Sygnatura
II SAB/Kr 69/26
Wyrok WSA w Krakowie z 16 kwietnia 2026 r., II SAB/Kr 69/26 – zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Wynik
zobowiązano do wydania aktu lub dokonania czynności
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
- Data orzeczenia
- 16 kwietnia 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji orzekającej o zwrocie nieruchomości I. zobowiązuje Wojewodę Małopolskiego do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie rozpoznania odwołania strony skarżącej w przedmiocie zwrotu nieruchomości, w terminie 1 (jednego) miesiąca od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy II. stwierdza, że Wojewoda Małopolski dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
A. K. (dalej powoływany jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji orzekającej o zwrocie nieruchomości. W treści skargi wskazano, że wyrokiem z dnia 25 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1443/23 WSA w Krakowie uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 6 września 2023 r. Dnia 13 lutego 2025 r. Wojewoda Małopolski zlecił Staroście Krakowskiemu przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego. W dniu 16 grudnia 2025 r. skarżący złożył ponaglenie. Do tej pory organ nie podjął jednak w sprawie żadnych działań. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że odwołanie od decyzji organu I instancji wpłynęło wraz z aktami sprawy 11 października 2018 r. Decyzją z dnia 1 lutego 2019 r. Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Krakowskiego. Prawomocnym wyrokiem z dnia 4 czerwca 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 376/19 WSA w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 6 września 2023 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o odmowie zwrotu nieruchomości na rzecz A. K.. Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1443/23 WSA w Krakowie uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego. Od wydanego wyroku Wojewoda Małopolski wniósł skargę kasacyjną. Z uwagi na wycofanie skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 września 2024 r. sygn. akt I OSK 1317/24 umorzył postępowanie kasacyjne. WSA w Krakowie 18 grudnia 2024 r. zwrócił do Wojewody Małopolskiego akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem z dnia 25 stycznia 2024 r. Następnie zawiadomieniem z dnia 17 stycznia 2025 r. Wojewoda Małopolski poinformował strony postępowania, że nie jest możliwe jego zakończenie w ustawowym terminie z uwagi na jego złożony charakter wymagający wnikliwej oceny prawnej, a także dużą ilość spraw wypływających do organu i ich rozpatrywanie według kolejności wpływu, jednocześnie organ wskazał przewidywany termin załatwienia sprawy do dnia 31 marca 2025 r. W związku z pismem skarżącego z dnia 17 stycznia 2025 r. organ zwrócił się do Archiwum Akt Nowych oraz Archiwum Zakładowego Starostwa Powiatowego w K. Filia w S. o przesłanie wnioskowanych przez skarżącego dokumentów. Z kolei pismami z dnia 13 lutego 2025 r. zlecono organowi I instancji w trybie art. 136 K.p.a. przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w celu uzupełnienia zebranych w sprawie dowodów i materiałów, zgodnie z wytycznymi WSA w Krakowie zawartymi w wyroku z dnia 25 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1443/23. Następnie zawiadomieniem z dnia 31 marca 2025 r. organ poinformował strony postępowania, że nie jest możliwe jego zakończenie w wyznaczonym terminie z uwagi na fakt, że nie zostało dotychczas zakończone dodatkowe postępowanie wyjaśniające zlecone w tej sprawie organowi I instancji, jednocześnie wskazując przewidywany termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2025 r. Analogiczne zawiadomienie Wojewoda Małopolski wystosował dnia 27 czerwca 2025 r. tym razem wyznaczając termin załatwienia sprawy do 30 września 2025 r. oraz 30 września 2025 r. wyznaczając termin załatwienia sprawy do 30 grudnia 2025 r. Dodatkowo pismem z dnia 29 grudnia 2025 r. zwrócono się do organu I instancji z prośbą o wskazanie przewidywanego terminu zakończenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. W odpowiedzi Wydział Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w Krakowie pismem z dnia 7 stycznia 2026 r. poinformował, że akta sprawy Starostwa Krakowskiego zostały wypożyczone 18 marca 2025 r. do Ministerstwa Rozwoju i Technologii i nie zostały do dnia dzisiejszego zwrócone. Pismem z dnia 29 grudnia 2025 r. organ ponownie poinformował strony postępowania, że nie jest możliwe jego zakończenie w wyznaczonym terminie i jednocześnie wskazał przewidywany termin załatwienia sprawy do dnia 30 marca 2026 r. W