II SAB/Kr 130/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Piotr Fronc sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 października 2023 r. skargi A. Ł. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 8 lutego 2023 r. – postanawia – 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącemu A. Ł. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

Przedmiotem skargi A. Ł. (dalej: skarżący) jest bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 8 lutego 2023 r. W stanie faktycznym sprawy, w toku korespondencji z organem na gruncie realizowanych przez organ wniosków skarżącego, skarżący wniósł w piśmie z 8 lutego 2023 r. "zapytanie w Trybie Prawa prasowego: Czy Urząd Miasta Krakowa obowiązuje Polskie Prawo? Czy zalecił Pan podległym Urzędnikom omijanie Kodeksu Postępowania Administracyjnego?" Skarżący wskazał, że według Konstytucji RP organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Dalej podniósł, że wydziały UMK lekceważą K.p.a., urzędnicy piszą pisma będące decyzjami, a nieposiadające odpowiedniej formy, sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego są skorumpowani, a dyrektor jednego z wydziałów UMK działa w warunkach przestępstwa ciągłego lekceważąc od kilkunastu lat K.p.a. Kończąc, skarżący raz jeszcze sformułował pytanie: "czy nakazał Pan podległym Urzędnikom lekceważenie Kodeksu Postępowania Administracyjnego? A jeżeli to nieprawda to czy wyciągnie Pan konsekwencje prawne wobec podległych urzędników?". W piśmie z 24 lutego 2023 r. organ poinformował skarżącego, że pismo z 8 lutego 2023 r. zostało zakwalifikowane jako skarga w rozumieniu Działu VIII K.p.a. Skarga została uznana za nieuzasadnioną. Pismem z 28 lutego 2023 r. skarżący wniósł "ponowne zapytanie w Trybie Prawa prasowego: Czy zalecił Pan podległym Urzędnikom omijanie Kodeksu Postępowania Administracyjnego?". Skarżący wskazał, że otrzymał odpowiedź, z 24 lutego 2023 r., która niejednoznacznie potwierdza, że dyrektor wydziału faktycznie otrzymywała polecenie omijania K.p.a., a ponieważ jest to poważne przestępstwo, skarżący wezwał Prezydenta Miasta Krakowa do potwierdzenia, że polecił lekceważenie K.p.a. W piśmie z 27 marca 2023 r. organ podtrzymał stanowisko z pisma z 28 lutego 2023 r. Podkreślił, że realizując powierzone zadania opiera się na obowiązujących przepisach. W piśmie do WSA z 26 maja 2023 r. skarżący złożył "wniosek o przymuszenie Prezydenta Krakowa do udzielenia informacji publicznej na pytanie zadane w Trybie Prawa prasowego i odpowiedzi na pytanie: czy polecił swoim podwładnym lekceważenie Kodeksu Postępowania Administracyjnego". Skarżący wskazał, że zlekceważono jego pytanie i pokrętnie ominięto odpowiedź na zadane pytanie. W ocenie skarżącego organ odpowiedział w sposób arogancki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że korespondencja skarżącego z 8 lutego 2023 r. zawierała zarzuty notorycznego naruszania przepisów K.p.a. przez pracowników urzędu. W odpowiedzi na powyższe pismo wyjaśniono skarżącemu, że korespondencja z 8 lutego 2023 r. została zakwalifikowana jako skarga w rozumieniu Działu VIII K.p.a., bowiem z treści pisma wynikało, że zawierało ono zarzuty dotyczące sposobu rozpatrzenia wniosku skierowanego do Wydziału Skarbu Miasta UMK, nie stanowiąc wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarga uznana zostały za bezzasadną. Zawiadomienie o sposobie załatwienia ww. skarg zawierało pouczenie, że w przypadku, gdy skarga w wyniku jej rozpatrzenia została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności – organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy – bez zawiadamiania skarżącego (zgodnie z art. 239 K.p.a.). Skarżący wniósł do w dniu 28 lutego 2023 r. kolejną korespondencję, w której ponowił zarzuty kierowane pod adresem pracowników Urzędu. W tym przypadku tego pisma zakwalifikowano go jako