...] z opisem wszystkich granic mojej nieruchomości działki numer [...]"; - "gdzie, komu Starostwo Powiatowe w Pabianicach przekazało operat geodezyjny [...] z opisem wszystkich granic działki numer [...] mojej nieruchomości"; - w postaci "dowodu mogącego zaświadczyć o tym, że znajdujący się w Starostwie Powiatowym w Pabianicach operat geodezyjny [...] i protokół zawiera opis wszystkich granic mojej nieruchomości działki numer [...]"; - w postaci "dowodu świadczącego o tym, że J. G. prowadzący prace geodezyjne opisane w operacie nr [...] i spisujący protokół graniczny miał uprawnienia geodezyjne do wykonywania prac geodezyjnych" 2. we wniosku z dnia 22 września 2025 r.: - "informacji dotyczącej wezwania mnie do stawienia się na gruncie w sprawie prac geodezyjnych na mojej działce nr [...], kiedy poinformowano mnie o pracach geodezyjnych mających nastąpić w dniu 8 marca 1982 r., w którym dniu miesiącu i roku wysłano do mnie pisemne zawiadomienie, abym wziął udział w pracach geodezyjnych prowadzonych na mojej nieruchomości"; - "przedstawienia dowodu świadczącego o tym, że poinformowano mnie o pracach geodezyjnych prowadzonych na mojej nieruchomości działce nr [...] z opisem wszystkich granic mojej nieruchomości działki numer [...]"; 3. we wniosku z dnia 26 września 2025 r.: - "informacji publicznej o przyjęciu przez Starostwo Powiatowe w Pabianicach operatu technicznego numer [...] w sprawie wyznaczenia punktu granicznego 130 w odległości ponad 2 metrów od krawędzi drogi ulicy [...], w głębi mojej nieruchomości"; - jaki przepis, jakiego prawa mówi o tym, że punkt graniczny można wyznaczyć poza krawędzią jednej nieruchomości, a w głębi drugiej sąsiedniej nieruchomości". Z okoliczności sprawy wynika także, że organ w dniu 3 października 2025 r. wystosował do skarżącego odpowiedź na ww. wnioski o dostęp do informacji publicznej. Organ wskazał, że zarzuty skarżącego wobec ww. operatu technicznego nr [...], w szczególności protokołu granicznego z tegoż operatu były przedmiotem wielokrotnych wyjaśnień udzielanych skarżącemu. Informacje tegoż dotyczące zostały skarżącemu przekazane m.in. pismami z dnia 9 stycznia 2012 r. nr GK.6620.10.2013 oraz z dnia 22 kwietnia 2025 r. nr GK.6620.229.13.2025. Ponadto skarżący jako uprawniony podmiot, zgodnie z własnym wnioskiem nr GK.6642.2037.2011, otrzymał dokumentację ww. operatu technicznego, w tym kopie protokołu granicznego. Organ wskazał także, że kwestia uprawnień geodezyjnych J. G. - autora operatu technicznego nr [...] była przedmiotem wyjaśnień i wielokrotnego informowania skarżącego o treści dekretu z dnia 13 czerwca 1956 r. o państwowej służbie geodezyjnej i kartograficznej (Dz.U.1956.25.115 ze zm.). Informacja w tym zakresie została skarżącemu udzielona m.in. w piśmie z dnia 12 kwietnia 2012 r., nr GK.6640.20.2012, zawierając wskazanie o wymaganych kwalifikacjach osób wykonujących prace geodezyjne. Organ wskazał także w ww. odpowiedzi, że w piśmie z dnia 30 kwietnia 2025 r. nr 6620.229.14.2025.RF wyjaśnił już skarżącemu zasady wykonywania prac geodezyjnych przez podmioty wykonujące te prace na gruncie, wskazując odrębnie zakres obowiązków wykonawcy prac geodezyjnych i organu ewidencyjnego, w szczególności w zakresie zawiadamiania uczestników postępowania o podejmowanych czynnościach na gruncie. Następnie w pismach z dnia 25 marca 2013 r. nr GK.6620.55.2013 oraz 16 lipca 2025 r. nr GK.6620.178.2025.BO organ wyjaśnił skarżącemu kwestie wszczęcia postępowania administracyjnego wobec zarzutu skarżącego posługiwania się przez organ fałszywym operatem technicznym nr [...]. W udzielonej odpowiedzi odrębnie organ odniósł się do kwestii punktu granicznego 130 wskazując, iż został on wyznaczony w przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operacie technicznym nr [...], dotyczący wyznaczenia punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Oceniając zasadność skargi na bezczynność organu w tak opisanym stanie sprawy należy zauważyć, że – co do zasady – podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, ma prawo domagać się udostępnienia informacji publicznej w postaci wydanych w tym postępowaniu rozstrzygnięć na podstawie u.d.i.p. Z kolei zasady udostępniania danych z zasobu geodezyjnego i kartograficznego reguluje art. 40a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2024.1151 ze zm.), dalej jako "p.g.k.". Zgodnie z art. 40a ust. 1, ust. 2 i art. 40b p.g.k. organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny udostępniają materiały zasobu na zasadach określonych w przepisach ww. ustawy. Skarżący we wnioskach inicjujących niniejsze postępowanie nie domaga się jednak udostępnienia materiałów zasobu. Domaga się natomiast udostepnienia informacji o prowadzonych postępowaniach administracyjnych, ich wynikach, w szczególności podstawach ujawnienia określonych informacji w zasobie geodezyjnym prowadzonym przez organ. Do tak ujętych informacji nie ma zastosowania art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a w konsekwencji podstawą udostępnienia wnioskowanych informacji winny stanowić przepisy u.d.i.p., nie zaś ww. przepisy p.g.k. O zakwalifikowaniu bowiem określonej informacji decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Bez znaczenia jest to w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu danego organu skoro dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych i odnosiły się do tegoż organu bezpośrednio. Jeżeli zadania danego podmiotu mają na celu zaspokojenie powszechnych potrzeb obywateli i są istotne z punktu widzenia celów państwa, to nie można odmówić im przymiotu zadań publicznych. Przepis art. 6 u.d.i.p. zawiera katalog informacji, które należy kwalifikować jako informację publiczną, podlegającą – co do zasady - udostępnieniu. Nie jest to katalog zamknięty, gdyż wszelkie informacje spełniające cechy wskazanej już definicji winny być traktowane jako informacja publiczna. Z okoliczności sprawy wynika, iż informacje, których udostępnienia skarżący żądał we wnioskach z dnia 29 sierpnia 2025 r. i 22 września 2025 r., są informacjami, które już wcześniej zostały skarżącemu udostępnione przez organ. Wskazuje na to korespondencja organu ze skarżącym prowadzona już od 2012 r. Faktu udostępnienia powyższych informacji przez organ nie podważa kwestionowanie przez skarżącego zarówno legalności operatu technicznego nr [...], jaki i kompletności dokumentacji geodezyjnej znajdującej się w zasobie udostępnionej dotychczas skarżącemu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się bowiem, że wniosek o dostęp do informacji publicznej rodzi po stronie dysponenta informacji obowiązek jej udostępnienia wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w publicznym obiegu, a więc zainteresowany nie może się z nią zapoznać inaczej, niż składając wniosek o udzielenie informacji do organu władzy publicznej. Za niezasadny w takiej sytuacji trzeba uznać wniosek o udzielenie informacji, którą zainteresowany posiada. Takie żądanie nie zmierza bowiem do uzyskania pewnych wiadomości, lecz ewentualnie potwierdzenia (sprawdzenia) wiadomości znanych już wnioskującemu, zatem wykracza poza przedmiot i cele ochrony przewidzianej w przepisach u.d.i.p. (vide: wyrok NSA z 20 listopada 2003 r., II SAB 372/03, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dla oceny wniosków skarżącego o dostęp do informacji publicznych, a w szczególności wniosku z dnia 26 września 2025 r., istotna jest także treść art. 4 ust. 3 u.d.i.p., w świetle którego, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty będące w posiadaniu takich informacji. Oznacza to, że wnioskowana informacja musi mieć wymiar materialny, a zatem odnosić się do sfery istniejących już na dzień występowania o nią faktów. Nie może zatem podlegać uwzględnieniu wniosek dotyczący takich danych, które dopiero musiałyby zostać wytworzone na potrzeby jego realizacji. Nie stanowi informacji publicznej także polemika z zapadłym w danej sprawie rozstrzygnięciem czy też dokonanie wykładni prawa, a zatem przedstawienie przyczyn, dla których w określony sposób adresat wniosku interpretuje i stosuje przepisy prawa. Tego rodzaju żądanie zmierza bowiem do uzyskania oceny prawnej jakiejś okoliczności czy zdarzenia, a nie obiektywnie istniejącego faktu, który istniałby w momencie udzielania informacji. Udzielanie informacji publicznej nie może polegać na konkretyzowaniu normy generalnej lub abstrakcyjnej, ocenie zastosowania normy, ustalaniu istnienia stosunku prawnego, czy jego treści. Przedmiotem regulacji zawartej w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. są zatem jedynie dane obiektywne, fakty, wydarzenia czy wiadomości (vide: wyrok NSA z dnia 16 lipca 2024 r., III OSK 2742/23; wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2023 r., III OSK 854/22; wyrok NSA z dnia 27 lipca 2018 r. I OSK 2149/16; wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2017 r., I OSK 872/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy także zauważyć, że informacje o obowiązującym prawie nie noszą znamion informacji publicznej, a w konsekwencji przepisy u.d.i.p. nie znajdują do nich zastosowania. Wyjaśnianie podstawy prawnej działań organu nie jest informacją o sprawach publicznych, nie należy bowiem do sfery faktów, tylko do kwestii prawnych i sprowadza się do oceny zastosowania przepisów prawa (vide: wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2025 r., III OSK 1866/24, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższych uwag uznać należy, iż informacje wnioskowane przez skarżącego w pismach z dnia 29 sierpnia 2025 r. i 22 września 2025 r. zostały już wcześniej skarżącemu udostępnione, o czym organ powiadomił skarżącego pismem z 3 października 2025 r., po raz kolejny wyjaśniając zajęte w tych kwestiach stanowisko. Z kolei na wniosek z dnia 26 września 2025 r. organ udzielił odpowiedzi ww. pismem z 3 października 2025 r. w zakresie odnoszącym się do faktów i zastosowanej podstawy prawnej przyjęcia do zasobu ww. operatu technicznego nr [...], zachowując tym samym termin udostępnienia informacji publicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W obu ww. wypadkach brak jest podstaw do zarzucania organowi bezczynności w udzieleniu dostępu do informacji publicznej. Bezczynności bowiem to sytuacja nie załatwienia sprawy administracyjnej w określonym terminie (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). W okolicznościach badanej sprawy termin ten wyznacza przepis art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Skarga jako niezasadna podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Przedmiotowa sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., bowiem przedmiotem skargi jest bezczynność organu. aj