świetle powyższego zarzuty poniesione w skardze są bezzasadne bowiem dotychczas nie zostało zakończone uzupełniające postępowanie dowodowe prowadzone przez organ I instancji na zlecenie organu odwoławczego. Organ podniósł, że postępowania administracyjne w przedmiocie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości charakteryzują się wysokim stopniem skomplikowania oraz uzależnione są od współdziałania z organami administracji publicznej, do których organ zwraca się z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie. Dodatkowo organ wskazał, że akta sprawy organu I instancji zostały wypożyczone do Starostwa Powiatowego w Krakowie, który następnie wypożyczył je do Ministerstwa Rozwoju i Technologii i nie zostały do dnia dzisiejszego zwrócone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a zatem m.in. w sprawach kończących się wydaniem decyzji administracyjnej. W pierwszej kolejności oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę – w tym także skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania – można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Na mocy art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a., środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. w przypadku bezczynności i przewlekłości jest instytucja ponaglenia. Z akt sprawy wynika, że skarżący pismem datowanym na dzień 16 grudnia 2025 r. wniósł wymagane ponaglenie, wobec czego przesłanka formalna do wniesienia skargi została spełniona. Przechodząc do merytorycznych zagadnień związanych z rozpoznaniem skargi należy zauważyć, że pojęcie przewlekłości postępowania zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a. ("postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy"). Nadto, należy sięgnąć do ogólnych zasad postępowania administracyjnego i regulacji dotyczących terminów zakreślanych organom do załatwienia sprawy. Ocenie podlega zatem zachowanie terminów określonych w art. 35 K.p.a. i wymóg prowadzenia sprawy z poszanowaniem zasad postępowania administracyjnego. Uwzględnić więc trzeba, że - w myśl art. 12 K.p.a. - organy administracji mają działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami do jej załatwienia. Stosownie zaś do art. 36 § 1 K.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Z kolei pojęcie bezczynności zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. Przepis ten stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Zasada szybkości postępowania jest jedną z głównych zasad postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 12 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Terminy załatwiania spraw zostały określone w art. 35 k.p.a. Na podstawie art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Z przepisów art. 149 § 1 i 1a P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powyższych unormowań wynika więc, że podstawowym terminem załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym jest "niezwłocznie", a w przypadku gdy konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, sprawa zasadniczo powinna być załatwiona w terminie jednego miesiąca. Zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ponadto zgodnie z art. 36 § 2 K.p.a. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Z przywołanych wyżej regulacji wynika, że strona, składając wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego ma prawo oczekiwać, że jej sprawa zostanie załatwiona w terminach określonych w przepisach prawa, a w sytuacji, gdy okaże się to, z różnych przyczyn, niemożliwe – że zostanie poinformowana o przyczynach zwłoki oraz o nowym terminie załatwienia jej sprawy. Organ natomiast powinien dołożyć wszelkich starań, aby zadośćuczynić wynikającym z k.p.a. obowiązkom sprawnego zgromadzenia materiału dowodowego, należytej jego oceny i wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że ze zgromadzonych akt administracyjnych, a także wiadomości pozyskanych przez Sąd z urzędu wynika, że WSA w Krakowie 18 grudnia 2024 r. zwrócił do Wojewody Małopolskiego akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem z dnia 25 stycznia 2024 r. Następnie zawiadomieniem z dnia 17 stycznia 2025 r. Wojewoda Małopolski poinformował strony postępowania, że nie jest możliwe jego zakończenie w ustawowym terminie z uwagi na jego złożony charakter wymagający wnikliwej oceny prawnej, a także dużą ilość spraw wypływających do organu i ich rozpatrywanie według kolejności wpływu, jednocześnie organ wskazał przewidywany termin załatwienia sprawy do dnia 31 marca 2025 r. W związku z pismem skarżącego z dnia 17 stycznia 2025 r. organ zwrócił się do Archiwum Akt Nowych oraz Archiwum Zakładowego