II SAB/Kr 92/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanawia sprostować sentencję wyroku z dnia 20 czerwca 2017 r. w ten sposób, że w sentencji wyroku po słowach "po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 czerwca 2017 r." dopisać "sprawy ze skargi A. S.".

W myśl art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z z 2016 r. poz. poz. 718 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). Z kolei art. 138 p.p.s.a. stanowi, że sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. W sentencji wyroku na skutek oczywistej omyłki pisarskiej pominięto imię i nazwisko skarżącej. Wyrok w tym zakresie wymagał sprostowania z urzędu - tak aby sentencja wyroku odpowiadała wymogom art. 138 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.