skargę, która została załatwiona w trybie przewidzianym dla rozpatrywania skarg. Z uwagi na okoliczność, że zawierała zarzuty, które podnoszone były już przez skarżącego w uprzednio kierowanych skargach, które podlegały już rozpatrzeniu przez organ, w zawiadomieniu z 27 marca 2023 r. o sposobie załatwienia skargi podtrzymane zostało stanowisko przedstawione w piśmie z 24 lutego 2023 r. W piśmie z 28 lipca 2023 r. skarżący podtrzymał swoje zarzuty wobec pracowników organu, nakreślił historię swojej działalności społecznej i zawnioskował o przymuszenie Prezydenta Miasta Krakowa do podania informacji czy to on zlecił podwładnym lekceważenie K.p.a. Z kolei za pismem z 7 września 2023 r. skarżący przedłożył do akt niniejszej sprawy stanowisko wyrażone na gruncie sprawy o sygn. II SA/Kr 858/23. Skarżący jednocześnie uznał za nieuzasadnione skierowanie sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. W ocenie skarżącego łamie to zasadę z art. 45 Konstytucji RP oraz art. 10 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu, ponieważ skarga – jako przedwczesna – jest niedopuszczalna. Analizując akta sprawy Sąd doszedł do przekonania, że nie sposób dokonać oceny czy organ popadł w bezczynność w realizacji wniosku o udzielenie informacji publicznej, w sytuacji kiedy wniosek w tym trybie nie został złożony. Należy bowiem zauważyć, że pojęcie "informacja publiczna" i sugestia, że pierwotny wniosek skarżącego powinien być realizowany w tym trybie, pojawia się dopiero w skardze do sądu na bezczynność organu. W świetle treści poprzednich wystąpień skarżącego brak było podstaw do zakwalifikowania pisma z 8 lutego 2023 r. jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek skarżącego był procedowany w trybie skargowym (Dział VIII K.p.a.), o czym skarżący był poinformowany /k.38 akt adm./ i wobec czego skarżący nie podnosił na etapie postępowania przed organem, że domaga się udzielenia informacji publicznej. Biorąc pod uwagę fakt wniesienia pisma z 8 lutego 2023 r. w toku korespondencji z organem, wyrażenie w nim niezadowolenia z pracy urzędników ("urzędnicy nagminnie omijają obowiązujące Prawo", "wszystkie Wydziały Urzędu Miasta Krakowa lekceważą Kodeks", "Dyrektor Wydziału (...) działa (...) lekceważąc Kodeks") oraz w tym kontekście w istocie retoryczny charakter pytań zadanych przez skarżącego, organ miał podstawy do uznania pisma z 8 lutego 2023 r. za skargę w trybie Działu VIII K.p.a. Użyte przez skarżącego nieprecyzyjne sformułowanie "w trybie prawa prasowego" nie pozwala na zakwestionowanie kwalifikacji pisma dokonanej przez organ. Dodatkowo Sąd miał na względzie, że w innych przypadkach, tj. np. pism z 28 grudnia 2022 r. i 27 stycznia 2023 r. skarżący wprost wskazywał, że podanie wnosi na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej i w sytuacji kiedy skarżący jednoznacznie wskazywał, że jego wystąpienie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, wniosek taki był w tym trybie realizowany (por. k. 28 akt administracyjnych). Tym samym przedmiotowa skarga została złożona przedwcześnie, co w świetle art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. czyni ją niedopuszczalną. Niemożliwa bowiem była ocena, czy organ dopuścił się bezczynności skoro w ogóle nie doszło do wszczęcia postępowania, w którym skarżący zarzuca organowi bezczynność, z uwagi na brak skutecznie doręczonego wniosku. Zgodnie z powołanym przepisem Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym przypadku zaistniała "inna przyczyna" w postaci przedwczesności skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 czerwca 2016 r., II SAB/Bk 49/16). O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł (karta 32 akt sądowoadministracyjnych) orzeczono w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Zgodnie z tym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.