Starostwa Powiatowego w K. Filia w S. o przesłanie wnioskowanych przez skarżącego dokumentów. Z kolei pismami z dnia 13 lutego 2025 r. zlecono organowi I instancji w trybie art. 136 K.p.a. przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w celu uzupełnienia zebranych w sprawie dowodów i materiałów, zgodnie z wytycznymi WSA w Krakowie zawartymi w wyroku z dnia 25 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1443/23. Następnie zawiadomieniem z dnia 31 marca 2025 r. organ poinformował strony postępowania, że nie jest możliwe jego zakończenie w wyznaczonym terminie z uwagi na fakt, że nie zostało dotychczas zakończone dodatkowe postępowanie wyjaśniające zlecone w tej sprawie organowi I instancji, jednocześnie wskazując przewidywany termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2025 r. Analogiczne zawiadomienie Wojewoda Małopolski wystosował dnia 27 czerwca 2025 r. tym razem wyznaczając termin załatwienia sprawy do 30 września 2025 r. oraz 30 września 2025 r. wyznaczając termin załatwienia sprawy do 30 grudnia 2025 r. Dodatkowo pismem z dnia 29 grudnia 2025 r. zwrócono się do organu I instancji z prośbą o wskazanie przewidywanego terminu zakończenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. W odpowiedzi Wydział Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w K. pismem z dnia 7 stycznia 2026 r. poinformował, że akta sprawy Starostwa Krakowskiego zostały wypożyczone 18 marca 2025 r. do Ministerstwa Rozwoju i Technologii i nie zostały do dnia dzisiejszego zwrócone. Pismem z dnia 29 grudnia 2025 r. organ ponownie poinformował strony postępowania, że nie jest możliwe jego zakończenie w wyznaczonym terminie i jednocześnie wskazał przewidywany termin załatwienia sprawy do dnia 30 marca 2026 r. Do chwili obecnej Wojewoda Małopolski nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w sprawie. Podzielając poglądy orzecznictwa przyjąć należy, że z przewlekłym prowadzeniem postępowania mamy do czynienia w sytuacji prowadzenia postępowania, które nie zmierza do bezpośredniego załatwienia sprawy. Przewlekłość postępowania wystąpi wówczas, gdy organ będzie działał w sposób nieefektywny, gdy jego działania w toku postępowania polegać będą na mnożeniu czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy, wykonywaniu szeregu czynności w dużym odstępie czasu, względnie wykonywaniu czynności pozornych powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, co w efekcie prowadzi do znacznego przesunięcia w czasie załatwienia sprawy. Tym samym przewlekłość obejmować będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak też nieuzasadnione przedłużanie terminu jej załatwienia. Oznacza to podejmowanie przez organ czynności, które - wbrew zasadzie wynikającej z art. 12 K.p.a. - nie zmierzają do załatwienia sprawy w rozsądnym terminie, albo mają charakter czynności nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Istota postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organ administracji publicznej podejmuje czynności w toku postępowania w sposób nieefektywny lub pozorny. Przewlekłość postępowania występuje wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości podjętych czynności podjętych, a także stopnia zawiłości sprawy i postawy samej strony. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II OSK 2348/21 (CBOSA) przewlekłość postępowania zachodzi w sytuacji, gdy postępowanie jest długotrwałe tj. jak wynika z art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a. jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Może polegać zarówno na braku jakichkolwiek czynności podejmowanych ze strony organu, jak i na wykonywaniu czynności niecelowych. W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że Wojewoda prowadził postępowanie podejmując opieszałe i niesprawne działanie, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również w nieuzasadniony sposób przedłużył termin załatwienia sprawy. Czas trwania postępowania z wniosku strony skarżącej przekroczył rozsądne granice, przy uwzględnieniu podejmowanych czynności, a także stopnia zawiłości sprawy i postawy samej strony. Organ zaś nie dochował należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w ustawowym terminie. Z całą mocą podkreślić należy, że sam fakt, że cześć akt administracyjnych została wypożyczona innemu organowi nie może usprawiedliwiać braku podejmowania czynności procesowych przez Wojewodę Małopolskiego. Problemy organizacyjne, techniczne i kadrowe, z jakimi boryka się organ, nie mogą w konsekwencji doprowadzić do obejścia jednej z naczelnych zasad postępowania administracyjnego, którą jest wyrażona w art. 12 