II SAB/Kr 59/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...]" z siedzibą w R. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. B. w sprawie rozbudowy stacji telefonii komórkowej postanawia: odrzucić skargę

Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...]" z siedzibą w R. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. B. w sprawie rozbudowy stacji telefonii komórkowej. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 15 kwietnia 2020 r., doręczonym stronie w dniu 22 czerwca 2020 r. (k. 12 akt sądowych), skarżące stowarzyszenie zostało wezwane do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie Z. G. do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. statutu lub odpisu z rejestru KRS, ewentualnie wydruku informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2007 r. nr 168 poz. 1186, z późn. zm.)), a także oznaczenie nr KRS (ew. REGON lub NIP) strony skarżącej. Skarżące stowarzyszenie nie uczyniło zadość powyższemu wezwaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie, skarga stowarzyszenia zawierała braki formalne uniemożliwiające nadanie jej prawidłowego biegu. Strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi w terminie 7 dni, czego jednak nie uczyniła. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.