II SAB/Łd 139/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Porczyński, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Michał Zbrojewski (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgierzu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgierzu do rozpatrzenia wniosku skarżącego P. J. z dnia 3 lutego 2026 r. w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgierzu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgierzu na rzecz skarżącego P. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł.

Pismem z 7 kwietnia 2026 r. P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgierzu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zarzucając naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez bezprawne ograniczenie prawa do otrzymywania informacji o charakterze publicznym, co do których nie zachodzą przesłanki do wyłączenia jawności; 2. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez bezprawne utajnienie imion i nazwisk nauczycieli pod pozorem ochrony prywatności, mimo że pełnią oni funkcje publiczne; 3. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. poprzez udzielenie informacji niepełnej, niezgodnej z zakresem żądania (brak uzasadnień dla przyznanych nagród); 4. art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez niedopełnienie obowiązku wydania decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie imion i nazwisk nauczycieli, w sytuacji gdy organ uznał, że podlegają one ochronie. Wobec sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia wniosku poprzez udostępnienie informacji zgodnie z treścią wniosku tj. podania imion i nazwisk nauczycieli przy kwotach nagród oraz przedstawienia kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wyjaśnił, że 3 lutego 2026 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: "1. Zestawienia imiennej listy przyznanych w latach 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025 nagród przez dyrekcję Państwa placówki oświatowej dla wszystkich pracujących w niej nauczycieli z podaniem następujących danych: - imię i nazwisko nauczyciela, - szkoła w której pracuje nauczyciel, - kwota nagrody brutto, - data wypłacenia nagrody. 2. Proszę również o przedstawienie kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród z punktu 1." 2 kwietnia 2026 r., po wcześniejszym wydłużeniu terminu na odpowiedź, organ udzielił odpowiedzi niepełnej, niezgodnej z treścią punktu 1 wniosku, natomiast w zakresie punktu 2 udzielił wymijającej odpowiedzi. Przesłane tabele zostały zanonimizowane (nazwiska zastąpiono sygnaturami "Up_..."), a jeśli chodzi o drugą część zapytania otrzymał informacje o tym, że nagrody mają charakter uznaniowy bez przedstawienia konkretnych uzasadnień. Zgodnie natomiast z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych nauczyciel szkoły publicznej jest osobą pełniącą funkcję publiczną. Tymczasem organ nie wydał decyzji odmownej w zakresie braku ujawnienia imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli, którzy otrzymali od dyrektora placówki oświatowej nagrody, więc uniemożliwił merytoryczne odniesienie się do przesłanek jakimi kierował się organ dokonując anonimizacji tabeli z nagrodami oraz braku przekazania uzasadnień dla przyznanych nagród. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że 3 lutego 2026 r. skarżący złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej w ww. zakresie. 16 lutego 2026 r. organ poinformował o przedłużeniu terminu na udzielenie informacji do 3 kwietnia 2026 r. Następnie 2 kwietnia 2026 r. przekazał wykaz nagród przyznanych nauczycielom przez Dyrektora w latach 2020-2025 w formie tabeli, przy czym imiona i nazwiska poszczególnych nauczycieli zastąpił numerami umów. Ponadto wskazał, że nagrody zostały przyznane nauczycielom zgodnie z Kartą Nauczyciela oraz na podstawie regulaminu przyznawania nagród określonego Uchwałą nr LI/482/06 Rady Miasta Zgierza z dnia 31 sierpnia 2006 r. Nagrody przyznawane są za osiągnięcia dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze nauczycieli, a także za zaangażowanie i realizację zadań statutowych jednostki. Uchwała ta nie zakłada konieczności sporządzania pisemnych uzasadnień, którymi Dyrektor w tym wypadku nie dysponuje. Odnosząc się do treści skargi, organ wskazał, że odpowiedział na pytanie skarżącego, wobec czego nie pozostaje w bezczynności. Organ podzielił stanowisko skarżącego, że żądanie udostępnienia informacji w zakresie wynagrodzeń osób zatrudnionych w jednostkach sfery budżetowej co do zasady jest informacją publiczną i dotyczy katalogu spraw publiczny. Jednakże ujawnienie listy imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli wraz z podaniem kwotowych nagród w okresie ostatnich pięciu lat może naruszać prywatność tych osób. Choć nauczyciele podlegają szczególnej ochronie prawnokarnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych to jednak nie składają oświadczeń majątkowych, w swojej pracy nie wydają decyzji administracyjnych ani nie podejmują decyzji związanych z wydatkowaniem środków publicznych. Ponadto, nawet uznając nauczycieli za osoby pełniące funkcje publiczne to, gdy dochodzi do kolizji dwóch konstytucyjnych praw jednostki tj. prawa do prywatności oraz prawa do informacji publicznej, nie można a priori wyłączyć tej ochrony, nawet gdy mowa o osobach, co do których uznaje się, że pełnią funkcję publiczną. Należy natomiast w każdym konkretnym przypadku ważyć obie chronione prawem wartości a tam gdzie wkraczanie w sferę prywatności w wyraźny sposób styka się ze sferą publiczną. Musi być dokonywane w sposób ostrożny i wyważony, z należytą oceną racji, które przemawiają za taką ingerencją, mamy bowiem do czynienia z dobrami równorzędnymi. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, organ stwierdził, że wniosek o udostępnienie informacji o wysokości nagród i premii wypłacanych konkretnym nauczycielom, w konkretnym czasie nie jest tożsamy z wnioskiem o udostępnienie informacji o wysokości środków z budżetu państwa przeznaczanych na premie i nagrody, wynagrodzenia związane z wykonywaniem określonych funkcji na określonych stanowiskach w ramach realizowania zadań publicznych. Wniosek taki w istocie dotyczy wskazania kwot wypłacanych konkretnej osobie – oznaczonej z imienia i nazwiska – dotyka zatem w sposób bezpośredni sfery ad personam. Wniosek o udostępnienie informacji o wysokości premii i nagród wypłacanych konkretnym osobom nie dotyczy zatem in genere jawności wydatkowania środków publicznych, lecz zindywidualizowanego świadczenia wypłacanego konkretnej osobie. Odnosząc się zaś do zarzutu skarżącego dotyczącego niewydania decyzji odmownej, organ wskazał, że anonimizację danych, zastępującą decyzję odmowną, szeroko aprobuje się w orzecznictwie i doktrynie prawa. Anonimizacja jest użytecznym instrumentem ograniczenia treści udostępnianej informacji, poprzez wyeliminowanie z niej informacji podlegających ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej lub ochronę danych osobowych, której zastosowanie pozwala udostępnić informacje publiczne przy jednoczesnym zabezpieczeniu przed nieuprawnionym dostępem do tych informacji, które nie mogą być udostępnione. Dokonanie anonimizacji pozwala udostępnić zainteresowanym informację w najszerszym możliwym zakresie. W rozpoznawanej sprawie z przekazanej tabeli wynika, jakie nagrody zostały przyznane nauczycielom w tej placówce na przestrzeni ostatnich sześciu lat. Dodatkowo numery umów zastępując nazwiska pozwalają zweryfikować, czy dany nauczyciel otrzymał nagrodę w kolejnych latach, czy nie. W związku z tym, tabela pozwala zweryfikować w jaki sposób były przyznawane nagrody a tym samym w jaki sposób były wydatkowane środki publiczne. Organ nadmienił, że przekazywane przez dyrektorów zgierskich szkół i przedszkoli informacje są przez skarżącego wykorzystywane w celu tworzenia postów na ogólnie dostępnym profilu Facebook. Posty te są następnie szeroko komentowane a wnioskodawca nie moderuje i nie usuwa wypowiedzi mogących potencjalnie naruszać dobra osobiste osób, których one dotyczą. Takie publiczne deklaracje sugerują, że fakt przyznania nagrody poszczególnym nauczycielom oraz jej wysokość wynika nie z ich zawodowych osiągnięć, lecz z faktu aktywności na profilu skarżącego. W związku z tym, że nagrody przyznawane są za osiągnięcia dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze, publikacja imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli bez znajomości całokształtu ich pracy oraz osiągnięć i to w kontekście wpisów radnego oraz następnie komentarzy internautów mogłaby naruszać ich dobra osobiste. W związku z powyższym publikowanie imion i nazwisk nauczycieli następnie niekontrolowane publikowanie i komentowanie w Internecie może godzić nie tylko w prawo do prywatności nauczycieli ale także w ich autorytet, a w konsekwencji w sprawność funkcjonowania placówki. W piśmie z 24 maja 2026 r. skarżący podtrzymał argumentację zaprezentowaną w skardze i stwierdził, że odpowiedź na skargę nie zawiera przekonujących argumentów. Podkreślił, że w ramach wniosku domagał się informacji o wynagrodzeniach i nagrodach nauczycieli wraz z imionami i nazwiskami, wobec czego odpowiedź organu w postaci zanonimizowanej listy należy ocenić jako odpowiedź niepełną, szczególnie, że Dyrektor nie wydał decyzji odmownej w zakresie nieudostępnionej informacji. Tym samym zarzut bezczynności pozostaje zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. W pierwszym rzędzie wyjaśnić trzeba, że Sąd rozpoznał sprawę niniejszą na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, ponieważ przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgierzu. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa bądź też uchyla się od wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: pkt 1 - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; pkt 2 - zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; pkt 3 - stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Ponadto, według art. 149 § 2 p.p.s.a., Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W rozpatrywanej sprawie zasadniczą osią sporu pomiędzy stronami postępowania jest ustalenie, czy Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgierzu pozostaje bezczynny w sprawie wniosku skarżącego z 3 lutego 2026 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci zestawienia imiennej listy przyznanych w latach 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025 nagród przez dyrekcję wskazanej wyżej placówki oświatowej dla wszystkich pracujących w niej nauczycieli z podaniem następujących danych: - imię i nazwisko nauczyciela, - szkoła w której pracuje nauczyciel, - kwota nagrody brutto, - data wypłacenia nagrody (pkt 1 wniosku), oraz przedstawienia kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród z punktu 1 (pkt 2 wniosku). Odnosząc się do powyższych kwestii spornych wskazać należy, że zgodnie z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r. nr 78 poz. 483) obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (ust. 4). Problematyka dostępu do informacji publicznej unormowana została przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), powoływanej dalej jako: "u.d.i.p.". Według art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu wymienia art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 7 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8 (pkt 1); udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11 (pkt 2) - czyli na wniosek; w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych; przez zainstalowane w miejscach ogólnie dostępnych, urządzenia umożliwiające zapoznanie się z tą informacją; wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia (pkt 3); udostępniania w portalu danych, o których mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2001 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz.U. poz. 1641), zwanym dalej "portalem danych" (pkt 4). Według art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Ustawa o dostępie do informacji publicznej wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie, organ, do którego wniesiono wniosek winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), wydając decyzję administracyjną. Bezczynność organu na gruncie przepisów u.d.i.p. polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji. Jeżeli natomiast żądanie nie dotyczy informacji publicznej, wówczas organ powinien poinformować o tym autora wniosku zwykłym pismem, jeśli zaś tego nie czyni pozostaje bezczynny. Sąd dokonując oceny skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej bada wyłącznie to, czy podmiot, do którego zostało skierowane żądanie o udostępnienie informacji publicznej należy do kręgu podmiotów zobowiązanych w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. oraz czy wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej i na tym tle ocenia sposób rozpoznania wniosku. Przede wszystkim należy wskazać, że Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgierzu jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest już stanowisko, zgodnie z którym dyrektor szkoły jest organem władzy publicznej, bowiem wykonuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do ich wieku i osiągniętego rozwoju, a nadto uprawniony jest do działania w formie władczej w stosunku do uczniów, chociażby przez wydawanie decyzji administracyjnych w przedmiocie skreślenia ucznia z listy uczniów (por. wyrok NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 248/12, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA"). Ponadto w orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że nauczyciel (szkolny czy akademicki) jest osobą pełniącą funkcję publiczną (por.: wyrok WSA w Łodzi z 19 lutego 2026 r., sygn. akt II SAB/Łd 198/25 i przywołane tam orzecznictwo, CBOSA). Dodatkowo w odpowiedzi na skargę organ przyznał, że co do zasady informacje o wynagrodzeniach i nagrodach dla osób pełniących funkcję publiczną stanowią informację publiczną. Powyższe kwestie nie są wobec tego sporne pomiędzy stronami. Oś sporu obraca się wokół tego, czy organ powinien udostępnić skarżącemu również informacje o danych osobowych nauczycieli, którzy otrzymali nagrody we wskazanych we wniosku latach. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o majątku, którym dysponują. Przyjąć zatem należy, że informacja o sposobie wydatkowania środków publicznych na nagrody przyznawane nauczycielom stanowi informację publiczną. Z kolei, zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Odnosząc się w takiej sytuacji do kwestii dokonanej przez organ anonimizacji danych osobowych poszczególnych nauczycieli, którym przyznane zostały nagrody należy zauważyć, że judykatura dopuszcza zastosowanie takiego sposobu ochrony danych osobowych i przyjmuje, że nie zawsze jest wówczas konieczne wydawanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 u.d.i.p. Jednakże w każdym indywidualnym przypadku ocenie podlegać będzie sposób i zakres dokonanej przez organ anonimizacji, a w szczególności to, czy nie niweczy on pożądanego przez stronę rezultatu w postaci uzyskania informacji o konkretnie wskazanych sprawach publicznych. Wydanie decyzji odmownej na podstawie art. 16 u.d.i.p. pozostaje konieczne w przypadku gdyby istota żądanej informacji dotyczyła żądania ujawnienia chronionych prawem danych wskazanych osób lub danych wrażliwych innych podmiotów. Dla oceny, czy organ ma obowiązek, anonimizując częściowo daną informację, wydać w związku z tym, na podstawie art. 5 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej w tej części, czy też anonimizacja ta nie niesie konieczności wydania takiej decyzji, gdyż nie stanowi odmowy udostępnienia informacji publicznej, kluczowe jest to, czy anonimizowana informacja jest wprost objęta zakresem żądania wniosku, czy też pojawia się "przy okazji" udostępniania informacji publicznej (por. wyrok NSA z 13 maja 2026 r., sygn. akt III OSK 1382/25 i powołane tam orzecznictwo, CBOSA). W niniejszej sprawie skarżący wprost wnosił o udostępnienie imion i nazwisk nauczycieli, którzy otrzymali nagrody we wskazanym okresie. Dlatego też należy stwierdzić, że organ rozpoznając wniosek skarżącego w tym zakresie winien wydać decyzję administracyjną odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w tej części. Skoro organ w taki sposób nie załatwił wniosku w zakresie udostępnienia imion i nazwisk nauczycieli, którzy otrzymali nagrody, to dopuścił się bezczynności w załatwieniu sprawy administracyjnej. Dodatkowo organ dopuścił się bezczynności również w zakresie pkt 2 wniosku skarżącego. Skarżący żądał bowiem przedstawienia kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród. Tymczasem w odpowiedzi z 2 kwietnia 2026 r. organ wskazał jedynie, że nagrody zostały przyznane zgodnie z obowiązującą uchwałą nr LI/482/06 Rady Miasta Zgierza z dnia 31 sierpnia 2006 r. za osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze lub opiekuńcze, a także zadania ujęte w planie pracy szkoły. W świetle udzielonej przez organ odpowiedzi na punkt 2 wniosku dostępowego stwierdzić trzeba, że dokumentów tych organ nie udostępnił skarżącemu mimo wyraźnego żądania wniosku w tym zakresie. Organ nie wskazał również w udzielonej odpowiedzi, że nie jest w posiadaniu takich dokumentów. Informacja taka pojawiła się dopiero na etapie sporządzania odpowiedzi na skargę, jednakże Sąd pragnie w tym miejscu podkreślić, że przedstawienie przez organ stanowiska i uzasadnienia swoich działań dopiero w odpowiedzi na skargę jest niedopuszczalne jako forma załatwienia wniosku. Odpowiedź na skargę jest wyłącznie pismem procesowym w postępowaniu sądowoadministracyjnym i nie może zastępować właściwego, terminowego załatwienia sprawy na etapie postępowania przed organem. Obowiązkiem organu jest podjęcie odpowiedniej czynności materialno-technicznej (udostępnienie informacji lub przesłanie pisma informacyjnego) bądź wydanie decyzji administracyjnej (w przypadku odmowy) w terminie określonym w u.d.i.p. Wyjaśnianie motywów braku udostępnienia informacji dopiero w piśmie skierowanym do Sądu nie konwaliduje zaistniałego już stanu bezczynności organu. Wobec stwierdzonej w powyższym zakresie bezczynności Sąd w ust. 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgierzu do załatwienia wniosku skarżącego P. J. z 3 lutego 2026 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Bezczynność, której dopuścił się organ miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. jest stan, w którym bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, bez wątpliwości i wahań można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyroki NSA: z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; z 30 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2563/13; z 17 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 652/15, CBOSA). Badana sprawa pozbawiona jest tego rodzaju elementów drastycznego naruszenia prawa przez organ. Brak jest także uzasadnionych powodów dla stosowania w niniejszej sprawie środków dodatkowych wskazanych w art. 149 § 2 p.p.s.a. Winny one bowiem znaleźć zastosowanie w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy (por.: wyrok NSA z 28 lipca 2020 r., II GSK 127/20, CBOSA). W badanej sprawie organ nie zignorował wniosku skarżącego. Udzielił odpowiedzi w terminie wynikającym z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., a występująca bezczynność wynika jedynie z błędnej interpretacji przepisów, a nie ze złej woli organu. W związku z powyższym w ust. 2 sentencji wyroku Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a., stwierdził, że Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi w Zgierzu dopuścił się bezczynności, która miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa. O kosztach postępowania sądowego należnych skarżącemu od organu Sąd orzekł w ust. 3 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzona kwota odpowiada równowartości uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi. aj