K.p.a. zasada szybkości postępowania (tak też wskazują prawomocne wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu: z 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SAB/Wr 456/23, 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV SAB/Wr 420/23, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2023 r., sygn. akt II SAB/Kr 169/23). Jak przyjmuje się w orzecznictwie z przewlekłym prowadzeniem postępowania mamy do czynienia zarówno w sytuacji, gdy organ nie podejmuje żadnych czynności, ale również wówczas, gdy podejmuje nieefektywne działania, które nie zmierzają do zebrania niezbędnego materiału dowodowego, nie wyjaśniają istotnych okoliczności i nie prowadzą do zakończenia postępowania. Ponadto wtedy, gdy między poszczególnymi czynnościami organu występują nieusprawiedliwione okresy przerw, które w sumie prowadzą do znaczącego i nieakceptowalnego z punktu widzenia zasad ekonomiki procesowej wydłużenia czasu trwania postępowania. Zdaniem Sądu okoliczności rozpoznanej sprawy wskazują, że organ podejmował działania nieefektywnie. Sąd zaznacza, że to na organach państwa ciąży obowiązek zapewnienia sprawnej realizacji ich zadań, przy zapewnieniu przestrzegania obowiązujących przepisów i respektowania wyznaczonych tymi przepisami standardów działania administracji. Konsekwencje zaniedbania tego obowiązku nie mogą obciążać stron postępowania. Podkreślenia wymaga, że z punktu widzenia strony dochodzącej swych praw przed organem administracji publicznej, nadmierna liczba spraw wpływających do organu i związana z tym zwłoka w ich rozpatrywaniu nie jest argumentem usprawiedliwiającym bezczynność organu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 marca 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 619/17). Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należało orzec jak w punkcie II wyroku, stwierdzając zaistnienie przewlekłego prowadzenia przez Wojewodę Małopolskiego postępowania administracyjnego. Dodać przy tym należy, iż w ocenie Sądu, o ile zasadne jest twierdzenie, że sprawa ma charakter skomplikowany, o tyle w żadnej mierze nie można przyjąć, że przeprowadzenie postępowania i wydanie decyzji w tej sprawie wymaga aż tak długiego terminu jej rozpoznawania. Zebrany bowiem w sprawie materiał dowodowy oraz sekwencja podejmowanych przez organ działań nie uzasadniają tak długiej zwłoki organu. Organ nie podejmował przy tym żadnych sprawnych, przemyślanych działań, które zmierzałyby do jak najszybszego załatwienia niniejszej sprawy. Sąd wskazuje przy tym, że ustawodawca nie zdefiniował, kiedy przewlekłość ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w związku z czym uprawnienie do zakwalifikowania tego naruszenia prawa postępowania administracyjnego zostało pozostawione uznaniu składu orzekającego. Wniosek w tym przedmiocie powinien zaś zostać przez Sąd powzięty po analizie całokształtu okoliczności sprawy, przy uwzględnieniu pewnych wskazań ustawowych, zasad doświadczenia życiowego i zawodowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2024 r. sygn. akt II OSK 2059/22 i powołane tam wyroki tego Sądu z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 2424/16 oraz z dnia 14 lutego 2023 r., sygn. akt II OSK 198/22). Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności i ich ocenę, w punkcie II wyroku, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a., Sąd stwierdził, że Wojewoda Małopolski dopuścił się przewlekłości, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Na taką ocenę wpływa już sama długość prowadzonego postępowania, nieznajdująca żadnego usprawiedliwienia. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania, w punkcie III wyroku, Sąd orzekł w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na zasądzone od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania sądowego złożył się wpis od skargi (100 złotych).
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 19 lutego 2026
- Hasła tematyczne
- Odrzucenie skargi
- Skarżony organ
- Wojewoda
- Sędziowie
- Joanna Człowiekowska Mirosław Bator /przewodniczący sprawozdawca/ Paweł Darmoń
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art 149 · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I OSK 1676/25 · 18 marca 2026
Wyrok NSA z 18 marca 2026 r., I OSK 1676/25 – zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Sygnatura: I OSK 1299/25 · 15 stycznia 2026
Wyrok NSA z 15 stycznia 2026 r., I OSK 1299/25 – zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Sygnatura: I OSK 648/25 · 4 listopada 2025
Wyrok NSA z 4 listopada 2025 r., I OSK 648/25 – zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny